Na de dood en opstanding van Jezus werd Simon Petrus de belangrijkste leider van de vroege christelijke kerk. Hij reisde rond om het geloof te verspreiden en stierf omstreeks 64 na Christus de marteldood in Rome.
Simon Petrus was de eerste der apostelen. Na de Hemelvaart van Jezus nam hij de leiding van de jonge kerk in handen. Hij stierf de marteldood in Rome.
Simon is samen met zijn broer Andreas een van de eerste leerlingen van Jezus (Marcus 1:16). Jezus geeft hem de naam Petrus omdat hij hem als eerste de messias noemt. Op dat sterke geloof wil Jezus zijn kerk bouwen (Matteüs 16:15-19).
Petrus werd rond het jaar 64 na Christus in Rome gekruisigd omdat keizer Nero hem en andere christenen de schuld gaf van de grote brand in Rome. Als vooraanstaand leider van de vroege christelijke kerk werd hij door de Romeinen gezien als een politieke en religieuze onruststoker.
Petrus werd ondersteboven gekruisigd omdat hij zichzelf niet waardig achtte om precies als Jezus gekruisigd te worden. De kruisiging werd gemaakt voor de Cerasi-kapel in de kerk Santa Maria del Popolo in Rome. Daar hangt het doek nog steeds, tegenover Caravaggio's Bekering van Saulus.
Na de Hemelvaart van Jezus nam Petrus direct de leiding van de eerste geloofsgemeenschap in handen en regelde hij onder meer dat Judas Iskariot een opvolger (Matthias) krijgt. In tegenstelling tot Paulus predikte Petrus voornamelijk onder de Joden.
Uiteindelijk, aan het einde van zijn leven, leidde Petrus' toewijding aan Christus tot zijn eigen kruisiging door keizer Nero. Voordat Petrus werd gekruisigd, dwongen de Romeinen hem volgens de overlevering toe te kijken hoe zijn vrouw voor zijn ogen werd gekruisigd.
Volgens deze traditie stierven alle apostelen een marteldood vanwege de verbreiding van het geloof, behalve Johannes die op hoge leeftijd een natuurlijke dood stierf.
Daarop zei Jezus tegen hem: 'Gelukkig ben je, Simon Barjona, want dit is je niet door mensen van vlees en bloed geopenbaard, maar door mijn Vader in de hemel. En Ik zeg je: jij bent Petrus, en op die rots zal Ik mijn kerk bouwen; de poorten van het dodenrijk zullen haar niet overweldigen.
Soms werden de benen van de gekruisigde gebroken. Dat was geen extra straf, maar een manier om het lijden te verkorten. Als het lichaam vrij aan de armen hing, hield de ademhaling al snel op. Kruisiging was een zware straf, volgens de Romeinse redenaar Cicero zelfs 'de wreedste en meest walgelijke' die er bestond.
De Bijbel noemt Jezus heel veel verschillende namen en titels, waaronder Jezus, Christus, Immanuël, Verlosser en Vredevorst. Er is geen vaste lijst van precies vijf namen, maar deze vijf behoren tot de bekendste.
Judas Iskariot was een van de twaalf apostelen. Volgens de evangelist Johannes was hij de penningmeester van het gezelschap rond Jezus. Judas is berucht geworden door zijn verraad van Jezus, wat leidde tot diens kruisdood. De gewezen apostel stierf een eerloze dood.
Als Jezus hem Simon noemde, bedoelde Hij dat hij zich gedroeg als zijn oude zelf, een natuurlijke mens; de oude naam heeft meestal niets te maken met zijn geestelijke persoonlijkheid. En als Hij hem Petrus (Rots) noemde, prees Hij hem omdat hij zich op de juiste en rechtvaardige manier gedroeg.
“Voorwaar, voorwaar, ik zeg u: toen u jong was, kleedde u uzelf aan en ging u waarheen u wilde, maar wanneer u oud bent, zult u uw handen uitstrekken, en een ander zal u aankleden en u dragen naar waar u niet heen wilt” (v.
Als het om een voorbeeldige marteldood gaat, wint Petrus het van Paulus. Volgens de overlevering werd 'de sleutelbewaarder van de hemelpoort' op zijn kop gekruisigd, op eigen verzoek. Dat maakte hem kampioen in zelfvernedering. Paulus daarentegen werd 'gewoon' onthoofd.
In de christelijke theologie moest Jezus aan het kruis sterven om de mensheid te verlossen van de zonde. Volgens de Bijbel bracht Hij daarmee het ultieme offer: Hij nam de straf op zich die mensen verdienden voor hun fouten, waardoor de relatie tussen God en de mens werd hersteld.
Ja, vrijwel alle historici en wetenschappers zijn het erover eens dat de historische Jezus echt heeft bestaan. Hoewel er geen archeologisch bewijs (zoals botten) of egodocumenten zijn, is het bestaan van de Joodse leraar afdoende bewezen door vroege onafhankelijke bronnen.
Jezus hield zo diep van Petrus dat Hij voorbij de momenten van verwarring en angst keek. Jezus zag geen zondaar. Onze Heer zag iemand die Hem innig liefhad. Jezus zag een man die zo toegewijd aan Hem was dat Hij Petrus, nadat Hij hem voor de derde keer had gevraagd of hij Hem liefhad, niet verder wilde helpen.
De tien beroemdste uitspraken van Jezus zijn de Gulden Regel, "Ik ben de weg, de waarheid en het leven" en "Heb je vijanden lief". Deze citaten komen uit de evangeliën in de Bijbel.
Nee, het lichaam van Jezus is nooit archeologisch of historisch teruggevonden. Zowel seculiere historici als de christelijke traditie erkennen dat er geen stoffelijk overschot is. Wel bestaan er twee totaal verschillende visies en theorieën over hoe dat komt. KU Leuven
De Schriften van de laatste dagen verduidelijken dat Johannes niet gestorven is, maar op aarde mocht blijven als dienende dienaar tot de tijd van de wederkomst van de Heer (Johannes 21:20-23; 3 Nephi 28:6-7; Leer en Verbonden 7).
Van de andere apostelen heb ik niemand gezien, behalve Jacobus, de broer van de Heer." (Gal. 1,18-19) In dezelfde brief noemt hij Jacobus, Kefas en Johannes "de mannen van aanzien die als steunpilaren gelden" (2,9).
In feite gingen de meeste vroege kerkvaders en theologen in de tweede, derde en vierde eeuw er vanzelfsprekend vanuit dat (1) Junia een vrouw was en (2) Junia een apostel was. Zoals de vierde-eeuwse theoloog en prediker Johannes Chrysostomus schreef: "Apostel zijn is iets groots."
Daarom verzoek ik u, beulen, mij ondersteboven te kruisigen, op deze manier en op geen andere.” Petrus houdt een laatste toespraak terwijl hij ondersteboven aan het kruis hangt en sterft vervolgens (40:11). Velen gaan er vaak van uit dat Petrus' verzoek nederigheid toont, in die zin dat hij zichzelf niet waardig achtte om op dezelfde manier als Jezus te sterven.
Petrus de visser.
Petrus was de zoon van Johannes (Mt 16,17), uit Betsaïda, een stadje ten oosten van het meer van Galilea, waar ook Filippus vandaan kwam en uiteraard ook zijn broer Andreas. Zijn spraak verraadde zijn Galilese accent.