Een ander woord voor een agnost is agnosticus. Soms wordt het in de volksmond ook wel gelijkgesteld aan een ongelovige, al betekent een agnost letterlijk iemand die vindt dat we niet kunnen weten of een god of hogere macht bestaat.
Een agnost is iemand die gelooft dat je niet zeker kunt weten of een god of hogere macht bestaat. Het woord komt van het Griekse woord agnostos, wat 'onbekend' betekent.
Als je niet gelovig bent, noem je dat meestal atheïst, agnost of niet-gelovige.
Het verschil zit in geloof versus weten: een atheïst gelooft niet in een god, een agnost vindt dat we dat niet kunnen weten, en beide standpunten sluiten elkaar niet uit.
Agnosticisme is de overtuiging dat we niet kunnen bewijzen dat God bestaat en ook niet dat God niet bestaat. De agnost moet niet verward worden met de atheïst die ervan overtuigd is dat er geen god is.
Agnosticisme is een standpunt dat het bestaan van God of het goddelijke in twijfel trekt. Het is een neutrale positie waarin een individu het bestaan van God noch bevestigt noch ontkent. In plaats daarvan onthoudt men zich van een oordeel en blijft men openstaan voor beide mogelijkheden.
Iemand die niet in God gelooft, noem je een atheïst, agnost of vrijdenker. Deze woorden hebben elk een eigen betekenis over hoe iemand over een god of het onbekende denkt.
Agnosten geloven dat het bestaan of niet-bestaan van God logisch en wetenschappelijk onkenbaar is. Daarom laten ze de mogelijkheid open dat God wel bestaat, maar ook de mogelijkheid dat God niet bestaat. Theïstische agnosten geloven wel in God, maar erkennen dat ze Gods bestaan niet kunnen bewijzen.
Een christelijke agnost is iemand die de leringen en waarden van Jezus Christus volgt en waardeert, maar tegelijkertijd betwijfelt of het bestaan van God of het goddelijke ooit wetenschappelijk bewezen kan worden. Belangrijke kenmerken zijn het waarderen van de christelijke ethiek, twijfel aan dogma's en het niet claimen van absolute religieuze zekerheid.
Gray hanteert een typologische benadering en beschrijft atheïsme in zeven vormen: nieuw atheïsme, seculier humanisme, moderne politieke religies, het atheïsme van godhaters, atheïsme zonder ideaal van de mensheid en mystiek atheïsme (voor een andere typologie, zie mijn andere publicaties).
Wat het "raarste" geloof is, valt niet meetbaar vast te stellen, maar het Pastafarisme (het geloof in het Vliegend Spaghettimonster), Scientology en de Prins Philip-beweging behoren tot de meest bizarre en opmerkelijke stromingen ter wereld. Wat voor de één vreemd is, is dat voor een gelovige niet. Daarom is het vaak een kwestie van persoonsgebonden smaak en cultuur.
Soms verwijdert God mensen uit je leven voor je bescherming, groei of innerlijke rust. Je weet dat het Hem is wanneer de relatie zwaar, geforceerd of verontrustend aanvoelt. De dingen lopen vast, deuren gaan dicht en je voelt je niet langer op je gemak. Je kunt uit elkaar groeien of het gevoel hebben dat je jezelf kleiner moet maken om ze in je leven te houden.
Het agnosticisme is de filosofische bedenking dat kennis van (een) hogere macht(en) niet zeker kan zijn, omdat deze niet (met de wetenschappelijke methode) te bewijzen is. Een agnost is iemand die geen overtuiging heeft jegens het wel of niet bestaan van (een) bovennatuurlijk(e) macht(en).
Bijna een kwart van de ondervraagden noemt zichzelf atheïst, dat was in 2006 nog 14%. Het aantal agnosten nam ook toe van 26% naar 34% Daarmee zijn de 'ongelovigen' (atheïsten en agnosten) voor het eerst in de geschiedenis van dit onderzoek in de meerderheid: 58%.
Personen die niet in een god geloven noemen zich soms een atheïst of een agnost. De twee verschillen wezenlijk van elkaar. Een atheïst ontkent het bestaan van een godheid, terwijl de agnost gelooft dat de mens niet zeker kan weten of het bovennatuurlijke, inclusief een god, kan bestaan.
Het Nederlands heeft agnosticisme ontleend aan het Engelse agnosticism. Dat woord is door de Engelse bioloog en arts Thomas Henry Huxley (1825-1895) gevormd op basis van het klassiek Griekse agnostos, dat 'onbekend, onberekenbaar' betekent.
Christelijke agnosten geloven over het algemeen in het bestaan van God of een hogere macht en erkennen de goddelijkheid of spirituele betekenis van Jezus Christus. Ze verwerpen echter vaak het idee van bijbelse onfeilbaarheid en uiten hun twijfel over de vraag of het christendom de enige ware of volledig juiste religie of levensweg is.
In de bevindelijk gereformeerde traditie onderscheidt men traditioneel historisch geloof, tijdgeloof en wondergeloof, naast het waar zaligmakend geloof. In een algemenere context kan men ook denken aan de vier grote wereldgodsdiensten (christendom, islam, hindoeïsme en boeddhisme). Hieronder worden de vier traditionele geloofsvormen uit de catechismus toegelicht.
Een agnost gelooft dat de mens niet met zekerheid kan weten of het bovennatuurlijke, inclusief een god, kan bestaan. Je kan een specifieke religie of levensbeschouwing aanhangen, dan ben je een katholiek, protestant, moslim, boeddhist, …
Het goede voorbeeld geven, bidden en oordelen vermijden zijn veelgebruikte benaderingen. Sommigen suggereren om agnosten kennis te laten maken met persoonlijke ervaringen, wonderen, of hen uit te nodigen naar de kerk. Estefanie Scott: Dat is helemaal waar, blijf de Heer Christus Jezus vragen om je te leiden en je te bevrijden van geestelijke blindheid.
Een agnost gelooft dat mensen niet kunnen weten of een god of hogere macht bestaat. Ze zeggen niet dat een god wel of niet bestaat, maar vinden dat we daar geen zekerheid over kunnen hebben. Meer informatie over dit standpunt is te lezen bij Historiek en Wikipedia.
Atheïsme. Atheïsme is de afwezigheid van geloof in een of meer goden. Het begrip kent meerdere, elkaar soms overlappende, soms uitsluitende betekenissen, maar deze definitie geeft het een wetenschappelijke bruikbaarheid als overkoepelend begrip.
Als je niet gelovig bent, noem je dat meestal atheïst, agnost of niet-gelovige.
Volgens het christelijk geloof is God de eeuwige Schepper van alles, terwijl Jezus zijn zoon is die als mens op aarde leefde. Samen met de Heilige Geest vormen zij de Drie-eenheid: één God in drie personen.
China wordt volgens grote internationale onderzoeken vaak genoemd als het land met de hoogste percentages overtuigde atheïsten en niet-religieuze inwoners. Daarnaast kennen landen zoals China, Noord-Korea en Vietnam een vorm van staatsatheïsme.