In Mattheüs 12:32 zegt Jezus dat woorden tegen de Mensenzoon (Jezus zelf) vergeven kunnen worden, maar dat laster tegen de Heilige Geest nooit wordt vergeven. Dit vers gaat over de zogenaamde 'onvergeeflijke zonde': het bewust en hardnekkig afwijzen van Gods werk door de Geest.
32 En zo wie enig woord gesproken zal hebben tegen den Zoon des mensen, het zal hem vergeven worden; maar zo wie tegen den Heiligen Geest zal gesproken hebben, het zal hem niet vergeven worden, noch in deze eeuw, noch in de toekomende.
Jezus heeft gezegd dat, in tegenstelling tot alle andere zonden, blasfemie tegen de Geest niet vergeven zal worden (Matteüs 12:31). De directe betekenis daarvan verwijst naar iets wat alleen degenen die Jezus persoonlijk hebben gezien konden doen: een wonder van Christus zien en dat aan Satan toeschrijven.
Psalm 32 gaat over het grote geluk van zondevergeving, het Eerlijk toegeven van je fouten en de rust die je krijgt als je je schuld aan God vertelt. Koning David schreef deze liedtekst als een persoonlijke les over Gods genade.
In Matteüs 12:31-32 zegt Jezus: 'Daarom zeg Ik u: Elke zonde en elke godslastering kan de mensen worden vergeven, maar wie de Geest lastert kan niet worden vergeven. En iedereen die iets ten nadele van de Mensenzoon zegt, zal worden vergeven.
Jezus zei: “Ik zeg u: alle soorten zonden en godslasteringen zullen de mensen vergeven worden, maar de godslastering tegen de Heilige Geest zal de mensen niet vergeven worden.” (Matteüs 12:31-32)
Jezus echter kende hun gedachten en zei tegen hen: Ieder koninkrijk dat tegen zichzelf verdeeld is, wordt verwoest; en geen enkele stad of geen enkel huis dat tegen zichzelf verdeeld is, zal standhouden. En als de satan de satan uitdrijft, dan is hij tegen zichzelf verdeeld; hoe kan zijn rijk dan standhouden?
Ik zal u onderwijzen en u de weg wijzen die u moet gaan; Ik zal u leiden met Mijn oog. Hier sprak David profetisch met Gods stem tot Zijn volk. Daarmee beloofde God Zijn volk te onderwijzen, te leiden en te begeleiden.
Dit hoofdstuk voorgelezen (m): David bidt om zijn en der kerke behoudenis van de algemene boosheid, ontrouw, valsheid, bedriegerij, trotsheid en tirannie, die bij de regenten in zwang was; en profeteert dat God hen richten en de vromen behouden zal, volgens de getrouwe beloften Zijns Woords.
In deze psalm bemoedigt hij de terneergeslagen gelovige de HEERE lief te hebben en sterk te zijn, want de HEERE zal hem bewaren omdat zijn tijden in Zijn hand zijn. Het leven van de gelovigen is in de hand van God, niet in die van de vijanden of de omstandigheden.
Daarom zeg ik u: elke zonde en elke godslastering zal de mensen vergeven worden, maar de godslastering tegen de Geest zal niet vergeven worden. En wie een woord spreekt tegen de Zoon van de Mens, zal vergeven worden, maar wie spreekt tegen de Heilige Geest, zal niet vergeven worden, noch in deze tijd, noch in de toekomende tijd (Matteüs 12:31-32).
In deze context betekent blasfemie tegen de Heilige Geest het in diskrediet brengen van wonderen, met name de uitdrijving van boze geesten. In het evangelie van Marcus zien we dat soortgelijke dingen gebeurden. Farizeeën beschuldigden Jezus ervan anderen te bevrijden door de macht van demonen.
In Marcus 3:29 zegt Jezus: "Wie de Heilige Geest lastert, zal nooit vergeven worden; hij is schuldig aan een eeuwige zonde." Het evangelie van Matteüs voegt daaraan toe dat zelfs blasfemie tegen de Mensenzoon vergeven zal worden, maar niet blasfemie tegen de Heilige Geest (Matteüs 12:31-32).
Matteüs 12:32 is voor katholieken vaak een favoriete passage als het over het vagevuur gaat: " Wie kwaad spreekt over de Zoon van de mens, zal vergeven worden; maar wie kwaad spreekt over de Heilige Geest, zal niet vergeven worden, noch in deze tijd, noch in de toekomende tijd. "
In Mattheüs 12 neemt de spanning tussen Jezus en de religieuze leiders (de Farizeeën) sterk toe. Het hoofdstuk behandelt drie centrale thema's: Jezus' autoriteit boven de sabbat, Zijn macht over demonen, en de waarschuwing tegen de onvergeeflijke zonde.
Voor elke andere zonde is vergeving mogelijk. Ook wie zich verzet tegen de Heer Jezus als de Zoon des mensen, kan op vergeving rekenen als die zonde wordt beleden. Elke zonde die een mens doet, is een zonde tegen de drie-enige God, dat wil zeggen zowel tegen de Vader als tegen de Zoon en de Heilige Geest.
De les in deze psalm is dat Gods Woord zuiver is. Psalm 12 zet de bedrieglijkheid van menselijke woorden af tegen de zuiverheid van Gods woorden. De goddeloze mens spreekt ijdele woorden: leugens, vleierij, hypocrisie, opschepperij. Hoe vaak zie je dit in de wereld om je heen?
In de Bijbel staat het getal 12 symbool voor volkomenheid, totaliteit en Gods volmaakte bestuur. Het is de goddelijke aanduiding dat iets compleet is en niets mist.
Zelfs als we ons alleen voelen, is de krachtige bemoediging van Psalm 12 dat we nooit alleen zijn. We hebben vertrouwen in een God die belooft ons nooit te verlaten of in de steek te laten. Diezelfde God geeft ons ook elkaar. De inleiding van Psalm 12 vermeldt een koorleider en een koor die samen met hem Davids klaagzangen zingen.
Om mensen te helpen de vreugde van Gods vergeving te ervaren, kun je je richten op de drie woorden die Psalm 32 gebruikt om vergeving te beschrijven. Het Hebreeuwse woord dat in vers 1 vertaald is als 'vergeving' heeft te maken met het wegnemen van een last. Werk met het idee van het worstelen door het leven onder de zware last van zonde en schuld.
Als dat het geval is, zou deze psalm geschreven zijn nadat de baby, die het resultaat was van Davids overspelige affaire met Bathseba, geboren was, zo'n negen maanden nadat David had samengespannen om haar man te doden, en nadat de profeet Nathan hem met zijn zonden had geconfronteerd.
Er valt veel te leren over berouw en vergeving in deze psalm van David, een man die niet onbekend was met zonde. We weten niet precies welke zonden David beleed toen hij Psalm 32 schreef, maar het is duidelijk dat hij zijn zonden serieus nam.
32 En zo wie enig woord gesproken zal hebben tegen den Zoon des mensen, het zal hem vergeven worden; maar zo wie tegen den Heiligen Geest zal gesproken hebben, het zal hem niet vergeven worden, noch in deze eeuw, noch in de toekomende.
"Een huis dat tegen zichzelf verdeeld is, kan niet standhouden." (Citaat uit Marcus 3:25). Ik geloof dat deze regering niet permanent kan voortbestaan als ze half slavenstaat en half vrije staat is. Ik verwacht niet dat de Unie zal worden ontbonden – ik verwacht niet dat het huis zal instorten – maar ik verwacht wel dat de verdeeldheid zal ophouden.
Ontuchtplegers, afgodendienaars, overspelers, schandknapen, mannen die met mannen slapen, dieven, hebzuchtigen, dronkaards, lasteraars en rovers zullen het Koninkrijk van God niet beërven.