Als je ziet dat iemand gediscrimineerd wordt, steun dan direct het slachtoffer door erbij te blijven en te laten merken dat het gedrag niet acceptabel is. Meld het incident bij een antidiscriminatiebureau via Discriminatie.nl, of doe aangifte bij de politie. Het is belangrijk om samen met anderen in te grijpen en het slachtoffer te steunen.
Je zou met de persoon die de discriminatie heeft ondervonden moeten praten om te kijken of diegene jouw steun wil of dat hij of zij wil dat je aangifte doet . Je kunt ook met iemand anders praten voor advies en steun over wat je moet doen. Dit kan bijvoorbeeld iemand zijn die je vertrouwt op je werk, een collega of je leidinggevende.
Wat doe je als iemand je discrimineert?
Bied steun aan de persoon die discriminatie ondervindt . Dit kan direct of nadat de agressor is vertrokken. Als het conflict niet gewelddadig is en je je er prettig bij voelt, probeer dan rustig tussenbeide te komen zonder de situatie te laten escaleren. Leg kalm uit waarom wat er gezegd is kwetsend was.
Discriminatie melden
Wordt iemand vanwege persoonlijke kenmerken, zoals leeftijd of geslacht, anders behandeld dan anderen, achtergesteld of uitgesloten? Dan kan het gaan om discriminatie. Discriminatie is verboden volgens de wet.
De wetgeving verbiedt directe en indirecte discriminatie op de werkplek op negen gronden: geslacht, burgerlijke staat, gezinssituatie, seksuele geaardheid, religie, leeftijd, handicap, ras en lidmaatschap van de reizigersgemeenschap .
Beste [Naam van de ontvanger],
Hierbij schrijf ik u om formeel melding te maken van een of meerdere incidenten van discriminatie op de werkplek die ik heb ondervonden bij [Bedrijfsnaam]. De hieronder beschreven handelingen hebben mijn functioneren op het werk negatief beïnvloed en zijn in strijd met het bedrijfsbeleid en de federale wetgeving die discriminatie verbiedt.
Win juridisch advies in : Raadpleeg een advocaat of een rechtsbijstandsorganisatie om uw rechten te begrijpen. Dien een klacht in: Dien indien nodig een klacht in bij de betreffende overheidsinstantie. Zoek steun: Neem contact op met steungroepen of een therapeut om de emotionele stress te verwerken.
Er mag geen bewijs van de discriminatie zelf aan het slachtoffer worden opgelegd. De discriminatiewet legt immers slechts de verplichting op om de feiten aan te tonen die het bestaan van discriminatie kunnen doen vermoeden.
Spreek het gedrag of het taalgebruik aan, niet de persoon . (Vraag bijvoorbeeld in plaats van iemand racistisch te noemen: "Waarom zou je zoiets zeggen?"). Iemand beschuldigen van racisme zet die persoon automatisch in de verdediging, waardoor hij of zij zich afsluit en het gesprek abrupt eindigt.
Wees empathisch, maar onpartijdig. Laat hen hun ervaring in hun eigen tempo en met hun eigen woorden delen . Stel niet te veel vragen en geef geen sterke mening over wat er is gebeurd. Geloof en erken: discriminatie kan een moeilijke ervaring zijn waarover mensen moeilijk kunnen praten.
Schadelijke gevolgen van stigma en discriminatie
Verminderde hoop . Lager zelfbeeld. Toegenomen psychiatrische symptomen. Moeilijkheden in sociale relaties.
Onderscheid maken kan ertoe leiden dat mensen worden achtergesteld vanwege bijvoorbeeld hun etnische achtergrond, huidkleur, godsdienst, politieke of andere meningen, sekse, seksuele oriëntatie, leeftijd, gezondheid of een andere reden.
Volgens de Equality Act 2010 zijn er 9 beschermde kenmerken, namelijk: leeftijd, handicap, genderverandering, huwelijk en geregistreerd partnerschap, zwangerschap en moederschap, ras, religie of overtuiging, geslacht en seksuele geaardheid .
Discrimineren betekent iemand anders of minder gunstig behandelen, om welke reden dan ook . Discriminatie kan voorkomen op school, op het werk of in een openbare ruimte, zoals een winkelcentrum of metrostation.