Ongezonde rouw, vaak gecompliceerde rouw genoemd, is een verstoord rouwproces waarbij iemand na lange tijd niet in staat is het verlies te integreren en de draad van het leven weer op te pakken. Het kenmerkt zich door aanhoudende, intense emoties (boosheid, schuld, verlangen), vermijding van de werkelijkheid, langdurige lichamelijke klachten en het gevoel geen toekomst meer te hebben.
Klachten bij rouw
Rouwen kost veel energie. Sommige mensen krijgen door rouw lichamelijke klachten zoals vermoeidheid of slaapproblemen. Anderen huilen veel, zijn boos of voelen zich eenzaam. Het kan ook zijn dat je moeite hebt om je te concentreren of dat je merkt dat je geheugen achteruitgaat.
Bij gezonde rouw kennen nabestaanden op enig moment een herenigingsverlangen, de wens om zelf ook niet meer te willen leven, om zich bij de overledene te kunnen voegen. Toch kunnen gedachten aan zelfdoding en uitingen hieromtrent op een psychische verstoring in het rouwproces wijzen.
Rouw uit zich vaak fysiek, doorgaans in de vorm van intense moeheid of pijn. Hongaars onderzoek vergeleek de klachten van bijna tweehonderd rouwenden met zo'n vierduizend niet-rouwenden. Hoofdpijn, borstpijn, duizeligheid en obstipatie bleken allemaal meer voor te komen onder de rouwenden.
Emotionele uitputting kan je herkennen aan de volgende signalen:
Vreugde - Hart. Zorgen - Milt. Verdriet/Rouw - Longen . Angst - Nieren.
Het is niet ongebruikelijk dat het tweede jaar na iemands overlijden net zo moeilijk, of zelfs nog moeilijker, is dan het eerste. De mensen om je heen zijn misschien weer in hun normale leven terechtgekomen en je hebt wellicht het gevoel dat er minder ruimte is om over je gevoelens te praten.
Genezing begint met kleine stappen: kiezen wat helpt, contact leggen met anderen en je behoeften kenbaar maken. Rouw is voor iedereen uniek. Vermijd het vergelijken van je eigen rouw met die van anderen. Oefen de 'drie C's': kiezen, contact leggen, communiceren .
Na een overlijden verzuimt een werknemer gemiddeld zo'n vijf maanden. Van de mensen die weer aan het werk gaan, meldt 40 procent zich na korte of lange tijd alsnog ziek. De Ziektewet is alleen de verkeerde plek, want rouw is geen ziekte, maar een zeer gezonde reactie op verlies.
Langdurig verdriet en hopeloosheid : Wanneer verdriet onverwerkt blijft, kunnen gevoelens van verdriet verergeren en leiden tot depressieve symptomen. Verhoogde angst: De onzekerheid en emotionele onrust van verdriet kunnen zich uiten als algemene angst of zelfs paniekaanvallen.
Schreeuwend huilen tijdens je rouwproces is een normale, menselijke reactie op intens verdriet. Het is niet iets om je voor te schamen of zorgen over te maken. Juist door je emoties de ruimte te geven, help je jezelf om het verlies te verwerken.
Het is het beste om de bezittingen, documenten en vermogen van de overledene te beschouwen als "bevroren in de tijd" op de datum van overlijden. Er mogen geen bezittingen of eigendommen uit de woning worden verwijderd . Er mag niet met de auto('s) worden gereden. Niets mag over grote afstanden worden verplaatst, gewijzigd of meegenomen.
Is een lijk aanraken gevaarlijk? biohazard. Naast lichaamsvloeistoffen die vrijkomen ontstaat tijdens het ontbindingsproces ook lijkengif en vermenigvuldigen (mogelijk dodelijke) ziekteverwekkers zich razendsnel. Een lijk in ontbinding aanraken is daarom extreem gevaarlijk en mag u nooit doen met blote handen.
Dit verwijst naar een metaforisch concept, namelijk dat de hersenen na de dood nog ongeveer zeven minuten blijven voortleven en een compilatie van de mooiste herinneringen afspelen .
Deze fase is voltooid tussen 1 en 3 uur 's nachts, wanneer de lever het bloed reinigt en een veelheid aan functies uitvoert die de weg vrijmaken voor de Qi om weer naar buiten te stromen.
De meest voorkomende fysieke symptomen bij verdriet zijn vermoeidheid, hoofdpijn, slaapproblemen, eetlustveranderingen en spijsverteringsproblemen. Daarnaast ervaren veel mensen pijn op de borst, gespannen spieren en een verhoogde gevoeligheid voor ziektes door een verzwakt immuunsysteem.
De lever heeft ook veel te maken met stress en woede. Fysiek kan een onevenwichtige lever leiden tot gespannen pezen, nek en schouders, en emotioneel tot een gespannen geest. De belangrijkste emoties die met de lever geassocieerd worden, zijn woede en frustratie.