Volgens de Koran (hoofdstuk Soera Aṣ-Ṣāffāt 37:99-113) krijgt profeet Abraham (Ibrahim) in een droom de opdracht om zijn zoon te offeren. De zoon stemt hier zelf geduldig mee in, waarna God het offer op het laatste moment vervangt door een ram.
Het offer van Abraham wordt beschreven in Genesis 22:1-13. God stelt daar Abraham op de proef en beveelt hem zijn zoon Isaak te doden en te offeren. Geschreven staat: "En Abraham bouwde aldaar een altaar, en hij schikte het hout, en bond zijn zoon Isaak, en legde hem op het altaar boven op het hout.
Het verhaal van de verloren zoon is een bekende gelijkenis van Jezus uit de Bijbel (Lucas 15:11-32) over een jongste zoon die zijn erfenis opmaakt, terugkeert naar zijn vader, en met open armen wordt ontvangen.
Isaak, de zoon die zijn vrouw Sara hem schonk, was de drager van het 'altijddurende verbond' dat JHWH met Abraham sloot. In de Bijbel wordt het verhaal van Abraham verteld in de hoofdstukken 11 tot en met 25 van het boek Genesis.
In de Koran is soera 14 naar Ibrahiem genoemd, in de Bijbel is het verhaal van Abraham in Genesis te vinden, maar ook elders wordt aan hem gerefereerd. Via zijn eerstgeboren zoon Ismaël enerzijds en zijn zoon Isaak anderzijds zou hij van Arabieren en Israëlieten de stamvader zijn.
Volgens het islamitische geloof volbracht Abraham alle geboden en doorstond hij alle beproevingen die God hem gedurende zijn leven oplegde. Vanwege zijn onwankelbare geloof in God beloofde God Abraham dat hij een leider zou worden voor alle volken van de wereld. De Koran prijst Abraham als een voorbeeld, een toonbeeld van gehoorzaamheid en geen afgod.
Het woord Farao (فرعون) wordt 74 keer genoemd in de Koran. 49 En [denk aan] toen Wij jullie voorouders redden van het volk van Farao, die jullie met de ergste kwelling teisterden, jullie pasgeboren zoons afslachtten en jullie vrouwen in leven hielden.
Op deze zondag staan Genesis 12:1-9 en Genesis 15:1-6 centraal: God roept Abram om op reis te gaan van de stad Charan naar het land Kanaän. En hij belooft aan Abram dat hij veel nakomelingen zal krijgen.
Volgens het islamitische geloof volbracht Abraham alle geboden en doorstond hij alle beproevingen die God hem gedurende zijn leven oplegde. Vanwege zijn onwankelbare geloof in God beloofde God Abraham dat hij een leider zou worden voor alle volken van de wereld. De Koran prijst Abraham als een voorbeeld, een toonbeeld van gehoorzaamheid en geen afgod.
Volgens de Bijbel had Abraham drie vrouwen:
De parabel is te vinden in het Evangelie van Lucas en is een van de bekendste verhalen in de christelijke heilige teksten. De "verloren zoon" is de jongste van twee zonen die zijn vader om het geld vraagt dat hij zou erven, het geld neemt en het verkwist, en vervolgens naar huis terugkeert om honger en armoede te ontlopen.
Het bekende verhaal van de verloren zoon staat in de Bijbel, in het Nieuwe Testament in het Evangelie volgens Lucas, hoofdstuk 15, verzen 11 tot en met 32.
Het verhaal van de verloren zoon is een parabel over verlies, liefde en verlossing.
Volgens het verhaal beveelt God Abraham zijn zoon Isaak te offeren. Nadat Isaak aan een altaar is vastgebonden, houdt een boodschapper van God Abraham tegen voordat hij het offer kan voltooien, zeggende: "Nu weet ik dat je God vreest." Abraham kijkt op en ziet een ram en offert die in plaats van Isaak.
De boodschap van de gelijkenis van de verloren zoon is dat Gods liefde onvoorwaardelijk is, en dat er altijd vergeving en een warme welkom is voor wie spijt heeft en terugkeert. Het bekende Bijbelverhaal uit [Lucas 15:11-32] laat zien hoe een vader zijn weggelopen zoon met open armen ontvangt, en leert ons over genade en de fouten van een oordelende houding.
Abram moet veel leren. Bijvoorbeeld dat de dingen in het leven niet altijd gaan zoals hij wil, maar wel steeds zoals God het wil. Hij leerde dat God niet een beetje, maar totale gehoorzaamheid vraagt. Gelukkig is God geduldig en is Hij te vertrouwen.
Volgens het bijbelboek Genesis verliet Abraham Ur in Mesopotamië, omdat God hem riep om een nieuw volk te stichten in een onbekend land, waarvan hij later leerde dat het Kanaän was. Hij gehoorzaamde zonder twijfel de bevelen van God, van wie hij herhaaldelijk beloften en een verbond ontving dat zijn "nakomelingen" het land zouden erven.
Abram en Nachor trouwden allebei. Abrams vrouw heette Sarai, Nachors vrouw heette Milka; zij was een dochter van Haran, die naast Milka nog een dochter had, Jiska. Sarai was onvruchtbaar, zij had geen kinderen.
Wat we van Abraham kunnen leren, is dat hij zich concentreerde op Gods macht om Zijn beloften na te komen, en niet op de omstandigheden waarmee hij geconfronteerd werd. Abraham wist dat God bereid en in staat was om elke belofte die Hij aan Abraham had gedaan, te houden.
God deed vier beloften aan Abraham : (1) land, (2) talrijke nakomelingen, (3) zegen voor hem en zijn nakomelingen, en (4) zegen door hem voor alle volken. De patriarchen (Abraham, Isaak, Jakob en Jozef) waren er niet altijd even goed in om andere volken te zegenen.
De belangrijkste gebeurtenis uit het leven van Abraham gaat over het offer van zijn zoon Isaak. Dit verhaal kan je vinden in Genesis 22. Dat ging zo: Toen Isaak nog klein was wou God testen of Abraham wel echt in Hem geloofde. Abraham moest Isaak van God doden.
Antwoord: (1) Ik zal jullie tot een groot volk maken (2) Ik zal jullie zegenen (3) Ik zal jullie naam groot maken (4) Jullie zullen een zegen zijn (5) Ik zal hen zegenen die jullie zegenen (6) Ik zal hen vervloeken die jullie vervloeken (7) In jullie zullen alle families van de aarde gezegend worden.
Moslims zijn verplicht om vroeg op te staan om bij zonsopgang (ongeveer anderhalf uur voor zonsopgang) het Fajr-gebed te verrichten. Sommige moslims staan op om Fajr te bidden en slapen vervolgens door tot het tijd is om te werken (gesplitste slaap), terwijl anderen onafgebroken slapen (aaneengesloten slaap) tot het tijd is om te werken en Fajr bidden bij het wakker worden.
Mozes (de zoon van Amram) is een prominente profeet en boodschapper van God en is de persoon die het vaakst in de Koran wordt genoemd. Zijn naam wordt 136 keer genoemd en zijn leven wordt uitgebreider beschreven en naverteld dan dat van welke andere profeet dan ook.
De uitspraak die aan ʿAlī (RA) wordt toegeschreven, wordt vaak als volgt geparafraseerd: " Speel zeven jaar met je kind, voed hem zeven jaar op en wees zeven jaar lang zijn vriend." Deze betekenis wordt vermeld in werken over islamitische pedagogie en adab, waaronder Ibn Qayyims besprekingen van tarbiyah (in betekenis).