Nee, angst is geen karaktergebrek, maar een natuurlijke basisemotie en een psychische reactie. Het is een ingebouwd alarmsysteem van het lichaam dat je waarschuwt voor gevaar. Soms groeit het uit tot een angststoornis, wat te maken heeft met erfelijkheid, hersenstructuur of ervaringen, en niet met iemands wilskracht of karakter.
Onder angst zitten vaak de diepere emoties verdriet, machteloosheid en onzekerheid. Angst is een primaire beschermende reactie, maar functioneert psychologisch regelmatig als een schild voor zachtere of pijnlijke gevoelens.
Hevige angst is een intense, plotselinge of aanhoudende paniekreactie die gepaard gaat met heftige lichamelijke klachten zoals hartkloppingen, benauwdheid en duizeligheid. Dit kan wijzen op een paniekaanval of een andere angststoornis.
Wanneer je chronisch angstig bent, staat je lichaam continu in een staat van alertheid, wat verschillende orgaansystemen belast. Dit kan leiden tot fysieke klachten zoals hoofdpijn, spierspanning, hartkloppingen, spijsverteringsproblemen en een verzwakt immuunsysteem.
Drie veelvoorkomende lichamelijke uitingen van een angststoornis zijn hartkloppingen, zweten en spierspanning. Deze reacties horen bij de natuurlijke 'vecht-of-vlucht'-reactie van het lichaam.
Klachten en symptomen bij een angststoornis
bezorgd en bang zijn om een paniekaanval te krijgen. het gevoel jezelf niet te zijn of dat alles niet echt is. angst om controle over jezelf te verliezen of gek te worden. angst om dood te gaan.
SOMATISERING VAN ANGST BIJ PATIËNTEN IN DE HUISARTSENZORG. Somatisering verwijst naar het fenomeen waarbij patiënten hun gevoelens of emoties ervaren en uiten door middel van lichamelijke klachten en ongemak.
Chronische stress kan schadelijk zijn voor lichaam en geest doordat er te lang stresshormonen vrijkomen. Dit kan leiden tot problemen zoals hoofdpijn, slaapproblemen en hart- en vaatziekten. Het kan ook je immuunsysteem verzwakken. Bovendien kan het leiden tot veranderingen in je dagelijkse gewoonten, zoals minder lichaamsbeweging.
Angststoornis vaak chronisch beloop
Een angststoornis heeft voor een groot percentage mensen een chronisch beloop. Het percentage mensen dat na 1 jaar nog herstelt, neemt niet sterk toe.
Angst activeert je zenuwstelsel en zet je lichaam direct in de vecht-of-vluchtmodus. Fysieke reacties uiten zich meestal in je borstkas (snelle hartslag en benauwdheid), maagstreek ('knoop in de maag' of misselijkheid), en spieren (spanning en trillen).
Bij angst mis je geen enkel stofje, maar is er juist een disbalans of tekort aan remmende en stemmingsregulerende stoffen zoals GABA en serotonine, terwijl stresshormonen als adrenaline juist te actief zijn. Angst ontstaat niet door het ontbreken van één enkele stof, maar door een wisselwerking in je hersenen.
Met de juiste behandeling en ondersteuning kunnen mensen met een gegeneraliseerde angststoornis hun angst beheersen en hun levenskwaliteit verbeteren.
Angst is een normale en gezonde reactie: iedereen is wel eens bang in bepaalde situaties of voor bepaalde dingen. Wanneer je angst echter extreem is en niet realistisch, kan er sprake zijn van een angststoornis. Een angststoornis kan ervoor zorgen dat je niet meer goed kunt functioneren op school, thuis of op je werk.
Bij angst gaat een signaal van de hypofyse naar de bijnieren waar stresshormonen als adrenaline en cortisol aangemaakt worden.
De universele aanleiding voor angst is de dreiging van schade, reëel of ingebeeld. Deze dreiging kan betrekking hebben op ons fysieke, emotionele of psychologische welzijn. Hoewel er bepaalde dingen zijn die bij de meesten van ons angst oproepen, kunnen we leren om bang te worden voor bijna alles.
Bij angst worden vaak SSRI's (Selectieve Serotonine Heropname Remmers) voorgeschreven als eerste keuze, omdat ze effectief en veilig zijn. De meest gebruikte antidepressiva bij angststoornissen zijn sertraline, escitalopram, paroxetine en fluoxetine. Ook bepaalde SNRI's (zoals venlafaxine) worden regelmatig voorgeschreven.
De oorsprong van angst: inzicht in de amygdala. De behandeling van angst, depressie en andere stoornissen lijkt afhankelijk te zijn van de amygdala, een deel van de hersenen dat sterke emotionele reacties, met name angst, reguleert.
Om angst uit je lichaam te krijgen, helpt het om rustig te ademen, te bewegen en de angst niet weg te duwen. Je kunt dit doen door te focussen op je ademhaling, een wandeling te maken of te praten met iemand die je vertrouwt.
Lichamelijke beweging is een van de beste manieren om trauma's te verwerken en los te laten. Yoga, stretchen en zelfs mindful bewegen helpen om vastzittende spanning los te laten en opnieuw contact te maken met lichamelijke sensaties. Bepaalde yogahoudingen, zoals de kindhouding en heupopeners, zijn bijzonder effectief in het losmaken van opgeslagen trauma's.
De beste behandeling voor een angststoornis is cognitieve gedragstherapie (CGT), vaak gecombineerd met exposure (blootstelling) en soms medicijnen. Deze aanpak helpt je om anders te denken en te oefenen met situaties die je eng vindt.
Hoewel de diagnose gegeneraliseerde angststoornis vaak pas na enkele maanden symptomen wordt gesteld, kan de aandoening jarenlang aanhouden, vooral zonder behandeling. Veel mensen ervaren de symptomen als onderdeel van een levenslang patroon.
De specifieke fobie komt het vaakst voor, gevolgd door sociale fobie, de gegeneraliseerde angststoornis en de paniekstoornis.
Angst zet je lichaam razendsnel in de 'vecht- of vluchtmodus'. Je hersenen maken direct stresshormonen zoals adrenaline aan. Dit zorgt voor een bonzend hart, snelle ademhaling, gespannen spieren en zweten. Je bent acuut alert en klaar om te reageren.
Enkele manieren om met angststoornissen om te gaan zijn: meer leren over angst, mindfulness, ontspanningstechnieken, de juiste ademhalingstechnieken, aanpassingen in het dieet, lichaamsbeweging, assertiviteit leren, zelfvertrouwen opbouwen, cognitieve therapie, exposuretherapie, gestructureerde probleemoplossing, medicatie en steungroepen.
Het kan leiden tot lichamelijke gezondheidsproblemen bij patiënten, zoals slapeloosheid en spierspanning, maar ook tot psychische symptomen, zoals problemen met focus en concentratie. Chronische stress kan bovendien bestaande angststoornissen verergeren, waardoor het nog moeilijker wordt om de angstsymptomen onder controle te houden.