Psalm 139 is een van de bekendste psalmen uit de Bijbel (geschreven door David) en gaat over de diepe, persoonlijke relatie tussen God en de mens. De kernboodschap is dat God de mens volledig kent, overal aanwezig is en de Schepper is van elk uniek leven.
Deze psalm kent vier coupletten. Het eerste bezingt dat God ons door en door kent: Hij doorgrondt ons. Het tweede couplet gaat over Gods liefdevolle aanwezigheid overal op aarde. De psalmist toont een diep ontzag en diepe verwondering voor het feit dat God alles weet, alles heeft gemaakt, alles kent.
Psalm 139 beschrijft Gods diepgaande kennis van elk detail van ons leven, en de prachtige realiteit dat er geen plek is waar we heen kunnen gaan die buiten zijn hoede is . Zijn hand is altijd met ons. Zelfs wanneer de omstandigheden donker of somber lijken, is niets zonder licht in Gods ogen. Hij ziet alles helder, zelfs wanneer wij dat niet doen.
Psalm 139 is een geliefde en krachtige psalm uit de Bijbel die Gods alomtegenwoordigheid, alwetendheid en scheppende liefde voor de mensheid uitdrukt. Geschreven door koning David, illustreert de psalm zijn diepe intimiteit met God en nodigt hij lezers uit om bewust te zijn van Gods aanwezigheid in hun leven.
Het getal 139 betekent een nieuw begin. Met andere woorden, de "dood" van iets anders samen met "wedergeboorte". Aan de andere kant betekent 140 de "uiting van vrijheid" of "vrijheid" zelf.
In Psalm 139:23 staat: 'Doorgrond mij, o God, en ken mijn hart. ' God kent alles wat in ons hart leeft: onze zorgen, onze vreugde, en onze verlangens. Vandaag maken we een hartenslinger om samen aan God te vertellen wat er in ons hart zit en Hem te vragen ons daarbij te helpen.
In Psalm 139 bidt David tot God en zegt: "Ik ben op een wonderlijke en ontzagwekkende wijze gemaakt." Dit spreekt over de zorg en aandacht waarmee God ons heeft geschapen . Inmiddels heeft God miljarden mensen gemaakt, maar we worden niet massaal geproduceerd. We worden niet mechanisch geproduceerd.
Volgens deze interpretatie bevestigt David de grootheid van God en verklaart hij op een enigszins theoretische manier dat er geen ontkomen aan Hem is . Waarschijnlijker is echter dat David spreekt als een zondaar, want later in de psalm smeekt hij God om hem te onderzoeken en te zien of er een slechte weg in hem is.
Psalm 139 gaat erover dat God ons ten diepste kent. Sterker nog, Hij kent ons beter dan wij onszelf kennen. In deze psalm wordt dat met heel letterlijke beelden beschreven. God kent niet alleen onze gedachten en worstelingen, Hij was zelf de maker van onze nieren en ons hart.
Als ik dreig te vergeten wat de Vader over mij denkt, dan lees ik vaak Psalm 139. Een psalm van David waarin hij zijn hart uitstort voor de Heer en Hem looft, omdat David weet wie hij is. Dat hij gemaakt en gekend is door God.
Psalm 139 zegt: God kent je dagelijkse routine; hij kent je gedachten voordat je ze denkt; hij weet waar je ook gaat; hij weet wat je gaat zeggen voordat je het zegt; zijn hand is altijd op je; zijn kennis is te groot voor jou om te bevatten; je zult jezelf nooit kennen zoals God je kent; het is onmogelijk om...
Opwekkingslied 518 is gebaseerd op Psalm 139. Ook daarin zingen we: “Want in de moederschoot ben ik door U geweven, U bent oneindig groot”. In deze Psalm zingt David vol verwondering over Gods scheppende kracht.
Koning David schreef Psalm 139 in zijn donkerste uur – na onvoorstelbare mislukkingen. Toch werd hij nog steeds 'een man naar Gods hart' genoemd. Waarom? Omdat hij iets krachtigs begreep over gebed en intimiteit met God.
Een psalm. Heer, Gij doorgrondt en Gij kent mij, 2 Gij weet van mijn zitten, mijn opstaan, Gij verstaat mijn gedachten van verre; 3 mijn op weg zijn keurt Ge, mijn rusten, al mijn wegen zijn U vertrouwd. 4 Want er komt geen woord op mijn tong, of zie, Heer, Gij kent het volkomen.
De psalmen herinneren ons eraan dat we God, het begin en het einde van alle dingen, moeten gedenken, op Zijn soevereiniteit moeten vertrouwen en in alle omstandigheden vreugde moeten vinden .
Psalm 139:1 en 14 (Weerklank)
Heer, die mij ziet zoals ik ben, dieper dan ik mijzelf ooit ken, kent Gij mij, Gij weet waar ik ga, Gij volgt mij waar ik zit of sta. Wat mij ten diepste houdt bewogen, 't ligt alles open voor uw ogen.
Sommige commentatoren, die met name letten op het einde van de psalm, hebben gesuggereerd dat de psalm werd geschreven toen de auteur (David, volgens de toeschrijving) het gevoel had dat hij omringd was door veel goddeloosheid, ongeloof en slecht geloof .
Psalm 139 is een bijzondere psalm van Koning David, waarin hij Gods alomtegenwoordigheid en diepe betrokkenheid bij ons leven bezingt. In deze psalm herinnert David ons eraan dat God ons door en door kent—Hij ziet ons, begrijpt onze gedachten en is overal bij ons, waar we ook gaan.
Psalm 139: 1-11
1 Heer, U hebt mij doorgrond en kent mij; U weet waar ik ga zitten en waar ik opsta, U doorziet mijn gedachten van verre. 2 U volgt mijn reizen en mijn rustplaatsen en bent vertrouwd met al mijn wegen. 3 Er is geen woord op mijn lippen of U, Heer, weet het volkomen.
Psalm 139 (berijming 1773) Vers 1: Niets is, o Oppermajesteit, Bedekt voor Uw alwetendheid; Gij kent mij, Gij doorgrondt mijn daan; Gij weet mijn zitten en mijn staan; Wat ik beraad', of wil betrachten, Gij kent van verre mijn gedachten. Vers 7: Gij hebt mijn gans gestel doorgrond, Zelfs voor mijn eersten levensstond.
Psalm 139 is de 139e psalm uit het boek Psalmen. De Engelse King James Version begint met: "O Heer, Gij hebt mij doorgrond en mij gekend". In het Latijn staat hij bekend als "Domine probasti me et cognovisti me". De psalm is een hymne . Hij wordt toegeschreven aan David en staat bekend om zijn bevestiging van Gods alomtegenwoordigheid.
Psalm 139 spreekt diep over wie God is en wie wij zijn, en herinnert ons aan de intieme en persoonlijke aard van Gods betrokkenheid bij ons leven en de grote waarde die Hij eraan hecht . Dit is een zeer persoonlijk gebed van David tot God, en het is belangrijk dat we het persoonlijk tot ons horen spreken, meer dan in een collectieve context.
Het getal 139 is een zeer symbolisch getal voor de dood, maar niet in letterlijke zin. Het symboliseert het einde van een cyclus en het begin van een nieuwe .
Van David een psalm. De psalm was oorspronkelijk een tekst die op melodie was gezet en die instrumentaal begeleid werd, een zogenoemde contrafact. De toeschrijving aan David is een interpretatie vanuit de tradities van het jodendom en het christendom.
De psalm behandelt een aantal belangrijke theologische ideeën en concepten, zoals: alwetendheid – de staat van alles weten; alomtegenwoordigheid – de aanwezigheid van God overal tegelijk; almacht – het bezitten van onbeperkte macht . Psalm 139 onderzoekt deze omvangrijke ideeën van God als alwetend, alomtegenwoordig en almachtig.