Door WereldData · Gepubliceerd op
Een zonde is het overtreden van een goddelijk gebod, het missen van Gods doel voor het leven, of het beschadigen van de relatie met God en andere mensen. Het woord komt uit de godsdienst, maar wordt ook in het dagelijks leven gebruikt.
Het woord zonde heeft twee belangrijke betekenissen: een godsdienstige overtreding tegen Gods wil, en een spreekwoordelijke uiting van jammer of spijt.
Volgens de Bijbel is zonde in de kern alles wat ingaat tegen Gods wil en Zijn liefdevolle karakter. Het is een breuk in de relatie met God en met andere mensen. In het Oude Testament en Nieuwe Testament betekent het woord letterlijk "het doel missen".
De christelijke betekenis van de Nederlandse term 'zonde' is ontleend aan het Latijnse woord peccatum, een vertaling van het Griekse woord ἁμαρτία (hamartia), dat 151 maal in het Nieuwe Testament wordt gebruikt.
Een ander woord voor zonde is overtreding, fout of jammer, afhankelijk van de betekenis die je gebruikt.
Een netter woord voor poep is ontlasting, stoelgang of uitwerpselen.
In de abrahamitische religies (jodendom, christendom en islam) impliceert de term een verwijdering van en belediging van God. In het hindoeïsme en andere vedische religies zijn zonden handelingen die het karma negatief beïnvloeden.
Het Joodse concept van zonde verschilt radicaal van het gangbare begrip van deze beladen term. Het Engelse woord 'sin' komt van het Latijnse woord 'sons', wat schuldig of misdadig betekent. Het Hebreeuwse woord voor zonde, 'chet', betekent daarentegen zoiets als een gemiste kans, zoals een pijl die zijn doel mist.<sup>1</sup>
Hoofdzonde
De titel Christus (Grieks: Χριστός = Christos) komt van de Griekse vertaoling van t Hebreeuwse woord Messias, wat gezalfde betekent (n koning of hogepriester bie de Israëlieten).
Volgens de Bijbel is de enige zonde die God niet vergeeft de lastering tegen de Heilige Geest (ook wel de onvergeeflijke of eeuwige zonde genoemd). In de christelijke theologie betekent dit dat iemand bewust, blijvend en met koppigheid de goedheid en de werking van God afwijst, waardoor vergeving niet mogelijk is omdat de persoon er zelf voor kiest om Gods genade niet te ontvangen.
Hier is een selectie van zonden, volgens Jezus: Kwaadspreken over anderen, hen beledigen en vernederen. Mannen die vrouwen begeren (let wel: niet vrouwen die zich onzedig kleden). Geweld met geweld beantwoorden. Je religie praktiseren om goedkeuring van anderen te krijgen.
In de seculiere maatschappij en binnen de meeste moderne relaties wordt zoenen gezien als een gezonde en intieme uiting van liefde. Vanuit een strikt religieuze of orthodoxe hoek, met name in sommige streng-christelijke of islamitische stromingen, wordt het kussen buiten het huwelijk wél als zondig of ongewenst beschouwd.
Ten tweede moeten we zonde en de gevolgen ervan definiëren. In de meest eenvoudige vorm is zonde elke tekortkoming in het voldoen aan Gods volmaakte norm van heiligheid. Het kan innerlijk of uiterlijk zijn (Mattheüs 15:18-20; 1 Johannes 3:12). De gevolgen ervan leiden tot de dood en scheiding van God (Romeinen 5:12,17).
De zeven hoofdzonden (ook wel de zeven zonden genoemd) zijn: hoogmoed, hebzucht en lust. Dit christelijke overzicht van menselijke ondeugden werd in de zesde eeuw vastgesteld door paus Gregorius de Grote.
Ze worden niet expliciet in de Bijbel genoemd, maar ontwikkeld binnen de vroegchristelijke theologische traditie, gebaseerd op verschillende Bijbelpassages. In de standaardlijst van de Katholieke Kerk zijn de zeven hoofdzonden: hoogmoed, afgunst, woede, gulzigheid, lust, luiheid en hebzucht.
De grootste zonde is het afwijzen van de redding die Christus voor ons heeft verworven. De reden dat het "onvergeeflijk" wordt genoemd, is dat iemand in die geestesgesteldheid nooit berouw zal hebben van die zonde en daarom nooit vergeving zal ontvangen.
De Bijbel spreekt over 'zonde' als mensen ingaan tegen de wil van God. Hieronder valt zowel verkeerd gedrag tegenover God zelf als verkeerd gedrag tegenover mensen. Door zonde wordt de relatie tussen God en de mensen verstoord. Die relatie kan weer hersteld worden als God de zonden vergeeft.
De zeven hoofdzonden – hoogmoed, hebzucht, lust, afgunst, gulzigheid, woede en luiheid – zijn veel meer dan religieuze waarschuwingen uit vervlogen tijden. Ze vormen een verrassend actueel analysemodel voor menselijk gedrag, van persoonlijke zelfkennis tot maatschappelijke diagnose.
Een veelvoorkomende definitie van zonde is "het doel missen". Deze definitie is afgeleid van een voorgestelde lexicale definitie van het Hebreeuwse woord חטא. Deze definitie is pakkend, maar onvolledig en kan een misleidende indruk wekken. De Bijbel gebruikt immers niet slechts één of twee woorden om naar zonde te verwijzen.
a.: een overtreding van de religieuze of morele wet. b.: een handeling die zeer verwerpelijk is of wordt geacht te zijn. Het is een zonde om voedsel te verspillen.
Het woord dat in de evangeliën vertaald wordt als 'zonde' is ofwel het werkwoord hamartanô, ofwel het zelfstandig naamwoord hamartia (ἁμαρτία), wat 'het doel missen', 'falen in iemands voornemen', 'vergissing begaan', 'zich vergissen', 'niet hebben', 'verwaarlozing', 'falen', 'fout' en 'vergissing' betekent. Hoe belangrijk was zonde in Jezus' leer?
De Koran stelt dat als je deze grote zonden vermijdt, je kleinere slechte daden (sayyi'at) vergeven zullen worden. Als je de grote zonden (kaba'ir of dhanb) vermijdt die voor jou verboden zijn, zullen Wij je vergeven voor je slechte daden (sayyi'a).
De Bijbel beschrijft zonde als alles wat ingaat tegen Gods wil, vaak vertaald als 'het doel missen'. Het omvat verkeerd gedrag, slechte gedachten en nalatigheid jegens God en medemensen. Zonde scheidt de mens van God en leidt uiteindelijk tot de dood.
Moslims zijn verplicht om vroeg op te staan om bij zonsopgang (ongeveer anderhalf uur voor zonsopgang) het Fajr-gebed te verrichten. Sommige moslims staan op om Fajr te bidden en slapen vervolgens door tot het tijd is om te werken (gesplitste slaap), terwijl anderen onafgebroken slapen (aaneengesloten slaap) tot het tijd is om te werken en Fajr bidden bij het wakker worden.