Romeinen 3:16 luidt: "Vernieling en ellendigheid is in hun wegen" (of in moderne vertalingen: "Ramp en ondergang markeren hun wegen"), en benadrukt de zondige staat van de mens, het pijnlijke gevolg van menselijk handelen en het ontbreken van innerlijke vrede.
Tussen de mensen en hem komt een macht te staan die sterker is dan hij. Gods eigen Zoon wordt onze verlosser. Dat noemen we de 'moederbelofte'. Het is de eerste verkondiging van het evangelie van Jezus Christus.
Is dat niet een beetje te afgezaagd? Een overdenking houden over het bekendste vers van de bijbel, Johannes 3:16. Wie kent het niet: Want God had de wereld zo lief dat Hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.
Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven,opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat,maar eeuwig leven heeft.
In Romeinen 3 legt de apostel Paulus uit dat alle mensen, zowel Joden als niet-Joden, zondig zijn. Niemand kan door eigen goede daden of het naleven van wetten rechtvaardig worden voor God. Redding is uitsluitend een geschenk uit genade, verkregen door het geloof in de verzoenende offerdood van Jezus Christus.
Hij laat ons zien dat zowel Joden als niet-Joden even schuldig zijn voor God, en gaat vervolgens over naar de kern van het hoofdstuk: de glorieuze openbaring dat God rechtvaardigheid aanbiedt, los van de wet, vrijelijk door genade door geloof in Jezus Christus.
In de Bijbel symboliseert het getal 3 volmaaktheid, goddelijke volkomenheid en de Heilige Drie-eenheid (Vader, Zoon en Heilige Geest). Het wordt gezien als een teken dat God aan het werk is.
De betekenis van 316 hangt af van de context waarin je het tegenkomt:
In het Nieuwe Testament wordt met "wereld" meestal het Griekse woord kosmos bedoeld. Dit woord is verwant aan een werkwoord dat "ordenen" of "versieren, decoreren" betekent. Griekse lexicografen geven vijf betekenissen voor "wereld" (kosmos) in het Nieuwe Testament: Het universum dat door God is geschapen met een ontwerp en orde (bijv. Mt 13:35; Jn 17:24; Handelingen 17:24).
Bijbelse context
Het derde hoofdstuk van het Evangelie van Johannes begint met het gesprek tussen Nicodemus, een Farizeeër, en Jezus, een Joodse rondreizende prediker.
De manier waarop ik met Johannes 3:16 omga, is hoe ik Gods liefde kan laten zien in de manier waarop ik mensen dien. Ik weet dat God zoveel van mij houdt dat ik anderen mag liefhebben en hen mag vertellen hoe God van ieder mens houdt. Ik vind het heerlijk om mensen te bemoedigen en Gods liefde te tonen door middel van woorden.
Johannes 3:16 is de kern van de Bijbel en laat zien dat God de wereld redt uit liefde, door zijn Zoon Jezus te geven, zodat wie in Hem gelooft eeuwig leeft.
Wie niet gelooft, is reeds veroordeeld: Johannes 3:16 is het meest genadige, wonderbaarlijke aanbod dat denkbaar is – eeuwig leven voor allen die geloven. Maar dit aanbod heeft inherente gevolgen voor iedereen die het afwijst, die weigert te geloven. Hun weigering maakt hun veroordeling zeker.
"Want zo spreekt de HEER: 'Zie, Ik zal haar vrede schenken als een rivier, en de heerlijkheid der volken als een overvloedige beek; en u zult gezoogd worden, gedragen worden op haar heup en gekoesterd worden op haar schoot. Zoals een moeder haar moeder troost, zo zal Ik u troosten.'"
God draagt ons als een moeder haar kind
In Jesaja 66:12 zegt de Heer: 'Je zult op de heup gedragen worden en worden gewiegd op haar schoot. ' Net zoals een moeder haar kind draagt en wiegt, draagt God ons met zijn liefde en zorg.
De meesten gaan ervan uit dat Jezus alleen Aramees sprak, een Semitische taal die verwant is aan het Hebreeuws. Deze taal werd veel gesproken in de regio waar Jezus werd geboren en opgroeide. Toch zijn er ook geleerden die menen dat Jezus naast Aramees ook Grieks sprak.
Het Griekse woord pisteuó draagt de connotatie van diep vertrouwen en zekerheid. Het betekent geloven, toevertrouwen, ergens vertrouwen in hebben. Johannes 3:16 zegt niet dat je in Jezus moet geloven om eeuwig leven te krijgen. Er staat: vertrouw op Jezus en heb vertrouwen in Hem.
Johannes 3:16 gaat niet over de grootheid van de wereld, maar over de grootheid van God. Ten tweede stellen anderen dat "wereld" alle mensen zonder onderscheid betekent. Deze interpretatie benadrukt dat God meer dan één type mens of etnische groep liefheeft. De dood van Christus aan het kruis was niet alleen voor Joden, maar ook voor heidenen.
In het Oude Testament is het Hebreeuwse woord dat het vaakst gebruikt wordt voor "de wereld" tebel (uitgesproken als tay-bale'). "De wereld" (tebel) is de aarde, die vochtig en dus bewoond is (Strong's Exhaustive Concordance, Ref. 1).
Johannes 3:16 ("Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft") wordt door christenen gezien als het hele evangelie in één korte zin. Het vat de kern van het geloof samen: Gods grote liefde voor de mensheid, de gave van Jezus Christus, en de belofte van eeuwig leven voor wie gelooft.
vers 16 Nu, zo zijn de beloftenissen tot Abraham en zijn Zaad gesproken. Hij zegt niet: En den zaden, als van velen; maar als van één: En uw Zaad, Hetwelk is Christus. Gen. 22:18 En in uw Zaad zullen gezegend worden alle volken der aarde, naardien gij Mijn stem gehoorzaam geweest zijt.
“ Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft. ”
Spiritueel staat het getal 3 voor creativiteit, de heilige drie-eenheid en optimisme. Het symboliseert de verbinding tussen lichaam, geest en ziel, en brengt een speelse, sociale energie. Ruben Robijn
De term getal van God heeft afhankelijk van de context verschillende betekenissen:
In hun ogen werd het getal 3 beschouwd als het perfecte getal, het getal van harmonie, wijsheid en begrip. Het was ook het getal van de tijd – verleden, heden, toekomst; geboorte, leven, dood; begin, midden, einde – het was het getal van het goddelijke.