De term gods natuur kan twee hoofdbekenstenissen hebben: het karakter van God (Zijn goddelijke eigenschappen) of de fysieke wereld als schepping van God.
Wat betekent dat, de 'goddelijke natuur'? Het betekent de ware aard van God. Door Gods beloften te geloven en eraan te gehoorzamen, kunnen we Gods eigen aard in ons wezen ontvangen.
God is oneindig, eeuwig en onveranderlijk. Hij is ook alwetend, alomtegenwoordig en almachtig. Deze eigenschappen maken deel uit van wat het betekent dat God transcendent is – onderscheiden van en Heer over de schepping.
Een natuurgodsdienst of natuurreligie is een religie die vooral op natuurverschijnselen, zoals donder en bliksem, regen, wind en vuur is gebaseerd en die de krachten van de natuur aanbidt.
De Bijbel beschrijft de natuur primair als Gods schepping. De natuur weerspiegelt de grootsheid en het karakter van de Schepper, en vormt vaak het decor voor Gods handelen. De mens heeft de opdracht om deze schepping te bewerken, te beheren en er zorgvuldig mee om te gaan.
"De natuur is Gods levende, zichtbare gewaad." "Ik zie de natuur graag als een onbeperkt uitzendsysteem waardoor God elk uur tot ons spreekt, als we er maar op afstemmen." "Het leven wordt niet gemeten aan het aantal ademhalingen dat we nemen, maar aan de momenten die ons de adem benemen."
Almacht - God is almachtig - alles wat in overeenstemming is met Gods natuur is mogelijk. Alwetendheid - God is alwetend, over het verleden, het heden en de toekomst. Alomtegenwoordigheid - God is algoed/alom liefdevol. Alomtegenwoordigheid - God is overal aanwezig.
De term animisme is bedacht door geleerden die onderzoek deden naar andere culturen en hun geloof. Animisme is eigenlijk een ouderwets woord. Een betere term voor animisme is eigenlijk 'natuurreligie' of 'natuurgeloof'.
Kijk eens naar de namen van de meeste historische natuurgoden ter wereld. Elf, dwerg, kabouter, sulfaat, nimf, dryade, sprite, spriggan, kobold, goblin, faun — dit zijn allemaal natuurgoden.
Het allereerste geloof op aarde is het animisme en het sjamanisme. Dit zijn geen moderne wereldreligies met een stichter, maar vroege natuurreligies uit de prehistorie.
De vijf eigenschappen die we hieronder bespreken, wijzen op wie God is: Almachtig, soeverein, heilig, barmhartig en goed. Sommigen van ons zien God misschien niet op deze manier, hetzij vanwege onze levenservaring, hetzij vanwege wat ons is geleerd.
Pantheïsme houdt geen geloof in goden, geesten of bovennatuurlijke krachten in. Pantheïsten geloven daarentegen dat het goddelijke zich hier op aarde bevindt; sterker nog, het is de aarde zelf. Het centrale beginsel van het pantheïsme is dat het universum, de aarde en de natuur goddelijk zijn en daarom als heilig behandeld moeten worden.
De bekendste god specifiek van de wilde natuur, bossen en velden is Pan uit de Griekse mythologie. Hij wordt afgebeeld met de poten en hoorns van een bok. Andere historische natuurgoden zijn Artemis (jacht/natuur) en oermoeder Gaea (aarde).
De bekendste en meest indrukwekkende psalm over de natuur is Psalm 104. Deze lofzang beschrijft de aarde als een prachtig ecosysteem waarin alles, van de hoogste bergen tot de kleinste dieren, afhankelijk is van Gods zorg.
De 10 regels van God, bekend als de Tien Geboden uit de De Bijbel, gaan over de liefde voor God en de omgang met elkaar. Dit zijn de regels zoals ze in de Bijbel staan:
Psalm 34 is een loflied van koning David over Gods redding, bescherming en de oproep om op Hem te vertrouwen in moeilijke tijden. David schreef de psalm toen hij in levensgevaar was en deed alsof hij gek was om te ontkomen.
Indra: De hindoegod Indra wordt geassocieerd met stormen en regen. Ooit werd hij beschouwd als de oppergod in het hindoeïsme, maar uiteindelijk kreeg hij een minder belangrijke rol. Vayu: De oude Iraanse god Vayu was de god van de wind en het lot. Hij wordt geassocieerd met de hindoegod Vāyu.
Artemis was de Griekse godin van de jacht, de wilde natuur en de kuisheid. Ze was de dochter van Zeus en Leto en de tweelingzus van Apollo. Artemis was de beschermheilige van meisjes en jonge vrouwen, en een beschermster tijdens de bevalling. Artemis werd wijdverbreid vereerd, maar haar beroemdste cultusplaats was de Tempel van Artemis in Efeze.
Door de hele menselijke geschiedenis heen hebben verschillende culturen diverse soorten natuurgoden geïdentificeerd en vereerd, elk met hun eigen unieke eigenschappen en rollen. Deze geesten kunnen grofweg worden ingedeeld in categorieën op basis van de natuurelementen die ze beheersen, zoals aarde, lucht, water, vuur en planten.
In de bevindelijk gereformeerde traditie onderscheidt men traditioneel historisch geloof, tijdgeloof en wondergeloof, naast het waar zaligmakend geloof. In een algemenere context kan men ook denken aan de vier grote wereldgodsdiensten (christendom, islam, hindoeïsme en boeddhisme). Hieronder worden de vier traditionele geloofsvormen uit de catechismus toegelicht.
Natuurreligies worden al sinds de oudheid door alle mensen beoefend en gaan vooraf aan dominante religies zoals het christendom, het jodendom en de islam. Ze omvatten het geloof dat kracht schuilt in natuurverschijnselen en kunnen op verschillende manieren worden verspreid, afhankelijk van iemands cultuur, samenleving of persoonlijke overtuigingen.
Betekenis van het begrip natuurgodsdienst
Een natuurgodsdienst, ook wel natuurreligie genoemd, is een vorm van godsdienst waarbij natuurverschijnselen, dieren en de natuurkrachten aanbeden en vereerd worden. Denk bijvoorbeeld aan de zon en maan, regen en onweer, wind en vuur, bomen en /of dieren.
4:5 zeven Geesten van God.
Hij wordt genoemd: (1) Geest van de Waarheid (Johannes 16:13); (2) Geest van Heiligheid (Romeinen 1:4); (3) Geest van Geloof (2 Korintiërs 4:13); (4) Geest van Wijsheid (Efeziërs 1:17); (5) Geest van Kracht (2 Timoteüs 1:7); (6) Geest van Genade (Hebreeën 10:29); en (7) Geest van Glorie (1 Petrus 4:14).
Eigenschappen zoals barmhartigheid, rechtvaardigheid en liefde onthullen Gods morele kwaliteiten en hoe Hij ervoor kiest zich tot mensen te verhouden. Gods natuur gaat dus over Zijn absolute wezen, terwijl Gods eigenschappen gaan over Zijn persoonlijkheid en hoe Hij Zijn goddelijke natuur tot uitdrukking brengt in de context van Zijn relatie met de wereld.
'Triade' (van trinus 'drievoudig') is een christelijke leer over de aard van God, die één God definieert die bestaat in drie co-eeuwige, wezensgelijke goddelijke personen: God de Vader, God de Zoon (Jezus Christus) en God de Heilige Geest, drie onderscheiden personen (hypostasen) die één essentie/substantie/natuur delen (...