Ja, de Wmo (Wet maatschappelijke ondersteuning) kan helpen bij een woningvraag via een Wmo-verhuisadvies of een medische urgentieverklaring, maar geeft zelf geen directe urgentie af. Je vraagt een echte urgentieverklaring voor een woning aan bij de gemeente of een woningcorporatie, waarbij een Wmo-advies wel als zwaarwegend bewijs dient als je oude woning niet meer past door ziekte of beperking.
Een urgentieverklaring woningzoekende is er voor mensen in nood. Met een urgentieverklaring krijg je voorrang bij het zoeken naar een sociale huurwoning. Bijvoorbeeld als je door sociale of medische problemen met spoed een woning nodig hebt.
Voorwaarden voor een urgentieverklaring
De urgentieverklaring is er alleen voor mensen in een noodsituatie die dringend een andere woning nodig hebben. Vaak stelt de gemeente als voorwaarde dat u het probleem niet kon voorkomen. En dat u er alles aan heeft gedaan om een huis te vinden.
Via de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) kun je hulp krijgen zoals huishoudelijke hulp, woningaanpassingen en vervoermiddelen, zodat je zelfstandig thuis kunt wonen. Je vraagt deze ondersteuning aan bij jouw eigen gemeente.
Als uw huidige woning niet meer geschikt is door lichamelijke problemen, kan de gemeente samen met de woningcorporatie besluiten om u te helpen met een verhuisadvies volgens de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO). Neem contact op met de deelnemende woningcorporatie die in uw gemeente woningen verhuurt.
De gemeente waar je woont bepaalt of je in aanmerking komt voor een Wmo-verhuisverklaring of Wmo verhuiskosten vergoeding. Als je deze verklaring krijgt, is deze 1 jaar geldig. Wmo staat voor Wet maatschappelijke ondersteuning.
Medische urgentie
Je kunt een urgentie aanvragen als je dit bewijsstuk hebt: kopie van de mantelzorgverklaring van Steunpunt Mantelzorg waaruit blijkt dat je mantelzorger bent. Hierop staat de naam en adresgegevens van de persoon die je verzorgt.
U komt in aanmerking voor de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) als u 18 jaar of ouder bent, niet meer zelfstandig de dagelijkse dingen kunt doen door ziekte, beperking of ouderdom, en dit niet zelf of met uw omgeving kunt oplossen.
Algemeen gebruikelijke voorzieningen
Voor voorzieningen die als algemeen gebruikelijk worden beschouwd, krijg je geen Wmo-indicatie. Dit zijn voorzieningen waarover je ook zou (kunnen) beschikken als er geen sprake is van een ziekte, handicap of andere beperking.
De Wmo is er voor mensen die zelfstandig willen blijven wonen maar daarvoor hulp nodig hebben. Bijvoorbeeld in de vorm van een scootmobiel, traplift, dagbesteding of huishoudelijke hulp.
Wanneer krijg je voorrang?
Een goede reden voor een urgentieverklaring (voorrang op een huurwoning) is een noodsituatie waarin u buiten uw eigen schuld acuut dakloos raakt, zoals bij medische noodzaak, onveiligheid door geweld of bedreiging, of brand en sloop.
Urgentieplus is speciaal voor mensen die in een woonzorgvoorziening of opvang verblijven en die op zichzelf willen of moeten gaan wonen. Via de Urgentieplus-regeling kijken we hoe we deze mensen een dak boven het hoofd kunnen bieden met de nodige zorg of begeleiding aan huis.
Een huisarts kan je ondersteunen bij het aanvragen van urgentie als er sprake is van medische problemen. De huisarts kan een verklaring afgeven waarin wordt uitgelegd waarom je huidige woonsituatie niet meer geschikt is. Dit document wordt vaak gebruikt als onderbouwing voor een medische urgentieaanvraag.
Onder mensen met een sociaal en/of medische urgentie verstaan we een groep mensen die dringend op zoek is naar een andere woning en soms voorrang krijgt.
U kunt een Wmo-indicatie aanvragen als u ondersteuning nodig heeft bij dagelijkse activiteiten. Denk aan begeleiding, dagbesteding, hulpmiddelen of aanpassingen in huis. De gemeente kijkt samen met u naar uw situatie en wat u zelf of met hulp van uw omgeving nog kunt.
Bij de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) kun je hulp en hulpmiddelen aanvragen zoals huishoudelijke hulp, een rolstoel of scootmobiel, en aanpassingen in je huis. Je vraagt deze voorzieningen aan bij het Wmo-loket van je eigen gemeente.
Langdurige zorg en ondersteuning thuis wordt meestal geregeld door de gemeente (Wmo) en de zorgverzekeraar (Zvw). Heel intensieve zorg regelt het zorgkantoor (Wlz-zorg). Wilt u weten wanneer welke zorgwet van toepassing is? Kijk dan bij: Hulp thuis: Wmo, Zvw of Wlz.
Nee, er is geen inkomensgrens om hulp of een voorziening te krijgen via de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo). Iedereen die niet zelfredzaam is door een beperking of ziekte kan Wmo-zorg aanvragen bij de gemeente, ongeacht het inkomen. Rechtwijzer
Voor Wmo-ondersteuning betaalt u een vaste eigen bijdrage van maximaal € 21,80 per maand (bedrag voor 2026). Dit wordt het abonnementstarief genoemd. Het maakt hierbij niet uit hoeveel hulp u krijgt of hoe hoog uw inkomen is. Het CAK int deze bijdrage voor de gemeente.
In de Wmo staat: uiterlijk binnen 6 weken na de melding. Door drukte lukt dat niet altijd. De gemeente zal u dan laten weten hoe lang het duurt.
Er zijn verschillende soorten Wmo-indicaties (maatwerkvoorzieningen) die de gemeente kan verstrekken, waaronder hulp bij het huishouden, begeleiding en dagbesteding, en vervoers- of woonvoorzieningen. Deze ondersteuning helpt u om zelfstandig thuis te wonen en mee te doen aan de maatschappij.
Je kunt woningurgentie aanvragen in een noodsituatie, zoals bij medische problemen, echtscheiding met kinderen, of dreigende dakloosheid buiten je eigen schuld. Voorwaarden verschillen per gemeente, maar de situatie moet onoplosbaar zijn zonder te verhuizen.
Met spoed een woning krijg je meestal via een urgentieverklaring, die je kunt aanvragen bij je gemeente of een lokale woningcorporatie. Je krijgt deze voorrang alleen in heel erge noodsituaties die je niet zelf had kunnen plannen of voorkomen, zoals een echtscheiding met kleine kinderen, brand of extreme medische problemen.
Zeker, de gemeente kan in bepaalde situaties helpen met huisvesting, maar dit is wel aan strikte regels gebonden. Er zijn verschillende vormen van ondersteuning mogelijk: