Modern racisme verschilt van ouderwets racisme doordat het minder openlijk en expliciet is, en zich vaak uit via subtiele, onbewuste vooroordelen en gecodeerde taal in plaats van directe discriminatie. Waar ouderwets racisme gebaseerd was op een expliciete overtuiging van raciale minderwaardigheid, uit modern racisme zich vaker via het ontkennen van aanhoudende ongelijkheid.
Racisme bestaat op individueel niveau, als mensen anderen discrimineren op basis van vooroordelen en stereotypen. Daarnaast veroorzaakt racisme structurele machtsverschillen in de samenleving. Dit heet institutioneel racisme.
Discriminatie op verschillende gronden
Discriminatie gaat over alle discriminatiegronden. Racisme verwijst alleen naar discriminatie op grond van afkomst of etniciteit (in de wet ras genoemd) en soms in combinatie met religie. Racisme raakt onder meer Zwarte mensen, moslims en mensen van Aziatische afkomst.
Een kwart van de Nederlanders ervaart discriminatie en lijdt daaronder. Mensen worden bijvoorbeeld afgewezen of gepest vanwege herkomst, religie, seksuele voorkeur of beperking. Een stevigere aanpak van discriminatie en racisme is in het belang van de hele samenleving.
Mensen die 'modern racistisch' zijn, vinden dat er geen discriminatie is, maar hebben zelf wél een expliciet negatieve reactie ten aanzien van minderheidsgroepen.
Grenzen aan de vrije meningsuiting
In het wetboek van Strafrecht staat dat het in Nederland niet is toegestaan om iemand bewust te beledigen op basis van ras, godsdienst, levensovertuiging, beperking of seksuele geaardheid.
Het kan de vorm aannemen van discriminatie, haatspraak of een haatmisdrijf. Soms wordt een onderscheid gemaakt tussen deze soorten racisme: Dagelijks racisme manifesteert zich in het dagelijkse leven, bijvoorbeeld in racistische uitspraken op straat of op sociale media.
Factoren zoals onbewuste vooroordelen, onze opvoeding, het soort media dat we consumeren en meer spelen allemaal een rol in hoe we over anderen denken . Dankzij het voortbestaan van racistische overtuigingen in de meeste samenlevingen is het gemakkelijk om hele groepen mensen te categoriseren als 'lui', 'gewelddadig', 'luidruchtig', enzovoort.
Inclusie. Een inclusieve samenleving is een samenleving waarin iedereen mee kan doen en niemand wordt uitgesloten. Iedere burger moet de kans hebben om zich gelijkwaardig te ontwikkelen en ontplooien, ongeacht leeftijd, sekse, beperking, seksuele voorkeur, opleidingsniveau, etniciteit of godsdienst.
Volgens de Equality Act 2010 zijn er 9 beschermde kenmerken, namelijk: leeftijd, handicap, genderverandering, huwelijk en geregistreerd partnerschap, zwangerschap en moederschap, ras, religie of overtuiging, geslacht en seksuele geaardheid .
Houd hierbij rekening met in elk geval de volgende 12 discriminatiegronden:
Racisme is in feite het discrimineren van een persoon of groep op basis van huidskleur en/of afkomst. Vaak zijn opmerkingen of benaderingen niet racistisch bedoeld, maar komt het wel zo over op de ontvanger. Er zijn natuurlijk uitzondering: sommige uitingen zijn overduidelijk racistisch.
Uitspraken die duiden op stereotypering of vooroordelen, zoals racistische opmerkingen; een niet-bestaande, tegenstrijdige of steeds veranderende verklaring voor waarom iemand het doelwit was; de situatie verliep anders dan wanneer de persoon blank was geweest; of afwijkingen van normale procedures of onprofessioneel gedrag.
Voorbeelden van racisme zijn deze racistische opmerkingen:
Het is aan te raden het woord zwarte te gebruiken, of een omschrijving als zwarte man/vrouw/persoon of man/vrouw/persoon met Afrikaanse roots. Bij de verwijzing naar personen maakt u de formulering nog neutraler door helemaal niet te verwijzen naar persoonskenmerken die met huidskleur of afkomst verband houden.
Net als andere vormen van onderdrukking, werkt racisme via verschillende overlappende dimensies: historisch, structureel, institutioneel en individueel .
Laat duidelijk weten dat je het niet eens bent met de uitspraak.
Mensen kunnen raciaal trauma oplopen door iets dat hen direct overkomt of door te zien hoe anderen vanwege hun ras worden mishandeld . De berichtgeving in de media over gebeurtenissen die het gevolg zijn van raciale discriminatie kan ook verontrustend zijn, en herhaaldelijk kijken naar of frequente mediaberichten kunnen die gevoelens versterken.
Racisme is wanneer iemand slechter wordt behandeld, wordt uitgesloten, benadeeld, lastiggevallen, gepest, vernederd of gekleineerd vanwege zijn of haar ras of etniciteit . Op organisatieniveau kan het ook het collectieve falen zijn om een inclusieve en professionele werkomgeving te bieden aan mensen vanwege hun ras of etniciteit*.
De herziene normen bevatten vijf minimumcategorieën voor ras: Amerikaanse Indiaan of inwoner van Alaska, Aziatisch, Zwart of Afro-Amerikaans, Inheems Hawaïaans of andere eilandbewoner van de Stille Oceaan, en Blank . Er zijn twee categorieën voor etniciteit: "Hispanic of Latino" en …
Voorbeelden hiervan zijn residentiële segregatie, oneerlijke kredietverleningspraktijken en andere belemmeringen voor het bezit van een eigen huis en het vergaren van vermogen, de afhankelijkheid van scholen van lokale onroerendgoedbelasting, milieurechtvaardigheid, bevooroordeeld politieoptreden en strafoplegging aan gekleurde mannen en jongens, en beleid gericht op het onderdrukken van kiezers.
De tien vreemdste regels van Nederland
Brazilianen en Marokkanen het vaakst gediscrimineerd gevoeld op grond van nationaliteit. Brazilianen (30 procent), Marokkanen (27 procent), en ook Chinezen, Hongaren en Polen (alle drie rond de 25 procent) voelden zich in 2021 het vaakst gediscrimineerd op grond van hun nationaliteit2).
Verboden namen in Nederland