Het Lazarus-syndroom (ook wel autoresuscitatie genoemd) is de zeldzame, spontane terugkeer van de hartslag en bloedsomloop nadat een reanimatie is gestopt of nadat iemand dood is verklaard. Het is vernoemd naar de bijbelse figuur Lazarus, die door Jezus uit de dood werd opgewekt.
Een zeer zeldzaam syndroom van congenitale hypothyreoïdie gekarakteriseerd door dysgenesie van de schildklier (in de meeste gevallen athyreose), gespleten verhemelte en stekelig haar, met of zonder choane atresie, en gespleten epiglottis.
Vaatspecialisten, die werken met patiënten met aandoeningen en stoornissen van de bloedvaten, spreken vaak over het 'Lazarus-effect', een fenomeen waarbij een patiënt herleeft nadat hij op het randje van de dood is geweest, zoals bij een beroerte of hartfalen.
Met de uitdrukking 'krijg het lazarus' verwens je dus iemand. Wat 'lazarus' in de betekenis van 'stomdronken' met Lazarus te maken heeft, is echter een raadsel. Sommige etymologen menen dat het van oorsprong 'opgewekt' betekende, verwijzend naar Lazarus van Bethanië die door Jezus uit de doden was opgewekt.
Zelden komt het zogenaamde lazarus fenomeen voor. Dit is een spinale reflex, waarbij de patient, vaak na buigen van het hoofd een reflexmatige beweginge maakt met beide armen en/of benen en vaak ook de romp.
Lazarus-syndroom (het Lazarus-hart), ook bekend als autoreanimatie na mislukte cardiopulmonale reanimatie, is de spontane terugkeer van een normaal hartritme na mislukte pogingen tot reanimatie. Het wordt ook gebruikt om te verwijzen naar de spontane terugkeer van hartactiviteit nadat de patiënt dood is verklaard.
Neurologisch herstel
Een dergelijk herstel is in 45% van de gevallen gemeld. Er is een geval van het Lazarus-fenomeen beschreven waarbij een neurologisch herstel van 100% werd bereikt. Krarup et al. 10 rapporteerden over een van de weinige gevallen van autoreanimatie met een goede neurologische uitkomst.
3 De zussen lieten Jezus waarschuwen: "Heer, uw vriend Lazarus is ziek." 4 Toen Jezus dat hoorde, zei Hij: "Deze ziekte zal niet dodelijk aflopen. Maar door deze ziekte zal straks te zien zijn hoe goed en machtig God is. De Zoon van God zal hierdoor laten zien hoe machtig Hij is."
Lazarus staat in de christelijke traditie symbool voor zieken, armen en verstotenen. In de Bijbel komen twee figuren voor met deze naam: Lazarus van Bethanië, die door Jezus uit de dood wordt opgewekt, en de bedelaar Lazarus, die na een ellendig leven eindelijk troost vindt in het hiernamaals.
Lazarus uit de dood opgewekt. Er was iemand ziek, een zekere Lazarus uit Betanië, het dorp waar Maria en haar zus Marta woonden – 2 dat was de Maria die Jezus met olie gezalfd heeft en zijn voeten met haar haar heeft afgedroogd; de zieke Lazarus was haar broer.
Het Lazarus-effect, ook wel het Lazarus-fenomeen of autoreanimatie genoemd, is een zeldzaam verschijnsel waarbij iemand die doodverklaard is na een hartstilstand, plotseling tekenen van leven vertoont, meestal binnen 10 minuten nadat de reanimatie is beëindigd.
Lazarus van Bethanië is een figuur uit het Nieuwe Testament wiens leven door Jezus vier dagen na zijn dood wordt hersteld, zoals verteld in het Evangelie van Johannes. De opstanding wordt beschouwd als een van de wonderen van Jezus. In de Oosters-orthodoxe Kerk wordt Lazarus vereerd als de Rechtvaardige Lazarus, de Vierdaagse Dood.
Het zogenaamde Lazarus-teken verwijst naar spontane, stereotiepe houdingen of bewegingen die worden waargenomen bij sommige hersendode patiënten – meestal bilaterale armbuiging met schouderadductie, soms het langzaam en vloeiend omhoogbrengen van de armen naar de borst. Deze kunnen optreden na het loskoppelen van de beademingsapparatuur of na andere prikkels.
Lazarus stierf niet plotseling, want Jezus kreeg te horen dat hij ziek was, wat duidt op een langdurige ziekte (vers 11:3). Hij leed dus aan een progressieve ziekte die uiteindelijk fataal werd. Deze progressieve ziekte kon het gevolg zijn van een ernstige infectie zoals longontsteking of een pestachtige ziekte.
Maar Jezus bedoelde dat Lazarus gestorven was, terwijl de leerlingen dachten dat Hij de gewone slaap bedoelde. Toen Jezus in Betanië aankwam, was Lazarus al vier dagen dood. Zijn lichaam was ingepakt met windsels.
Een team van onderzoekers ontwikkelt een serum dat de doden kan doen herrijzen, maar ze ontdekken al snel dat het middel angstaanjagende bijwerkingen heeft.
Lazarus (die door God geholpen wordt, maar zonder hulp) verwijst naar het deel van het bewustzijn dat door het goede geholpen wordt, hoewel het blijkbaar volledig door de mens zelf verwaarloosd wordt. In de gelijkenis (Lucas 16:19-11) beschrijft Jezus de bewustzijnstoestanden van iemand die de verandering die dood heet ondergaat.
De Bijbel noemt Jezus heel veel verschillende namen en titels, waaronder Jezus, Christus, Immanuël, Verlosser en Vredevorst. Er is geen vaste lijst van precies vijf namen, maar deze vijf behoren tot de bekendste.
De meeste mensen kennen "Jezus huilde" (Johannes 11:35) als het kortste vers in de Bijbel. Maar bijna niemand beseft dat het misschien wel een van de diepste is. Toen Jezus buiten het graf van Lazarus stond, wist Hij al dat Hij hem uit de dood zou opwekken. Hij wist dat het verhaal in vreugde zou eindigen.
Volgens de Bijbel hadden Jozef en Maria geen seks vóór en tijdens de geboorte van Jezus, maar vermeldt de tekst over de periode daarna verschillende opvattingen. De precieze invulling verschilt per geloof en christelijke stroming.
Ja, vrijwel alle moderne historici en wetenschappers zijn het erover eens dat Jezus van Nazareth echt heeft bestaan. Dit bewijs komt uit vroege christelijke geschriften zoals de brieven van Paulus en de evangeliën, evenals vroege Romeinse en Joodse bronnen buiten de Bijbel.
Lazarus (= God heeft geholpen) van Bethanië is een man genoemd in het Nieuwe Testament, die woonde in het dorp Bethanië aan de Olijfberg bij Jeruzalem. Hij was een vriend van Jezus en een broer van Martha van Bethanië en Maria.
Men denkt dat de afname van de druk na het beëindigen van de reanimatiepogingen het hart de ruimte geeft om uit te zetten, waardoor de elektrische impulsen van het hart worden opgewekt en de hartslag weer op gang komt. Andere mogelijke factoren zijn hyperkaliëmie of hoge doses adrenaline.
INLEIDING: Het Lazarus-effect, of autoreanimatie, is het spontaan herstel van de bloedsomloop na een mislukte reanimatiepoging. Het is een zeldzaam fenomeen, dat voor het eerst in 1982 in de medische literatuur werd beschreven. Hoewel de meeste gevallen kort daarna tot de dood leiden, herstellen sommige mensen volledig.
We hebben vastgesteld dat het Lazarus-fenomeen een reële, zij het zeldzame, gebeurtenis is die zich enkele minuten na het stoppen van reanimatie buiten het ziekenhuis kan voordoen. We adviseren een observatieperiode van 10 minuten voordat de dood wordt vastgesteld.