De juiste manier om een bijbelvers te citeren is door de tekst letterlijk tussen aanhalingstekens te zetten en direct daarna de bronvermelding te noteren met boek, hoofdstuk en vers gescheiden door een dubbele punt, gevolgd door de vertaling.
Bijbelvertalingen mogen zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de rechthebbenden vrijelijk worden geciteerd en/of gedrukt tot een maximum van 100 verzen, mits het aantal geciteerde woorden niet meer bedraagt dan 50% van een Bijbelboek en/of 50% van de tekst van het werk waarin ze worden geciteerd.
Wanneer je een passage uit de Bijbel citeert, vermeld dan de afgekorte naam van het boek, het hoofdstuknummer en het versnummer – nooit een paginanummer. Hoofdstuk en vers worden gescheiden door een dubbele punt. Voorbeeld: 1 Kor. 13:4, 15:12-19.
Een kort citaat mag je gebruiken in bijvoorbeeld een artikel, scriptie, werkstuk of recensie zonder daarvoor eerst toestemming te vragen, mits je daarbij de bron en de naam van de auteur vermeldt. Een citaat moet inhoudelijk relevant zijn en je mag niet meer citeren dan strikt noodzakelijk.
Hoe citeer ik volgens APA een specifieke passage uit de Bijbel, Koran of Thora? Net als de meeste stijlgidsen raadt APA aan om religieuze boeken op te nemen in de verwijzing in de tekst, in combinatie met het hoofdstuk- en versnummer. Bijvoorbeeld: (De Nieuwe Bijbelvertaling, 2007, Petr.
Moet ik volgens APA de Bijbel, Koran of Thora opnemen in mijn literatuurlijst? Ja, in de 7de editie van de APA-stijl worden edities van de Bijbel, Koran, Thora of andere religieuze werken behandeld als andere boeken. Je voegt de gebruikte editie toe aan je bronvermelding in de literatuurlijst.
Vermeld een hoofdstuk of vers in de tekst met behulp van canonieke nummering in plaats van paginanummers: De persoon beloofde ‘mij als een zegel op uw hart te zetten’ (King James Bible, 1769/2017, Hooglied 8:6).
Hoe verwijs je correct naar de bron van een citaat? Plaats de bronvermelding direct na het citaat, tussen haakjes met auteur en jaar, of als voetnoot. Voor korte citaten komt de bron direct na de aanhalingstekens, voor blokquotes onder het citaat. Wees consistent in je hele tekst en volg de stijlgids van je vakgebied.
Let allereerst op dat wat tussen aanhalingstekens staat, de exacte woorden moeten zijn van de persoon die geciteerd wordt. Alles wat geen deel uitmaakt van die exacte woorden moet buiten de aanhalingstekens worden geplaatst, zelfs als dit, zoals in het laatste voorbeeld, betekent dat er twee sets aanhalingstekens moeten worden gebruikt omdat het citaat onderbroken is.
Voor een citaat mag je zowel enkele als dubbele aanhalingstekens gebruiken, zolang je hierin maar consequent bent in je hele tekst. Volgens Taaladvies.net is de combinatie van dubbele tekens voor het hoofdcitaat en enkele tekens voor een citaat binnen dat citaat erg handig.
(4) Gebruik aanhalingstekens nauwkeurig.
Als je een Bijbelvers in je tekst opneemt dat een citaat bevat, moet je de dubbele aanhalingstekens vervangen door enkele aanhalingstekens, bijvoorbeeld: ‘Jezus zei tegen hem: ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven’’ (Johannes 14:6 NLT).
Als het een direct citaat betreft, vermeld dan de versie of vertaling die u hebt gebruikt. Het is niet nodig om de naam van de versie in latere verwijzingen te herhalen als dezelfde versie wordt gebruikt. Het team ging de ontmoedigende taak aan, bemoedigd door de woorden van Jezus: "Bij God zijn alle dingen mogelijk" (Matteüs 19:26, Nieuwe King James-versie).
Gebruik dubbele punten tussen hoofdstuk- en versnummers (de meeste Europeanen gebruiken een andere notatie en plaatsen hier komma's). Gebruik komma's tussen versnummers van hetzelfde hoofdstuk (en tussen hoofdstuknummers, maar alleen als er geen versnummers worden gegeven). Gebruik puntkomma's tussen verwijzingen die hoofdstuk- en versnummers uit verschillende hoofdstukken vermelden.
Gangbare formaten
Een veelgebruikte notatie voor bijbelcitaten is Boekhoofdstuk:vers, waarbij een dubbele punt het hoofdstuk van het vers scheidt, zoals in: "In den beginne schiep God de hemel en de aarde" (Gen. 1:1).
Een bekende en mooie bijbelse spreuk is te vinden in Spreuken, Psalm en Korintiërs.
Er is geen sluitend wetenschappelijk bewijs dat de hele Bijbel letterlijk waar is, maar er is wel archeologisch en historisch bewijs dat veel personen, plaatsen en gebeurtenissen uit de Bijbel echt hebben bestaan. Of de Bijbel 'waar' is, hangt af van hoe je het boek leest: als een exact geschiedenisboek of als een geloofsboek.
Er bestaan minstens vier soorten citaten, waaronder zuivere, directe, indirecte en gemengde citaten. Een theorie over citaten, zo stellen wij, moet een samenhangend beeld schetsen van deze verschillende soorten citaten.
De belangrijkste regels voor citeren (zoals de APA-richtlijnen) zijn het exact overnemen van de tekst, deze tussen dubbele aanhalingstekens plaatsen en direct de bron met auteur, jaartal en paginanummer vermelden.
Voor elke verwijzing in de tekst van je paper moet er een overeenkomstige vermelding in je literatuurlijst staan. De APA-stijl voor verwijzingen in de tekst gebruikt de achternaam van de auteur en het publicatiejaar, bijvoorbeeld: (Field, 2005). Voor directe citaten moet je ook het paginanummer vermelden, bijvoorbeeld: (Field, 2005, p. 14).
Vermeld bij een citaat altijd de achternaam van de auteur van de tekst en het jaartal waarin de tekst waaruit je citeert is gepubliceerd. Vermeld ook het paginanummer van de pagina waar je citaat staat (als er sprake is van een document met meerdere pagina's).
Aanhalingstekens worden ALTIJD in paren gebruikt, één aan het begin van de geciteerde tekst en één aan het einde. Dezelfde regel geldt voor titels en woorden die in een speciale betekenis of ter benadrukking worden gebruikt. Gebruik dubbele aanhalingstekens (“”) rond een direct citaat. Een direct citaat is een letterlijke weergave van wat iemand anders heeft gezegd of geschreven.
Een citaat wordt altijd tussen dubbele aanhalingstekens geplaatst. Het citaat wordt gevolgd door een verwijzing tussen haakjes - achternaam auteur(s), jaartal, paginanummer(s) - of door de auteur(s) in de tekst te noemen. Let op: Een citaat wordt niet cursief geschreven.
Herzien op 1 december 2023. Om de Bijbel te citeren volgens de 7e editie van de APA-stijl, gebruikt u de algemene boekcitatie, waarbij u het auteurselement weglaat en de specifieke gebruikte versie (niet alleen 'De Bijbel') als titel vermeldt. Voeg een URL toe als u een online versie hebt geraadpleegd.
De eerste keer dat u een passage uit de Bijbel parafraseert of citeert, vermeld dan welke Bijbelvertaling u hebt gebruikt. Vermeld zowel de oorspronkelijke als de herziene publicatiedatum in de bronvermelding. U hoeft de naam van de vertaling niet te herhalen in latere bronnen. Vermeld vervolgens de Bijbel in uw literatuurlijst.
Volgens de APA-stijl moeten Bijbelteksten worden geciteerd in de vorm Boek Hoofdstuk:Vers (bijv. Johannes 3:16), niet met paginanummers. Als u een moderne Bijbelversie gebruikt met een publicatiejaar en uitgever, moet u deze in de literatuurlijst vermelden.