De heilige stad in het Matteüsevangelie is Jeruzalem. Matteüs gebruikt deze naam op twee belangrijke momenten die het verhaal van Jezus omkaderen: bij de verzoeking in de woestijn (Matteüs 4:5) en bij de opstanding van de doden na Jezus' kruisiging (Matteüs 27:53).
Door de plaatsing van de uitdrukking te analyseren tijdens Jezus' verleiding en de opstanding van de heiligen, betoogt de auteur dat Matteüs de uitdrukking gebruikt om de keizerlijke macht te bekritiseren en een gerealiseerde visie op rechtvaardigheid voor zijn gemeenschap te bevestigen. Deze vertaling is sindsdien herzien. Over het algemeen is "de heilige stad" niets anders dan Jeruzalem (Nehemia 10).
Jeruzalem (Hebreeuws: ירושלים Jeroesjalajim, Arabisch: القدس al-Qoeds, Ottomaans: Kudüs, Aramees: ܐܽܘܪܶܫܠܶܝܡ) is een van de oudste doorlopend bewoonde steden ter wereld. De oude Kanaänitische stad is de bakermat van het jodendom en het christendom.
Als dat is wat er met deze heiligen is gebeurd, dan is de "heilige stad" Jeruzalem, waar ze aan veel gewone mensen verschenen. Het zien van voorheen overleden heiligen van Israël zou na de opstanding van Jezus zelf een enorme opschudding hebben veroorzaakt.
Jodendom. Voor veel joden is de Tempelberg de heiligste plek. De naam verwijst naar de plaats waarop de Joodse tempel werd gebouwd. In de Hebreeuwse Bijbel wordt verteld dat Salomo een Tempel van Salomo bouwde.
In letterlijke bewoordingen geeft dit vers aan dat de aardbeving die door Jezus' dood werd veroorzaakt, enkele graven openbrak waarin de lichamen van "heiligen" lagen. In deze context zou dat betekenen dat het ging om mensen uit Israël die God vereerden. We krijgen geen verdere details over wie deze mensen waren.
In Matteüs 27-28 lezen we over het vreselijke lijden en de pijnlijke dood van Jezus Christus voor de hele mensheid, en over Zijn opstanding. Matteüs laat zien hoe deze gebeurtenissen, en andere die eraan voorafgingen, de profetie vervulden. Na bespotting, beproevingen en mishandeling door Romeinse soldaten te hebben ondergaan, werd Jezus Christus gekruisigd.
De termen “vier heilige steden van Israël” (ארבע ערי הקודש) of “vier landen van leven” (ארבע ארצות החיים) verwijzen naar Jeruzalem, Hebron, Safed en Tiberias. Het is dus gebruikelijk om aan de naam van elk van deze vier steden de benaming “de heilige stad” (עיר הקודש) toe te voegen.
Het gebied waar het huidige Israël ligt, heette voor de stichting van de moderne staat in 1948 voornamelijk Palestina en in de verre oudheid Kanaän.
Sint-Pietersplein, Vaticaanstad.
De traditionele vier heilige steden in de joodse traditie zijn Jeruzalem, Hebron, Safed (Tzfat) en Tiberias. Sinds de 17e eeuw worden deze steden zo genoemd vanwege hun diepe religieuze en historische betekenis.
De Saoedische koning Salman heeft een hogesnelheidslijn ingehuldigd die de twee meest heilige steden van de islam, Mekka en Medina, met elkaar verbindt.
De "heilige stad" verwijst ongetwijfeld naar Jeruzalem, zoals de vermelding van de Tempel duidelijk maakt. In Lucas' versie van deze scène in Lucas 4:9 wordt de stad ook zo genoemd.
Nu verlaat Jezus, de glorie van God (Jakobus 2:1), de tweede Joodse tempel en laat daarmee aan hen die ogen hebben om te zien zien dat de pracht ervan spoedig ten einde zal komen. De discipelen bewijzen opnieuw dat zelfs zij niet alles begrijpen wat Jezus heeft gezegd en gedaan, door de schoonheid en de omvang van de tempel aan onze Heer te tonen (Matteüs 24:1).
SAMENVATTING VAN HOOFDSTUK 4
Nadat Jezus door Johannes was gedoopt, werd Hij onmiddellijk door de Geest naar de woestijn geleid. Het doel van deze leiding door de Geest was om door de duivel verzocht te worden. Adam werd beproefd en faalde, nu moet ook Christus verzocht worden om de gevolgen van Adams falen ongedaan te maken.
Het is onjuist om te zeggen dat Arabische Palestijnen daar als eersten woonden. Joden wonen al bijna 4000 jaar onafgebroken op het land Israël. Het land Israël is de geboorteplaats van het Joodse volk.
Pas sedert de creatie van de staat Israël in 1948 wordt het 'Heilige Land' in het Nederlands Israël genoemd. Daarvoor was het meestal Palestina.
Dit land kreeg de naam Palestina van de Filistijnen, die aan de kust woonden; het werd Judea genoemd, naar Juda; en wordt het Heilige Land genoemd, omdat het het land is waar Jezus Christus werd geboren, zijn heilige leer verkondigde, deze door wonderen bevestigde en zijn leven gaf voor de mensheid.
Katholieken beschouwen, net als veel andere christenen, het graf in Jeruzalem als de heiligste plaats. Ook wordt er nadruk gelegd op Nazareth, Bethlehem, Kapernaüm en andere delen van het Heilige Land als heilig sinds de apostolische tijd, en worden de heiligdommen die op de graven van de apostelen zijn gebouwd, genoemd als plaatsen van bijzondere heiligheid.
Anders dan in het christendom wordt in de islam niet geloofd dat Jezus is gekruisgd. Volgens de Koran werd hij door Allah gered en steeg hij op naar de hemel, waar hij nog steeds leeft. Dit maakt dat moslims niet geloven dat Jezus is gestorven voor de zonden van de mensheid.
De hoofdstad van Israël is Jeruzalem, hoewel de internationale status van de stad omstreden is.
Israël is over het algemeen een progressief en ontspannen land, en casual kleding is geschikt voor vrijwel elke gelegenheid. Jeans, T-shirts, tanktops, shorts en comfortabele schoenen zijn ideaal voor de meeste situaties.
Het criminaliteitscijfer in Israël is vrij laag. De veiligste steden van het land zijn onder andere: Tel Aviv, Haifa, Rishon Lezion, Tiberias en Eilat. Je kunt urenlang praten over Tel Aviv: het is het hart van Israël, het financiële en culturele centrum, dat soms wel het 'Miami van het Midden-Oosten' wordt genoemd.
Haifa (Hebreeuws: חיפה, Chej-fa) is de op-twee-na grootste stad van Israël (na Jeruzalem en Tel Aviv) met ongeveer zo'n 265.000 inwoners in het jaar 2008. Na Tel Aviv is heeft het de grootste haven van het hele land. De stad ligt het in het noordwesten van het land, op een kleine landtong.