Drie belangrijke kenmerken van de Verlichting (de 18e-eeuwse culturele en filosofische beweging) zijn het gebruik van het verstand (ratio), kritiek op traditie en geloof, en het geloof in vooruitgang.
De Verlichting was een intellectuele en filosofische beweging die plaatsvond in de 18e eeuw. Het was een tijdperk dat gekenmerkt werd door een nadruk op reden, analyse, individualisme en wetenschappelijke methode.
De Verlichting stond voor de bevordering van de wetenschap en van intellectuele uitwisseling. De propagandisten ervan bestreden het bijgeloof, obscurantisme, misbruik van recht in kerk en staat, intolerantie en kwamen op voor zekere grondrechten.
De literatuur van de Verlichting (ca. 1660-1800) wordt gekenmerkt door een sterk geloof in de menselijke rede (rationalisme) en het idee dat de wereld maakbaar is. Schrijvers gebruikten literatuur als educatief en moralistisch instrument om de samenleving op te voeden en te verbeteren.
Er wordt ook wel gezegd dat de Verlichting de oorzaak van de Franse Revolutie was. Ook nu nog merken we de effecten van de Verlichting. Enkele belangrijke verlichte denkers zijn René Descartes, Denis Diderot, Montesquieu en John Locke.
Verlichte ideeën
Kernpunten. John Locke was een Engelse filosoof en arts, algemeen beschouwd als een van de meest invloedrijke denkers van de Verlichting, en algemeen bekend als de "Vader van het liberalisme". Zijn geschriften waren van enorme invloed op de ontwikkeling van de sociaal-contracttheorie.
Enkele belangrijke figuren uit de Verlichting waren Cesare Beccaria, George Berkeley, Denis Diderot, David Hume, Immanuel Kant, Lord Monboddo, Montesquieu, Jean-Jacques Rousseau, Adam Smith, Hugo Grotius en Voltaire. Een van de meest invloedrijke publicaties uit de Verlichting was de Encyclopédie (Encyclopedie).
Het streven was: geluk voor iedereen.
De Verlichting is een filosofische en intellectuele stroming uit de 18e eeuw waarin de mens niet langer zomaar alles geloofde wat de kerk of de koning zei. Denkers stelden dat iedereen vrij en gelijk is en dat problemen opgelost moeten worden met gezond verstand, logica en wetenschap in plaats van met bijgeloof.
Het bekende motto van de Verlichting is "Sapere aude!", wat in het Nederlands betekent: "Durf te denken!" of "Heb de moed je eigen verstand te gebruiken!"
aanduiding voor verlossing uit duisternis, zowel in de mystieke zin (hereniging met het goddelijke) als in rationele zin (verlossing van bijgeloof en onwetendheid).
De Verlichting bracht talloze boeken, essays, uitvindingen, wetenschappelijke ontdekkingen, wetten, oorlogen en revoluties voort. De Amerikaanse en Franse Revoluties waren rechtstreeks geïnspireerd door de idealen van de Verlichting en markeerden respectievelijk het hoogtepunt van haar invloed en het begin van haar verval.
De verlichte ideeën die werden toegepast op de samenleving draaiden voornamelijk om tolerantie, vrijheid en gelijkheid.
Voor veel lichtdeskundigen zijn de belangrijkste parameters voor goede verlichting ongetwijfeld een hoge lichtsterkte, een zeer goede kleurweergave, weinig verblinding en een optimale lichtuniformiteit. Maar een andere belangrijke parameter wint aan belang: flikkering.
De vier stadia van Verlichting zijn Sotapanna, Sakadagami, Anagami en Arahant. Mensen in een van deze vier stadia maken deel uit van de boeddhistische gemeenschap of Sangha.
uit 1784 komt het inmiddels klassieke antwoord van Immanuel Kant: 'Verlichting is de bevrijding van de mens uit de onmondigheid die hij aan zichzelf te wijten heeft.
De bekendste filosofen van de Verlichting waren dan ook Frans: Montesquieu, Voltaire, Rousseau, Diderot en d Alembert. Allemaal dachten ze dat de maatschappij kon verbeteren. Montesquieu leverde een belangrijke bijdrage aan het denken over staatsinrichting.
De literatuur van de Verlichting (ca. 1660-1800) wordt gekenmerkt door een sterk geloof in de menselijke rede (rationalisme) en het idee dat de wereld maakbaar is. Schrijvers gebruikten literatuur als educatief en moralistisch instrument om de samenleving op te voeden en te verbeteren.
De Verlichting strekte zich uit over twee eeuwen en twee continenten (Europa en Noord-Amerika). Er waren veel denkers die de opvattingen verwoordden die grotendeels kenmerkend waren voor hun tijd, maar enkele van de bekendste zijn Immanuel Kant, Isaac Newton, John Locke, Baron de Montesquieu, Thomas Hobbes en David Hume.
Enkele van de belangrijkste niet-satirische literaire werken uit de Verlichting zijn De geest van de wet (1748), Twee verhandelingen over de regering (1689) en Het sociale contract (1762).
De Verlichting was een intellectuele stroming in de achttiende eeuw die de nadruk legde op rede en wetenschap. De Britse kolonisator Benjamin Franklin verwierf faam aan beide zijden van de Atlantische Oceaan als drukker, uitgever en wetenschapper.
De Renaissance werd gekenmerkt door een hernieuwde interesse in de oude culturen van Griekenland en het Romeinse Rijk. De Verlichting was een periode die volgde op de Renaissance en die leidde tot een grote toestroom van ideeën die de omstandigheden van de mensheid wilden verbeteren.
Tot de productieve vrouwelijke filosofen en historici van de Verlichting behoorden Mary Wollstonecraft, Olympe de Gouges, Catherine Macaulay, Mary Astell, Judith Sargent Murray (onder het pseudoniem "Constantia"), Mary Chudleigh en Louise d'Épinay.
Werken van Baruch Spinoza
Einstein was een groot bewonderaar van Baruch Spinoza, een 17e-eeuwse Nederlandse filosoof wiens geschriften over God, natuur en werkelijkheid een blijvende indruk op hem maakten.