Nee, Deense vrouwen nemen niet automatisch de achternaam van hun echtgenoot aan. Sinds de moderne naamswetten in Denemarken is dit volledig een eigen keuze en allang geen verplichting meer.
Volgens de Deense naamgevingsregels mag uw kind de naam van een van de ouders of grootouders als achternaam dragen, mits die naam traditioneel is in de betreffende cultuur. U kunt de lijst met deze namen, die traditioneel zijn in een cultuur die geen onderscheid maakt tussen voornaam en achternaam, bekijken (§7, stk.).
U mag de achternaam van uw partner gebruiken als u getrouwd bent of als u geregistreerde partners bent. Het gaat hierbij om dagelijks gebruik, uw eigen officiële achternaam wijzigt niet. U heeft hiervoor geen toestemming van uw partner nodig.
Ervan uitgaande dat de achternaam van de echtgenoot nog steeds gangbaar is in het Verenigd Koninkrijk (hoewel er geen wet is die voorschrijft dat de naam moet worden veranderd) en in andere landen zoals Australië, Nieuw-Zeeland, Pakistan, Gibraltar, de Falklandeilanden, India, de Filipijnen, Canada (met uitzondering van Quebec) en de Verenigde Staten.
Dat Scandinavische achternamen de familieband eren door het achtervoegsel -sen, -son (en in IJsland ook nog -dottir), dat weten de meeste mensen wel een beetje.
Dit is een aanzienlijke verschuiving ten opzichte van het oude patroniemensysteem, waarbij achternamen met elke generatie veranderden. Tegenwoordig komt het steeds vaker voor dat echtparen de achternaam van de vrouw aannemen, een samengestelde achternaam creëren of zelfs een geheel nieuwe gezamenlijke achternaam kiezen.
Scandinavië. Denemarken kent een traditie van dubbele achternamen die teruggaat tot de 19e eeuw. Dit was het gevolg van twee naamgevingswetten die burgers verplichtten erfelijke achternamen aan te nemen, eerst voor het hertogdom Sleeswijk in 1771 en vervolgens voor Denemarken zelf in 1828.
Volgens de Amerikaanse wetgeving hoef je je naam niet te veranderen als je trouwt. Het is volkomen legaal om je naam na het huwelijk niet te veranderen. Je hebt het volste recht om de naam te behouden die je altijd al hebt gehad.
Geslachtsspecifieke versies van de achternaam
In de meeste Baltisch-Slavische talen (zoals Lets, Litouws, Bulgaars, Macedonisch, Russisch, Pools, Slowaaks, Tsjechisch, enz.), maar ook in het Grieks, Iers, IJslands en Azerbeidzjaans, veranderen sommige achternamen van vorm afhankelijk van het geslacht van de drager.
Het meest opvallende punt hier is dat er grote verschillen bestaan in naamgevingsnormen op basis van politieke overtuiging, leeftijd en etniciteit. Terwijl 88% van de blanke vrouwen in onze analyse de naam van hun echtgenoot heeft aangenomen of zal aannemen, is dit minder dan 70% bij vrouwen van Latijns- Amerikaanse en Aziatische afkomst. En terwijl 92% van de conservatieve vrouwen de patroniem aanneemt, doet slechts 70% van de liberale vrouwen dat.
Toch gebeurt dat nauwelijks, zien we in onze trouwenquête. 1508 getrouwde vrouwen vulden onze anonieme vragenlijst in. Daaruit blijkt dat liefst driekwart van de vrouwen (74%) de achternaam van haar partner voert. Andersom gebeurt dat in 1,1% van de gevallen.
Voor een meerderjarige die zijn/haar achternaam wil wijzigen: €835,-. Voor het wijzigen van de achternaam van 1 of 2 minderjarige kinderen: €835,-.
Bij de vrouwen die hun eigen achternaam blijven gebruiken heerst het gevoel dat dit hun persoonlijke en familie-identiteit behoudt. Voor anderen is de reden dat ze een professionele identiteit hebben opgebouwd een daar geen afbreuk aan willen doen.
Elk Deens kind moet vóór de leeftijd van zes maanden minstens één voornaam en één achternaam hebben. De naam moet overeenkomen met het geslacht (tenzij het een goedgekeurde unisexnaam is), voldoen aan de Deense spellingsregels en alleen letters uit het Deense alfabet bevatten. Wilt u een unieke naam die niet op de lijst staat? Dan moet u een aanvraag indienen bij de familierechtbank!
Je mag maar één achternaam hebben, maar als je wilt, kunnen twee achternamen met een koppelteken worden samengevoegd, bijvoorbeeld Mcmullen-Jensen of Van Houtte-Vestergård.
Oorsprong van Deense achternamen
Dit is de periode waarin de traditionele patroniem-achternaam aan het einde van een naam werd gebruikt, maar werd omgevormd tot een samengestelde naam met een tweede voornaam. Veel mensen in Denemarken gebruikten de voornaam van hun moeder en voegden daar een koppelteken aan toe met de patroniem-achternaam.
Standaard wordt verwacht dat ze hun getrouwde naam behouden, tenzij ze actief een juridische procedure starten om een naamswijziging aan te vragen. De beslissing om je naam na een scheiding te veranderen is een persoonlijke keuze met zowel voor- als nadelen.
Wang. Wang is een patroniem dat in het Mandarijn 'koning' betekent en wordt door meer dan 92 miljoen mensen in China gedragen, waardoor het qua bevolkingsomvang de meest voorkomende achternaam ter wereld is.
De overgrote meerderheid van de vrouwen behoudt de achternaam van hun echtgenoot na het huwelijk: 79 procent, volgens een recent onderzoek van Pew Research. En een nog grotere meerderheid van de mannen verandert hun naam helemaal niet. Uit hetzelfde onderzoek bleek dat slechts 5 procent van de mannen de achternaam van hun vrouw aanneemt en 1 procent een koppelteken gebruikt.
Persoonsnamen in Duitstalig Europa bestaan uit een of meerdere voornamen (Vorname, meervoud Vornamen) en een achternaam (Nachname, Familienname). De Vorname is meestal genderspecifiek.
In IJsland gebruikt men geen achternamen.
In de islam nemen vrouwen nooit de achternaam van hun echtgenoot aan; het is een 1400 jaar oude regel om de familielijn te behouden, niet iets dat uit Europa is overgenomen.
Wel of niet bewaren?
Het behouden van mijn achternaam na mijn huwelijk in 2012 voelde niet bepaald revolutionair aan, maar in Amerika was mijn beslissing in ieder geval zeldzaam. Volgens een onderzoek van Pew uit 2023 gaf bijna 80% van de getrouwde vrouwen in een heteroseksuele relatie aan de achternaam van hun man te hebben aangenomen.
U mag de achternaam van uw partner gebruiken als u getrouwd bent of als u geregistreerde partners bent. Het gaat hierbij om dagelijks gebruik, uw eigen officiële achternaam wijzigt niet. U heeft hiervoor geen toestemming van uw partner nodig.
Hun naam is onderdeel van hun identiteit.
Veel vrouwen groeien op met het gevoel dat hun achternaam onlosmakelijk verbonden is met wie ze zijn. Het veranderen ervan kan voelen alsof ze jarenlange schoolprestaties, familieverhalen en zelfs hun kenmerkende handtekening uitwissen.