Aangifte doen van discriminatie Na uw melding kunt u besluiten om aangifte te doen van discriminatie. Bel hiervoor met de politie via 0900-8844. U kunt ook aangifte doen bij een politiebureau in de buurt.
Wie discriminatie wil melden over het beschermd criterium geslacht kan terecht bij het Instituut voor de gelijkheid van vrouwen en mannen.
Melden bij politie
Ben je slachtoffer of getuige van discriminatie? Dan kun je bij de politie melding of aangifte doen. Dat kan ook anoniem. Aangifte is nodig om de dader te kunnen vervolgen en wat te doen aan de situatie.
Discriminatie melden
Wil je melding maken van discriminatie, dan kan dat bij Discriminatie.nl online via meld discriminatie of bellen naar 0800-0880, of door langs te gaan bij een antidiscriminatiebureau bij jou in de buurt. Je kunt ook de gratis app DiscriminatieMelder gebruiken.
Aangifte doen van discriminatie
Na uw melding kunt u besluiten om aangifte te doen van discriminatie. Bel hiervoor met de politie via 0900-8844. U kunt ook aangifte doen bij een politiebureau in de buurt.
Direct bewijs.
Direct bewijsmateriaal bestaat vaak uit een verklaring van een besluitnemer waaruit een discriminerend motief naar voren komt. Direct bewijsmateriaal kan ook bestaan uit expliciete of toegegeven classificaties, waarbij een ontvanger voordelen of lasten expliciet verdeelt op basis van ras, huidskleur of nationale afkomst.
Controleer de klachtenprocedure van de organisatie.
Je vindt het wellicht op hun website, of je moet er misschien om vragen. Meestal moet je een schriftelijke klacht online indienen – per e-mail of via een online formulier. Als de organisatie geen klachtenprocedure heeft, kun je ze een brief of e-mail sturen.
Wat doe je als iemand je discrimineert?
Discriminatie is het oneerlijk of apart behandelen van mensen op basis van persoonlijke kenmerken. Vijf veelvoorkomende vormen van discriminatie zijn racisme, seksisme en leeftijdsdiscriminatie, aangevuld met discriminatie op basis van seksuele geaardheid en handicap.
Volgens de Employment Equality Acts 1998–2015 is het illegaal om een werknemer of sollicitant te discrimineren op basis van een van de volgende negen beschermde gronden: geslacht, burgerlijke staat (huwelijksstatus), gezinssituatie, seksuele geaardheid, religie, leeftijd, handicap, ras en lidmaatschap van de Traveller-gemeenschap.
Drie duidelijke voorbeelden van discriminatie zijn afwijzing op de arbeidsmarkt vanwege een achternaam, ongelijke beloning tussen man en vrouw, en weigering van een horecatoegang om iemands huidskleur.
Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht, handicap, seksuele gerichtheid of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.
Wanneer spreken we van discriminatie?
Directe discriminatie - iemand met een beschermd kenmerk minder gunstig behandelen dan anderen. Indirecte discriminatie - regels of afspraken invoeren die voor iedereen gelden, maar die iemand met een beschermd kenmerk oneerlijk benadelen.
Spreek vanuit je eigen ervaring (persoonlijke reactie) Als het veilig is om dat te doen, leg dan uit hoe het gedrag jou of anderen beïnvloedt. Gebruik 'ik'-zinnen zoals 'Ik voelde me ongemakkelijk toen dat gezegd werd'. Persoonlijke reacties kunnen krachtig zijn omdat ze de impact van discriminerend gedrag menselijker maken.
Het slachtoffer zijn van discriminatie kan veel negatieve gevoelens oproepen, zoals woede, verdriet en frustratie. Mindfulness en meditatie kunnen je helpen om zonder oordeel in contact te komen met je gevoelens. Zoek steun bij anderen. Discriminatie ervaren kan isolerend werken.
Discriminatie heeft vaak gevolgen
Discriminatie zorgt er ook voor dat mensen minder vertrouwen in anderen hebben; ongeveer de helft (51 procent) geeft dit aan. Daarnaast geeft 21 procent aan zich er minder veilig door te voelen, ervaart 15 procent depressieve klachten en 11 procent slaapproblemen.
In essentie houdt het in dat het aanstellingspercentage voor elke beschermde groep – te onderscheiden op basis van ras, geslacht of leeftijd – minstens 80% moet bedragen van het aanstellingspercentage van de meest geselecteerde groep.
U moet uw claim bij de rechtbank indienen binnen 6 maanden min 1 dag nadat de discriminatie heeft plaatsgevonden.
Aangifte van discriminatie doe je bij de politie. Bel 0900-8844 om een afspraak te maken op het bureau of maak gebruik van de online aangifteoptie op de Politie.nl website.
Dit Verdrag roept op tot een nationaal beleid om discriminatie bij de toegang tot werk, opleiding en arbeidsomstandigheden uit te bannen op grond van ras, huidskleur, geslacht, religie, politieke overtuiging, nationale afkomst of sociale achtergrond, en om gelijke kansen en gelijke behandeling te bevorderen.
Er zijn veel voorbeelden van subtiele vormen van rassendiscriminatie. Op de werkvloer kan dit zich uiten in het niet aannemen, opleiden, begeleiden of promoten van iemand met een migratieachtergrond. Mensen met een migratieachtergrond kunnen te maken krijgen met buitensporige prestatiebewaking of kunnen ernstiger de schuld krijgen van een veelgemaakte fout.
De standaard bewijslast
U moet voldoende feiten aantonen op basis waarvan de rechtbank, zonder verdere toelichting, kan vaststellen dat er sprake is geweest van discriminatie, intimidatie of victimisatie.
Discriminatie kan op een of meerdere gronden zijn ervaren. Van alle inwoners van Nederland voelden de meesten (4 procent) zich gediscrimineerd op grond van hun ras of huidskleur. Daarna volgen discriminatie op grond van nationaliteit (3 procent), geslacht, leeftijd, en godsdienst of levensovertuiging (alle 2 procent).