Door WereldData · Gepubliceerd op
Uit het verhaal van de ontmoeting tussen Jezus en de Samaritaanse vrouw (Johannes 4) kunnen we waardevolle lessen halen over gelijkwaardigheid, genade en openheid.
De 'Samaritaanse vrouw' verwijst naar het bekende bijbelse verhaal uit Johannes 4 over de ontmoeting tussen Jezus en een vrouw bij de Jakobsput. Dit verhaal staat symbool voor inclusiviteit, het doorbreken van culturele en religieuze taboes, en de openbaring van Jezus als de Messias aan iedereen.
De Samaritaanse vrouw krijgt alle vrijheid om haar bevindingen in geuren en kleuren te gaan vertellen in de stad. Gelaafd met levend water uit de bron die Jezus voor haar is, is ze zelf bron geworden en schenkt als het ware het levende water voor haar stadsgenoten uit.
Ik ben immers een Samaritaanse! ' Joden gaan namelijk niet met Samaritanen om. Jezus zei tegen haar: 'Als u wist wat God wil geven, en wie het is die u om water vraagt, zou u hém erom vragen en dan zou hij u levend water geven.' '
Het verhaal van de Samaritaanse vrouw bij de bron (Jakobsbron) staat in Johannes 4 van de Bijbel. Hierin doorbreekt Jezus culturele en religieuze taboes door als Joodse man in gesprek te gaan met een Samaritaanse vrouw. Hij belooft haar 'levend water' dat haar eeuwige voldoening zal geven.
Het verhaal van de barmhartige Samaritaan toont daardoor duidelijk de vrijheid, en dus de keuze tussen het opnemen van je verantwoordelijkheid, van het antwoord van de mens. De barmhartige Samaritaan was, in tegenstelling tot de leviet en de priester, 'door medelijden bewogen'.
De vrouw leert rechtstreeks van Jezus over de ware aanbidding van God en begrijpt het belang van deze diepgaande waarheid. Ze zegt: "Ik weet dat de Messias (de Christus) komt. Wanneer hij komt, zal hij ons alles uitleggen." Jezus openbaart zich vervolgens aan de Samaritaanse vrouw.
Jezus' belofte dat je nooit meer dorst zult hebben, betekent dat je ‘diepste geestelijke verlangen om God te kennen, wonderbaarlijk genoeg, voor altijd bevredigd zal worden.’[1] Je kunt volkomen zijn in Hem. De Samaritaanse vrouw hoeft niet naar haar familiestatus of beroep te kijken om compleet te zijn, maar kan naar Jezus kijken om in al haar behoeften te voorzien.
God ziet en hoort vrouwen
Hij laat regen vallen op iedereen, ook op hen die Hem niet kennen (Matteüs 5:45). De Samaritaanse vrouw bij de put verdient geen ontmoeting met de Zoon van God. Toch ontmoet Jezus haar niet alleen, maar biedt haar ook 'levend water' (Johannes 4:10) om haar diepe geestelijke dorst te lessen.
Het verhaal van de barmhartige Samaritaan is een bekende gelijkenis van Jezus (verteld in Lucas 10:25-37). Het illustreert het gebod om je naaste lief te hebben.
De tien beroemdste uitspraken van Jezus zijn de Gulden Regel, "Ik ben de weg, de waarheid en het leven" en "Heb je vijanden lief". Deze citaten komen uit de evangeliën in de Bijbel.
Toen zei Jezus tegen haar: 'Ga uw man eens roepen en kom dan weer terug. ' 17 'Ik heb geen man,' zei de vrouw. 'U hebt gelijk als u zegt dat u geen man hebt,' zei Jezus, 18 'u hebt vijf mannen gehad, en degene die u nu hebt is uw man niet.
Volgens de overlevering werd ze een bekende evangeliste en werd ze uiteindelijk in 66 na Christus door Nero gemarteld. Hoewel we alleen in Johannes 4 over deze naamloze vrouw lezen, weten we dat haar invloed zich verspreidde over haar woonplaats Sychar in Samaria en dat velen door haar getuigenis in Jezus als Messias geloofden.
Moderne genetische studies ondersteunen het Samaritaanse verhaal dat zij afstammen van inheemse Israëlieten. Shen et al. (2004) speculeerden eerder dat er mogelijk huwelijken met buitenlandse vrouwen hebben plaatsgevonden.
De Samaritaanse vrouw had haar zelfrespect verloren. Ze had verschillende mislukte huwelijken achter de rug en had waarschijnlijk zeer liberale seksuele moraal. Dit resulteerde in een slechte reputatie en de status van een buitenstaander. Jezus, die meer over haar wist dan menig ander, hield echter nog steeds meer van haar dan van wie dan ook.
Het Samaritaanse geloof is een oude monotheïstische religie die nauw verwant is aan het jodendom, maar met belangrijke verschillen. Wereldwijd telt deze geloofsgemeenschap nog ongeveer 840 leden, die voornamelijk leven in de stad Holon (Israël) en op de berg Gerizim (de Westelijke Jordaanoever).
De 'Samaritaanse vrouw' verwijst naar het bekende bijbelse verhaal uit Johannes 4 over de ontmoeting tussen Jezus en een vrouw bij de Jakobsput. Dit verhaal staat symbool voor inclusiviteit, het doorbreken van culturele en religieuze taboes, en de openbaring van Jezus als de Messias aan iedereen.
Johannes 4:23-24 roept ons op tot aanbidding in Geest en waarheid.
Hem dus boven alles in deze wereld zoeken. Maar later in het gesprek dat Jezus met deze vrouw heeft, begint hij te spreken over de aanbidding van God in geest en waarheid, want de Vader zoekt zulke mensen die Hem aanbidden.
De Samaritaanse vrouw bij de bron, ook bekend als Photini van Samaria, is een figuur uit het Evangelie van Johannes. Johannes 4:4-42 beschrijft haar gesprek met Jezus bij de bron van Jakob, vlakbij de stad Sychar of Sichem.
Met deze gelijkenis leerde Jezus ons hoe belangrijk het is om liefdevol en zorgzaam te zijn voor de mensen om ons heen, ongeacht waar ze vandaan komen, wat ze hebben of wie ze zijn. De barmhartige Samaritaan was onbaatzuchtig en deed wat hij kon om een man te helpen die hem in het verleden waarschijnlijk had bespot.
Dr. Pitre legt uit dat de scène een huwelijksscène voorstelt: Jezus komt naar de Samaritaanse vrouw als de goddelijke bruidegom en biedt haar 'levend water' aan. De Joden geloofden dat God de bruidegom van Israël, zijn bruid, was, en hier komt Jezus, de bruidegom Messias, persoonlijk om de hele mensheid in een nieuw verbond te verbond.
Haar verhaal is te vinden in het evangelie van Johannes, hoofdstuk 4. Ze wordt eenvoudigweg aangeduid als "een Samaritaanse vrouw", wat betekent dat ze van zowel Joodse als niet-Joodse afkomst was, een "halfbloed", die in de ogen van vrome Joden in die tijd werd veracht.
'Jezus zei tegen haar: 'Je hebt gelijk...' De vrouw antwoordde hem: ' Ik heb geen man.' Jezus zei tegen haar: 'Je hebt gelijk als je zegt: 'Ik heb geen man', want je hebt vijf mannen gehad, en de man die je nu hebt, is niet je man.'
Het gaat erom een ontmoeting te hebben, het licht van Jezus' waarheid en liefde te ervaren dat schijnt op ons verleden en onze toekomst, en vervolgens de moed en de kracht te hebben om alles wat daar niet mee te maken heeft los te laten en te delen wat we weten (niet wat een ander weet, maar alleen wat wij weten) als getuigen van zijn overvloedige genade die uitstroomt...
"Levend water" is een uitdrukking voor bronwater of vers water, maar Jezus gebruikte het als metafoor voor eeuwig leven. Dit soort water is een beeld dat betekent dat God iemand in één klap al zijn zonden vergeeft. Dit is een eeuwige en volledige geestelijke reiniging voor altijd.