De Daniël in Ezechiël 14 (en hoofdstuk 28) is volgens de traditionele uitleg de bekende profeet Daniël uit de Babylonische ballingschap, hoewel sommige moderne theologen denken aan een oude Kanaänitische held genaamd Danel.
Daniël is de hoofdpersoon in het naar hem genoemde Bijbelboek. Hij leeft in de zesde eeuw voor Christus als balling in Babylonië, aan het hof van koning Nebukadnessar. Daniël is bekend om zijn wijsheid en omdat hij trouw blijft aan de Joodse wetten, terwijl hij leeft in een niet-Joodse cultuur.
Daniël is een bekende Joodse profeet, een wijze raadsman en de hoofdpersoon van het gelijknamige Bijbelboek. Hij leefde in de zesde eeuw voor Christus en werd als jonge man meegevoerd in de Babylonische ballingschap.
Na drie jaar onderricht zouden ze in dienst van de koning treden. Onder hen waren enkele Judeeërs: Daniël, Chananja, Misaël en Azarja. Maar de hoofdeunuch gaf hun andere namen; Daniël noemde hij Beltesassar, Chananja Sadrach, Misaël Mesach en Azarja Abednego.
In het christendom wordt Daniël als een profeet beschouwd, omdat Jezus hem een profeet noemde (Matteüs 24:15; Marcus 13:14). Het gelijknamige boek behoort in de Joodse indeling echter tot de Geschriften, niet tot de Profeten. Ook de islam beschouwt Daniël als profeet.
Deze legendarische Daniël staat bekend om zijn rechtvaardigheid en wijsheid en als volgeling van de god El (vandaar zijn naam), die Gods wil kenbaar maakte door middel van dromen en visioenen. Het is onwaarschijnlijk dat Ezechiël de veel oudere Kanaänitische legende kende, maar het lijkt aannemelijk dat er een verband tussen de twee bestaat.
De naam Daniël komt uit het Hebreeuws en betekent "God is mijn rechter" (of "Mijn rechter is God"). In de Bijbel is hij een belangrijke profeet en hoofdpersoon van het gelijknamige Bijbelboek. Hij staat bekend om zijn onwrikbare geloof en zijn gave om dromen uit te leggen, zoals te lezen is in De Bijbel.
Daniel of Deiniol (overleden in 584) was een bisschop en heilige in Wales. Deiniol was de zoon van Dunod Fawr, zoon van koning Pabo Post Prydain. Oorspronkelijk heerste de familie over een gebied dat nu gelegen is in Noord-Engeland.
Zijn trouwe dienst aan de Heer in een land en cultuur die niet de zijne waren, maakt hem uniek onder bijna alle personen uit de Schrift – Daniël is een van de weinige belangrijke figuren in de Bijbel die een volledig positief verslag van zijn daden heeft achtergelaten.
Daniël was volgens 1 Kronieken 3:1 in de Hebreeuwse Bijbel de tweede zoon van koning David, die hij verwekte bij zijn vrouw Abigaïl.
De naam "Daniël" betekent "Elohim is mijn Rechter". Elohim is de gebruikelijke naam voor de Hebreeuwse God. Aan hem werd de naam " Belteshazzar " gegeven, wat "Vorst van Bel" betekent. Bel was de belangrijkste god van Babylon. De naam "Hananja" betekent "Jahweh is genadig geweest". "Jahweh" is de formele naam van de Hebreeuwse God.
Daniël stond bekend om zijn profetische visioenen en zijn vermogen om de dromen van anderen te interpreteren. Daniël 2 beschrijft bijvoorbeeld de beroemde scène waarin koning Nebukadnezar, na een droom waarin hij een mannelijk beeld zag dat gemaakt was van goud, zilver, brons en ijzer, hevig verstoord wakker werd.
Het bijbelboek Daniël is een oud Bijbelboek dat bestaat uit twee hoofdelen: verhalen over trouw aan God in een vreemd land en visioenen over de wereldgeschiedenis. De hoofdpersonen zijn de Joodse balling Daniël en zijn drie vrienden aan het Babylonische hof.
Geboorteplaats: Daniël werd geboren in Jeruzalem en vervolgens naar Babylon gedeporteerd. Bijbelverwijzingen: Het verhaal van Daniël in de Bijbel is te vinden in het boek Daniël. Hij wordt ook genoemd in Matteüs 24:15.
Daniël bad altijd driemaal per dag tot God. Driemaal per dag knielde hij neer om te bidden en God te prijzen. Hoewel Daniël over de nieuwe wet had gehoord, ging hij toch naar huis om te bidden. Hij ging naar de bovenkamer van zijn huis en opende de ramen die uitkeken op Jeruzalem.
Het verhaal van Daniël in de leeuwenkuil (te vinden in Daniël 6) gaat over moed en trouw. Jaloerse ministers lieten koning Darius een wet tekenen die bidden verbood. Toen Daniël toch bleef bidden tot God, werd hij in de leeuwenkuil gegooid. God beschermde hem door een engel te sturen die de leeuwen de bek snoerde.
Drie keer per dag knielde hij neer en bad tot zijn God. Zo had hij God altijd al geprezen. Op een van die keren kwamen de mannen als groep binnen en troffen Daniël aan terwijl hij tot zijn God bad en smeekte.
Daniël is een Joodse jongeman die in de zesde eeuw voor Christus als balling leeft in Babel, bekend om zijn wijsheid, het uitleggen van dromen, en het overleven in de leeuwenkuil. Hij blijft altijd trouw aan God, ondanks de moeilijke regels aan het vreemde koninklijk hof.
Lessen die we kunnen leren van Daniël [de profeet]: Nederigheid en vertrouwen op God – Daniël werd geconfronteerd met een aantal zeer moeilijke situaties, beproevingen en verleidingen. Hij vertrouwde nooit op zichzelf of op zijn eigen kracht of wijsheid (hoewel hij ook erg slim en knap was!).
De naam Daniël betekent "God is mijn rechter" of "mijn rechter is God". Het is een traditionele Hebreeuwse jongensnaam die is opgebouwd uit de delen dani (mijn rechter) en el (God).
Daniël was een van de grote profeten van het Oude Testament. Hij leefde rond het jaar 550 v.Chr. Toen hij nog jong was, viel de koning van Babylon Jeruzalem aan, veroverde de stad en nam veel inwoners gevangen, onder wie Daniël.
De heilige Daniël de Styliet is een beroemde monnik die zowel door oosterse als westerse christelijke kerken wordt vereerd. Daniël werd rond 409 geboren in het noorden van wat nu het moderne Irak is. Op twaalfjarige leeftijd trad hij in een nabijgelegen klooster en woonde daar tot zijn achtendertigste.
Er wordt gezegd dat Daniël een "zeer geliefd man" was, of zoals sommigen het lezen, "een man vol verlangens"— een man die God begeerde, met wie God graag omging en in wiens gezelschap de Heer behagen schepte. Hij was een "zeer geliefd man". De grote liefde van God voor Daniël is zeer duidelijk zichtbaar in zijn karakter.
De naam is van Hebreeuwse oorsprong en is afgeleid van de Hebreeuwse naam "Daniyyel", wat " God is mijn rechter " betekent. Deze betekenis weerspiegelt een diepe theologische waarde en heeft bijgedragen aan de blijvende populariteit van de naam in joodse, christelijke en islamitische tradities.
De zeven heilige namen van God in het jodendom die vanwege hun heiligheid niet mogen worden gewist zijn El, Eloah, Elohim, Shaddai, Ehyeh, Tzevaot en JHWH (sommige tradities rekenen ook Adonai of Ehyeh-Asher-Ehyeh mee in plaats van een van de andere).