Door WereldData · Gepubliceerd op
De Bijbel vermeldt geen exacte historische gebeurtenis of datum als directe aanleiding voor Psalm 22. Wel schreef koning David het lied vanuit een periode van diepe persoonlijke nood, waarin hij werd bedreigd door vijanden en zich door God verlaten voelde.
In deze psalm gaan we emoties zien van je verlaten voelen, pijn, verdriet, maar ook vooruitkijkende vreugde. Al deze dingen maakte David mee, daarom schreef hij de psalm, maar al deze dingen hadden ook een grotere en diepere vervulling in Jezus Christus.
Psalm 22 vertelt het verhaal van een man of vrouw die het naar God uitschreeuwt. Hij of zij beklaagt zich tegen God over zijn vijanden en over zijn positie tegenoer die tegenstanders, afgewisseld met lof voor God. Ook wordt God gedankt voor de hulp die Hij biedt.
Psalm 22 is een lijdenspsalm die begint in diepe verlatenheid en eindigt in lofprijzing, met als kern de beroemde noodkreet "Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?" De tekst kent een dubbele betekenis: de persoonlijke nood van koning David en de voorspellende (messiaanse) pijn van Jezus Christus.
Samen met het brengen van offers waren ze een middel om met God om te gaan. Sommige psalmen zijn bestemd voor iemand alleen en andere voor een grotere groep mensen of voor het volk Israël. De oudste psalmen zou koning David zelf geschreven hebben. Dat zouden er een 73-tal zijn.
Als profeet werd David geïnspireerd om over zijn eigen omstandigheden te schrijven, en daarbij ontving hij goddelijke inzichten in het toekomstige leven, de dood en de opstanding van Christus, de man die David in Psalm 110 beschrijft als "zijn Heer".
De bekendste psalm is psalm 23, De Heer is mijn herder. Mij ontbreekt niets. Deze psalm zou geschreven zijn door koning David in een tijd van strijd.
Psalm 22 lijkt een lied te zijn met een complexe en belangrijke geschiedenis. Dit lied, geschreven door David, bevat 31 verzen vol klaagzang, onrust en dankzegging, waaronder een ogenschijnlijk verbazingwekkend gedetailleerde beschrijving van de kruisiging van Jezus Christus.
Maar deze psalm herinnert ons er ook aan, vanaf het begin, dat God onze gebeden niet altijd verhoort, althans niet op het moment dat wij willen of volgens onze verwachtingen. En wanneer dat gebeurt... worden we zo vaak verleid om te geloven, net als David, dat God ons in de steek heeft gelaten... dat we alleen staan in ons lijden.
Psalm 22 wordt vanouds de lijdenspsalm genoemd en werd door koning David geschreven. De Bijbel vertelt er niet bij waarom of wanneer hij die schreef, zoals bij Psalm 3 gebeurt.
Psalm 22 werd geschreven door David, ongeveer duizend jaar voordat Jezus aan het kruis stierf. Jezus moet de psalm dus gekend hebben, aangezien hij Joods was!
Mijn God, ik doe tot U mijn kreten stijgen bij dag, bij nacht. Tot U slechts kan ik vluchten, maar krijg geen rust, geen antwoord op mijn zuchten in klacht op klacht. Mijn God, mijn God, waarom verlaat Gij mij en blijf zo ver, terwijl ik tot U schrei, en redt mij niet, maar gaat aan mij voor bij?
De samenstellers van het Boek der Psalmen voltooiden hun werk na de ballingschap in de periode van de Tweede Tempel. Gedurende deze tijd voegden ze psalmen toe die de ervaringen van Israël in ballingschap en hun vreugde bij de terugkeer naar het Heilige Land beschrijven, aan een bestaande verzameling psalmen die in de eredienst werden gebruikt. Sommige psalmen vertonen tekenen van een oude oorsprong.
David verwoordt in de eerste plaats zijn eigen ervaring van zich door God verlaten te voelen. Dit is het meest intense lijden dat een dienaar van God kan kennen – niet alleen dat hij omringd wordt door vijanden (Psalm 22:7, 12-13) en dat zijn lichaam vreselijke pijn lijdt (Psalm 11).
De zin "uw stok en uw staf, die vertroosten mij" komt uit Psalm 23 uit de Bijbel, waarin God wordt vergeleken met een goede herder en de mens met een schaap. Het betekent dat de herder beschermt tegen gevaar, de weg wijst en veiligheid biedt in moeilijke tijden.
"De Heer is mijn herder, mij ontbreekt niets" is de bekende openingszin van Psalm 23 uit de Bijbel. Het betekent dat God net zo goed voor mensen zorgt als een herder voor zijn schapen: Hij geeft rust, veiligheid en precies wat je nodig hebt in het leven.
Populaire Bijbelverzen uit Psalm 22. Delen
Tot U riepen zij en werden gered; op U vertrouwden zij en werden niet beschaamd. Alle uiteinden der aarde zullen zich herinneren en zich tot de HEER wenden, en alle families der volken zullen voor U aanbidden. Want het koningschap behoort de HEER toe, en Hij regeert over de volken.
Psalm 22 gaat over diep lijden, je verlaten voelen door God en een uiteindelijke ommekeer naar grote lofprijzing. De tekst begint met de bekende noodkreet "Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?", beschrijft de spot van vijanden, en verandert in de tweede helft in een lied van hoop en vreugde.
Psalm 22 onderscheidt zich van de andere psalmen door de manier waarop de psalmist zijn angst en lijden beschrijft. Het is dan ook geen wonder dat Jezus de wanhopige kreet van de psalmist citeerde: "Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?", toen hij aan het kruis stierf. Dit is echter niet de enige verwijzing naar Psalm 22 in de evangelieverhalen over Christus' dood.
Psalm 22 wordt vaak beschouwd als een opmerkelijke profetie die veel details van Jezus' lijden tijdens zijn kruisiging nauwkeurig voorspelde. Deze psalm werd ongeveer 3000 jaar geleden geschreven door koning David, dus zo'n 1000 jaar vóór de kruisiging van Jezus.
Het oudste bewaard gebleven manuscript van de psalm is afkomstig uit de Dode Zee-rollen, die voor het eerst werden ontdekt in 1947. Opvallend is dat het fragment 11 van Psalm 22 (5/6 H. ev–Sev4Ps) het cruciale woord bevat in de vorm van wat sommigen hebben gesuggereerd als een werkwoord in de derde persoon meervoud, geschreven als כארו ("graafde").
Het boek Psalmen maakt deel uit van het derde deel van de Tanakh en is een boek van het Oude Testament van de Bijbel.
In deze psalm gaan we emoties zien van je verlaten voelen, pijn, verdriet, maar ook vooruitkijkende vreugde. Al deze dingen maakte David mee, daarom schreef hij de psalm, maar al deze dingen hadden ook een grotere en diepere vervulling in Jezus Christus.
Koning David had volgens de Bijbelse geschriften acht hoofdovrouwen en daarnaast nog een aantal bijvrouwen. Zijn bekendste en belangrijkste vrouwen waren Michal (zijn eerste vrouw en dochter van koning Saul), Abigaïl en Batseba.
In het Bijbelboek Samuel wordt namelijk het verhaal verteld van de herdersjongen David die het opneemt tegen de angstaanjagende reusachtige koppen van de Filistijnen, Goliath.De joodse koning Saul bood de jongen zijn wapenrusting aan, maar die deed hij af omdat die te groot was voor zijn kleine gestalte.