Door WereldData · Gepubliceerd op
Israël zwierf 40 jaar door de woestijn als straf voor ongehoorzaamheid en gebrek aan geloof, nadat ze weigerden het beloofde land in te gaan.
Volgens de Bijbel verbleef het volk Israël veertig jaar in de woestijn.
Volgens de Bijbel hadden Jozef en Maria geen seks vóór en tijdens de geboorte van Jezus, maar vermeldt de tekst over de periode daarna verschillende opvattingen. De precieze invulling verschilt per geloof en christelijke stroming.
Volgens de Bijbel speelt Israël in de eindtijd een centrale rol die wordt gekenmerkt door het herstel van het Joodse volk in het land, grote wereldwijde spanningen rondom Jeruzalem en uiteindelijk een geestelijke omkeer bij de wederkomst van de Messias.
Het Bijbelse verhaal over het vertrek uit Egypte, de uittocht, vertelt hoe de Israëlieten onder leiding van Mozes na de tien plagen en de doortocht door de Rode Zee ontsnapten aan de slavernij van de farao op weg naar het Beloofde Land. Dit staat beschreven in het bijbelboek Exodus.
Volgens de Bijbel verbleven de Israëlieten in totaal 430 jaar, al zijn er volgens een andere bekende uitleg 215 jaar daarvan in Kanaän doorgebracht.
Er is geen hard archeologisch bewijs dat de grote uittocht uit Egypte, zoals beschreven in de Bijbel, precies op die manier is gebeurd. Wetenschappers en historici denken dat het verhaal een symbolisch en religieus volksverhaal is. Het bevat wel kleine elementen van vroegere gebeurtenissen, maar het is geen feitelijk verslag.
De christelijke Bijbel noemt in Matteüs 24 verschillende tekenen die voorafgaan aan de wederkomst van Jezus, waaronder valse profeten, oorlogen en hongersnoden. Hoewel de Bijbel geen vaste lijst van exact zeven unieke eindtijdtekenen geeft, worden in de christelijke traditie en profetische uitleg vaak deze zeven kenmerkende tekenen onderscheiden.
Joden geloven niet dat Jezus de Messias is, omdat hij de joodse profetieën over de Messias niet heeft vervuld, de joodse wetten anders opvatten en God als één en ondeelbaar zien.
Voordat de huidige staat in 1948 werd uitgeroepen, stond het gebied bekend als Palestina (onder Brits en daarvoor Ottomaans bestuur). Verder terug in de geschiedenis, in de oudheid, droeg het gebied namen als het Koninkrijk Israël (en Koninkrijk Juda) en daarvoor stond het bekend als Kanaän.
Volgens historisch en theologisch onderzoek hadden Jezus en Maria Magdalena geen kinderen, omdat er geen betrouwbaar bewijs is dat zij getrouwd waren of een relatie hadden.
Nee, er is geen betrouwbaar historisch bewijs dat Jezus en Maria Magdalena getrouwd waren. Dit idee komt niet voor in de Bijbel, maar is populair geworden door boeken en films zoals The Da Vinci Code.
De Bijbel vermeldt geen exacte leeftijden, dus historici en theologen baseren zich op gebruiken uit die tijd. Aangenomen wordt dat Maria een tiener was (vermoedelijk tussen de twaalf en zestien jaar) en Jozef waarschijnlijk een jonge man in de twintig.
Ja, de Joden hebben in de oudheid een eigen land gehad, en kregen dit in 1948 opnieuw. Dit waren het oude Koninkrijk Israël en Juda, en de moderne staat Israël.
De tien noordelijke stammen van Israël werden in 722 v.Chr. weggevoerd door het Assyrische Rijk en gingen grotendeels op in andere volken, waarna ze bekend kwamen te staan als de 'verloren stammen'.
De Bijbel noemt geen exact jaartal voor de ouderdom van de aarde. Door de eeuwen heen zijn er verschillende interpretaties ontstaan:
Ja, seks is in het Jodendom niet alleen toegestaan, maar het wordt gezien als een heilige plicht en een gave van God binnen het huwelijk. Het is geen zonde of iets vies, en het dient zowel voor de voortplanting als voor wederzijdse liefde en plezier.
Joden noemen een niet-jood een goj (meervoud: gojim). Dit Hebreeuwse woord betekent letterlijk 'volk' of 'natie'.
Jezus is volgens de traditie en historische schattingen ongeveer 33 jaar oud geworden.
De Bijbel noemt het tijdstip 3 uur 's nachts nergens specifiek [5.4]. Het idee dat 3 uur 's nachts een speciaal, duivels 'heksenuur' is, komt niet uit de Bijbel, maar is later bedacht als tegenhanger van 3 uur 's middags (het vermoedelijke sterkuur van Jezus) [5.4].
Volgens de Bijbel moet het evangelie over de gehele wereld worden verkondigd, en zijn er tekenen zoals oorlogen, natuurrampen en de komst van valse profeten. Niemand weet echter precies wanneer dit gebeurt, omdat Jezus onverwachts terugkeert.
Volgens de Bijbel eindigt de huidige wereld niet in een totale vernietiging, maar in een vernieuwing door de terugkeer van Jezus Christus, een laatste oordeel en de komst van een nieuwe hemel en aarde. Meer informatie over deze Bijbelse visie is te vinden bij de Nederlands Bijbelgenootschap.
De oude Egyptenaren noemden hun land oorspronkelijk Kemet, wat 'zwart land' betekent. Dit verwees naar de vruchtbare, donkere aarde rond de Nijl. Het land werd ook wel Ta-meri ('geliefd land') genoemd.
Mozes leidde het Joodse volk (de Israëlieten) uit Egypte. Volgens de Bijbel en de Thora werd hij door God aangewezen om hen te bevrijden uit de slavernij en te leiden naar het Beloofde Land. Deze beroemde tocht staat bekend als de Exodus.
De Bijbel noemt geen echte naam van de farao ten tijde van Mozes, maar geleerden en boeken wijzen vaak naar Ramses II of Amenhotep II als de mogelijke heersers.