De drie belangrijkste oorzaken voor de hervorming van de kerk (de Reformatie) waren misstanden en corruptie binnen de Rooms-Katholieke Kerk, de opkomst van het humanisme met kritiek op de kerkelijke praktijken, en de uitvinding van de boekdrukkunst waardoor ideeën zich snel verspreidden.
Oorzaken van de Reformatie
De hoofdoorzaak van de Reformatie (en de pre-reformatorische bewegingen) was de hoeveelheid misstanden in de Rooms-Katholieke Kerk, die al eeuwenlang bestonden. Zo had de geestelijkheid (te) veel macht en rijkdom en waren de geestelijken erg corrupt.
De Nederlandse Hervormde Kerk ontstond in de 16e eeuw uit de Reformatie, groeide tijdens de Tachtigjarige Oorlog uit tot de publieke staatskerk, en kreeg in 1816 haar officiële naam.
De Reformatie was een kerkhervorming in de zestiende eeuw die tot doel had om verandering teweeg te brengen in de rooms-katholieke kerk. De gevolgen zouden echter veel groter zijn. Een groep christenen splitste zich af van de katholieke kerk tot een nieuwe beweging: de protestantse kerk.
De Grote Pest leidde tot kritiek op de kerk. Geestelijken van de Rooms-Katholieke Kerk bleken net zo vatbaar voor de pest als de gewone leken. En de kerkleiding kon de pest niet stoppen. Verder stoorde het veel mensen dat veel kerkleiders op de vlucht sloegen voor de pest in plaats van de slachtoffers te helpen.
Bovendien is de katholieke kerk bekritiseerd omdat ze geen vrouwen tot priester wijdt, omgaat met gevallen van seksueel misbruik, betrokken is bij diverse dictatoriale regimes en verschillende vormen van interreligieuze interactie vertoont.
(Minimumvereisten voor een gedoopte katholiek) 1) Het bijwonen van de Mis op zondagen en verplichte feestdagen. 2) Vasten en zich onthouden van eten en drinken op de vastgestelde dagen. 3) Minstens één keer per jaar de zonden biechten.
Boekdetails. Christopher Catherwood vat de levens samen van Maarten Luther, Johannes Calvijn, Ulrich Zwingli, Thomas Cranmer en John Knox. Hij onthult de motivatie, de kracht en de drijfveer die deze mannen ertoe bewogen hun positie, hun bestaanszekerheid en hun leven op het spel te zetten.
De vermeende corruptie van de middeleeuwse kerk inspireerde echter de beweging die tegenwoordig bekend staat als de Protestantse Reformatie. Vroege zogenaamde proto-reformatoren zoals John Wycliffe (1330-1384) en Jan Hus (1369-1415) inspireerden Martin Luther (1370).
Binnen een gereformeerd kader leidden Thomas Cranmer en John Knox respectievelijk de Reformatie in Engeland en de Reformatie in Schotland, wat leidde tot het anglicanisme en het presbyterianisme.
Het belangrijkste verschil zit in de ontstaansgeschiedenis en de organisatie van de kerk: de Nederlandse Hervormde Kerk was de brede volkskerk die terugging op de Reformatie, terwijl de Gereformeerde Kerken ontstonden door afscheidingen uit onvrede over de losse koers en staatsbemoeienis van die volkskerk. Tegenwoordig zijn beide kerken grotendeels samengegaan in de Protestantse Kerk in Nederland (PKN).
De gereformeerde tak van het protestantisme vindt zijn oorsprong in de Reformatie van de 16e eeuw. De voornaamste leider ervan was Johannes Calvijn uit Zwitserland, wiens hervormingsbeweging zich verspreidde naar Schotland, waar ze de Presbyteriaanse Kerk werd, en naar Nederland, waar ze de Nederlandse Gereformeerde Kerk werd.
De Christelijke Gereformeerde Kerk in Noord-Amerika heeft sinds de jaren zeventig het standpunt ingenomen dat homoseksualiteit het directe gevolg is van een "gebroken", zondige wereld, maar dat de kerk een barmhartige gemeenschap moet bieden aan christelijke homoseksuelen.
De Reformatie was een combinatie van verschillende factoren: een eeuw van ontevredenheid over de katholieke kerk, waarvan de pausen en bisschoppen steeds meer misbruik maakten van hun geestelijke macht voor politiek en materieel gewin; het verlangen van Hendrik VIII naar een scheiding en de weigering van de katholieke kerk om hem die te verlenen; en ...
De kritiek van Johannes Calvijn op de Rooms-Katholieke Kerk richtte zich voornamelijk op de macht van de paus, de misstanden rondom de liturgie en het afwijken van de Bijbel. Hij vond dat de kerk zichzelf tot een corrupte en valse kerk had gemaakt.
'Protestant' is de overkoepelende term voor alle christelijke stromingen die in de 16e eeuw ontstonden uit protest tegen de Rooms-Katholieke Kerk. 'Gereformeerd' is een specifieke, strengere stroming binnen het protestantisme die is gebaseerd op de leer van Johannes Calvijn. Waar het algemeen protestantisme vrijzinniger kan zijn, ligt bij gereformeerden de nadruk sterk op de Bijbel als Gods onfeilbare woord.
De belangrijkste protagonisten van de Reformatie – Johannes Calvijn, Guillaume Farel, Theodore de Bèze en Johannes Knox – worden afgebeeld in de vorm van gigantische beelden en bas-reliëfs in het hart van Parc des Bastions.
De Reformatie vormde de basis voor de stichting van het protestantisme, een van de drie belangrijkste stromingen binnen het christendom. De Reformatie leidde tot een herformulering van bepaalde fundamentele leerstellingen van het christelijk geloof en resulteerde in de splitsing van het westerse christendom tussen het rooms-katholicisme en de nieuwe protestantse tradities.
De 17e en vroege 18e eeuw waren het tijdperk van de Nederlandse Nadere Reformatie (in het Engels het best te vertalen als de Verdere Reformatie), voornamelijk geleid door Gisbertus Voetius en Wilhelmus à Brakel, die sterk beïnvloed werd door het Engelse puritanisme.
De noodzaak tot hervorming van de Kerk ontstond door corruptie en machtsmisbruik onder geestelijken, moreel falen van kerkleiders en de uitbuiting van financiële praktijken zoals de verkoop van aflaten. Deze factoren ondermijnden het vertrouwen in de Kerk en vormden de basis voor de Protestantse Reformatie.
Deze religieuze geest hielp bewegingen te inspireren om de slavernij af te schaffen, matigheid te bevorderen via groepen zoals de American Temperance Society, en de rechten en kansen voor vrouwen en armen uit te breiden.
De hulp van geestelijken werd ingeroepen bij belangrijke gebeurtenissen in het leven: geboorte, huwelijk, ziekte en overlijden. De angst voor de dood was sterk verankerd in de mens. De geestelijke moest hem bijstaan bij de reis van het tijdelijke naar het eeuwige leven.
Een van de meest invloedrijke vroege hervormers was Martin Bucer (1491-1551), leider van de Reformatie in Straatsburg. Tot degenen die op een bepaald moment met Bucer samenwerkten en door hem werden beïnvloed, behoorden Peter Martyr Vermigli (1499-1562) en Johannes Calvijn (1509-1564).
Opmerkelijke sociale hervormers: Mahatma Jyotiba Phule, Savitribai Phule, Fatima Sheikh., BR Ambedkar, Periyar EV Ramasamy, Kabir, Ravidas, Kanshi Ram.
Deze studie onderzoekt de historische en theologische invloed van de drie belangrijkste magistrale hervormers – Martin Luther, Ulrich Zwingli en Johannes Calvijn – op het protestantse christendom in de zestiende eeuw.