Ja, een gynaecoloog kan vaststellen of je in de overgang zit. De diagnose wordt echter vooral gesteld op basis van jouw klachten en menstruatiepatroon. Aanvullend kan de gynaecoloog een inwendige echo of bloedonderzoek inzetten om de diagnose te bevestigen of andere oorzaken uit te sluiten.
Je gynaecoloog kan tests laten uitvoeren om je hormoonspiegel te controleren en je bloed en urine te analyseren om andere gezondheidsproblemen uit te sluiten die niets met de menopauze te maken hebben.
Ja, je kunt klachten herkennen en online vragenlijsten invullen, maar medische testen zoals bloedprikken of een thuistest zijn niet betrouwbaar. Je leeftijd, veranderingen in je menstruatie en opvliegers bepalen het moment.
Een gynaecoloog is gespecialiseerd in het vrouwelijke voortplantingsstelsel en bekijkt de uitwendige en inwendige geslachtsorganen. De arts beoordeelt de huid, schaamlippen, clitoris, vagina, baarmoederhals, baarmoeder, eileiders en eierstokken om de gezondheid te controleren of klachten te diagnosticeren.
Je kunt niet betrouwbaar testen of je in de overgang bent met een bloedtest of zelftest, omdat hormoonwaarden sterk schommelen. De diagnose wordt gesteld op basis van je leeftijd (tussen 40 en 60 jaar) en je symptomen zoals veranderde menstruaties en opvliegers.
Je kunt aan je bloed zien hoever je bent in de overgang
Sommige mensen denken dat de waarde van dat hormoon iets zegt over waar je zit in de overgang en hoe lang het duurt. Of dat de waarde van oestrogeen in het bloed samenhangt met hoe erg de klachten zijn. Ook niet waar.
De ergste klachten van de overgang zijn vaak opvliegers, slaapproblemen en heftige stemmingswisselingen. Deze symptomen ontstaan doordat het lichaam minder van het hormoon oestrogeen aanmaakt. Catharina Ziekenhuis
De belangrijkste alarmsignalen die gynaecologen aanraden nooit te negeren, zijn onder andere aanhoudende bekkenpijn, hevige of onregelmatige vaginale bloedingen, bloedingen na de menopauze, ongewone vaginale afscheiding met een sterke geur, pijn tijdens geslacht intercourse, onverklaarbare zwelling in het bekken, uitblijvende menstruaties zonder zwangerschap en aanhoudende vruchtbaarheidsproblemen.
Je moet ook een gynaecoloog raadplegen als je last hebt van: veranderingen in je borsten, zoals een knobbeltje of tepelafscheiding; problemen met zwanger worden (onvruchtbaarheid); gezwellen, wondjes of knobbeltjes in je schaamstreek.
Gebruik geen anticonceptieve zetpillen of gels.
Voordat je een afspraak hebt met de gynaecoloog, is het belangrijk om de natuurlijke vaginale flora te behouden. Dit helpt de zorgverlener bij een objectieve beoordeling en zorgt ervoor dat de uitslag van de uitstrijktest nauwkeurig is.
Ja, je kunt bloedprikken op de overgang, maar dat heeft meestal geen nut. Hormoonwaardes zoals FSH en oestrogeen schommelen sterk tijdens de overgang, waardoor een bloedtest niet betrouwbaar laat zien in welke fase je zit. Volgens de medische richtlijnen van Thuisarts wordt de diagnose daarom gesteld op je leeftijd en je klachten.
Apotheken verkopen zelftests die beweren hormonen in de urine te meten om te bepalen of een vrouw in de menopauze is. Maar verwacht niet dat een thuistest een definitief antwoord geeft. Het is niet mogelijk om de aanwezigheid van de menopauze vast te stellen met een bloed- of urinetest.
Meno-check is een snelle, makkelijke en meer dan 99% betrouwbare test om te testen of u als vrouw mogelijk al begonnen bent met de overgangsjaren (Menopauze). De test is hoog gevoelig waardoor ook de periode voorafgaande aan de menopauze (de pre-menopauze) bepaald kan worden.
Bloedonderzoek dat bepaalde hormoonspiegels meet, kan aangeven of je de menopauze hebt bereikt. Meestal is bloedonderzoek echter niet nodig. In sommige gevallen kan bloedonderzoek misleidend zijn, omdat er tijdens de perimenopauze zoveel hormonale schommelingen optreden.
Een huisarts doet meestal geen bloedtest om de overgang vast te stellen. De diagnose wordt gebaseerd op je leeftijd en je klachten, zoals opvliegers en veranderende menstruaties.
Alle gynaecologen zijn opgeleid om de menopauze te behandelen. Dr. Baute merkt op dat hevige menstruaties, het uitblijven van de menstruatie of frequente menstruaties een reden zijn om direct naar de gynaecoloog te gaan. Gynaecologen zijn experts op het gebied van de gezondheid van vrouwen en hormonale veranderingen.
Er is geen vaste leeftijd waarop vrouwen moeten stoppen met gynaecologische onderzoeken, hoewel uitstrijkjes (Pap-testen) mogelijk niet meer nodig zijn voor vrouwen met een laag risico vanaf 66 jaar. Een vrouw moet de beslissing om te stoppen met gynaecologische onderzoeken nemen in overleg met haar zorgverlener.
Ja, je kunt zonder verwijzing naar een gynaecoloog, maar dit kan alleen voor een zelfbetaalde check-up en niet via de reguliere zorgverzekering. Voor medische klachten en vergoeding vanuit de basisverzekering heb je wel een verwijsbrief nodig.
Vrouwen worden vaak doorverwezen naar een gynaecoloog voor problemen zoals menstruatieveranderingen, bekkenpijn, menopauzeklachten, vruchtbaarheidsproblemen of ongewone afscheiding. Een consult bij de specialist helpt bij het stellen van een diagnose en het bepalen van de juiste behandeling.
Tijdens dit onderzoek controleert uw gynaecoloog uw vitale functies (zoals uw bloeddruk); luistert hij/zij naar uw hart en longen om te controleren op onregelmatigheden, vochtophoping en infecties; en onderzoekt hij/zij delen van uw lichaam, zoals uw nek en buik, om meer te weten te komen over de gezondheid van uw lymfeklieren, schildklier, bloedsomloop en organen.
Dysmenorroe is de meest voorkomende gynaecologische aandoening (Macgregor et al., 2023). Primaire dysmenorroe is pijn tijdens de menstruatie waarvoor geen onderliggende, vermoedelijke oorzaak is vastgesteld; vrouwen met endometriose ervaren secundaire dysmenorroe.
Verwijzing voor een echografie vanwege een alarmsignaal, patiënten:
Bij een palpabele abdominale of bekkenmassa bij onderzoek die niet duidelijk baarmoederfibromen betreft en niet van gastro-intestinale of urologische oorsprong is. Als de scan wijst op kanker, dient een spoedverwijzing plaats te vinden.
De top 5 meest voorkomende overgangsklachten zijn opvliegers, nachtelijk zweten, een onregelmatige menstruatie, slaapproblemen en stemmingswisselingen. Deze klachten ontstaan door een verandering in de hormonen, met name een daling van oestrogeen.
De late perimenopauze, doorgaans de twee tot drie jaar vóór de laatste menstruatie, is meestal de periode waarin de symptomen het hevigst zijn. Opvliegers komen in deze periode het vaakst voor, de slaapkwaliteit verslechtert aanzienlijk en emotionele symptomen zoals angst en prikkelbaarheid zijn vaak op hun ergst.
vrouwen in de overgang krijgen soms het gevoel gek te worden. En ze herkennen zichzelf gewoonweg niet meer. Maar echt, je hebt geen burn-out, je wordt niet gek; het zijn de hormoonschommelingen van de overgang die je stemmingen beïnvloeden.