De kerkgenootschappen die hun priesters of geestelijken 'vader' (of afgeleiden daarvan) noemen, zijn:
Seculiere priesters werden aangesproken met "Mister", "Monsieur", "Don" of andere gangbare benamingen. Ierse rooms-katholieken daarentegen spraken alle priesters – zowel seculiere als monastieke – aan met "Vader". Tegen het einde van het Victoriaanse tijdperk hadden de Ieren het Engelstalige rooms-katholicisme beïnvloed om elke priester "Vader" te noemen.
Een pastoor is de priester die eindverantwoordelijkheid heeft binnen de parochie. Een kapelaan of pastor is een priester die de pastoor bijstaat in zijn pastorale taken. Daarnaast kan een priester ook zijn ingetreden in een klooster. Dat zijn de bekende paters.
Omdat de Bijbel vaak spreekt over dit geestelijk vaderschap, erkennen wij katholieken dit en volgen we de gewoonte van de apostelen door priesters 'vader' te noemen. Het niet erkennen hiervan is een tekortkoming in het erkennen en eren van een groot geschenk dat God aan de Kerk heeft geschonken: het geestelijk vaderschap van het priesterschap.
Sommige Anglicaanse vrouwelijke priesters gebruiken de titel Moeder, maar de meesten gebruiken Eerwaarde. Anglicaanse nonnen worden Zuster of Moeder genoemd. Veel Anglicaanse priesters worden Vader genoemd. Alle christelijke geestelijken, inclusief katholieken, gebruiken de term Eerwaarde.
Niet alle religies hebben vrouwen uit het geestelijk ambt geweerd – zo staan de Episcopale Kerk, de Presbyteriaanse Kerk, de United Methodist Church en de Unitarian Universalist Church, evenals het boeddhisme en het reformjodendom, de wijding van vrouwen toe – maar het christendom heeft over het algemeen vanaf het begin mannen bevoorrecht als leiders van religieuze diensten.
Een vrouwelijke geestelijke wordt meestal pastor, predikant of dominee genoemd. In de Rooms-Katholieke Kerk bestaan officieel geen vrouwelijke pastoors of priesters, maar in andere stromingen kun je de volgende termen gebruiken:
Een priester van de reguliere geestelijkheid wordt gewoonlijk aangesproken met de titel "Vader" (afgekort tot Fr, in de katholieke en sommige andere christelijke kerken). Een voorbeeld van hoe een katholieke pater aangesproken kan worden, is door zijn achternaam of voornaam te combineren met "Vader".
Antwoord: Nee, absoluut niet. "Meneer" zeggen is een respectvolle begroeting in onze cultuur. Titels zoals "Vader" of "Monseigneur" komen vaker voor in katholieke kringen wanneer men een priester aanspreekt, maar er is geen "verplichting" om deze te gebruiken, afgezien van culturele normen. "Vader" is met name een teken van genegenheid en een familieterm.
Er zijn ook lutheranen die hun predikanten 'priesters' en 'vaders' noemen. Dit is vooral het geval in Europese landen.
Als het om een priester gaat, is zijn officiële titel Eerwaarde, maar in het dagelijks spraakgebruik is het gebruikelijk om hem simpelweg aan te spreken als Vader. Beide titels beschrijven wat een priester is, maar er zijn ook titels die specifieker aangeven wat hij doet.
Nee, een rooms-katholieke pastoor mag in de regel geen vrouw hebben. Hij belooft bij zijn wijding om celibatair te leven, wat betekent dat hij ongehuwd blijft en geen seksuele relatie heeft.
In de Rooms-Katholieke Kerk is de geestelijkheid strak georganiseerd volgens een strikte hiërarchie. De belangrijkste rangen binnen het kerkelijk ambt, van hoog naar laag, zijn: Katholieke Vesting
Katholicisme. In de katholieke kerk wordt aangenomen dat het patristische tijdperk voorbij is. Vanwege hun nauwe band met antieke bronnen en hun bijzondere manier van theologie bedrijven, worden Johannes van Damascus en Bernard van Clairvaux beschouwd als de laatste kerkvaders.
Predikant. Een predikant of dominee is een christelijk geestelijk leider bij de Protestanten. In tegenstelling tot een priester bij de Rooms-Katholieke Kerk mag een dominee wel trouwen - dat mag een priester niet.
Tegenwoordig wordt de term "priester" in de katholieke kerk, de oosters-orthodoxe kerk, de oriëntaals-orthodoxe kerk, de Kerk van het Oosten en vele takken van het lutheranisme en anglicanisme gebruikt om te verwijzen naar degenen die tot een ambt zijn gewijd door het ontvangen van het sacrament van de Heilige Orde, hoewel "presbyter" ook wordt gebruikt.
Katholieken worden hierom bekritiseerd omdat zij priesters 'vader' noemen. Toen Jezus zei: ' Noem niemand op aarde uw vader, want u hebt één Vader, die in de hemel is ', gebruikte hij een uitdrukking die diep geworteld is in de Hebreeuwse Geschriften.
Gangbare termen voor protestantse leiders zijn: predikant, voorganger, priester (Anglicaanse/Episcopale traditie), diaken, ouderling, bisschop. ◆ In sommige tradities zijn diakens geestelijken; in andere is het een tijdelijk, gekozen ambt.
In de Katholieke Kerk is een pater een priester van een religieuze orde of congregatie. Het Nederlandse woord pater komt van het Latijnse pater, dat 'vader' betekent. In Angelsaksische landen is het gebruikelijk om alle priesters met 'vader (father) aan te spreken.
De titel "vader", zoals die in de katholieke kerk aan priesters wordt toegekend, heeft zowel historische als theologische betekenis. Het weerspiegelt de rol van priesters als geestelijke leiders en verzorgers van hun gemeenschappen, vergelijkbaar met de rol van een biologische vader in een gezin.
Tegen het einde van de twintigste eeuw werd de titel veelvuldig gebruikt door mannelijke priesters in de Episcopale Kerk, waaronder veel die geen anglicaans-katholiek waren. De tegenhanger, "Moeder", wordt soms door vrouwelijke priesters gebruikt. Het Book of Common Prayer (BCP) schrijft het gebruik van een titel door priesters niet voor.
Wordt het als respectloos beschouwd als een niet-katholiek katholieke priesters "Vader" noemt, vanuit de overtuiging dat alleen God op die manier aangesproken mag worden? Het is nooit respectloos. Het is een misverstand van de Schrift.
Anyoha onderscheidt vier typen vaders: 1. vaders die vanaf de eerste dag actief betrokken zijn bij de zorg en opvoeding van hun kinderen; 2. vaders die passief toekijken en de opvoeding aan de vrouw overlaten; 3. vaders die liever wachten tot hun kinderen ouder en relatief zelfstandig zijn voordat ze een rol gaan spelen; en 4. ...
De nadruk ligt op een leven van kuisheid en toewijding aan de priesterroeping, ongeacht eerdere seksuele ervaringen. Elk bisdom of elke religieuze orde kan specifieke criteria hanteren, maar een persoonlijke geschiedenis met betrekking tot maagdelijkheid is doorgaans geen reden om iemand af te wijzen voor het priesterschap.
Een priester is een gewijde persoon in de katholieke, orthodoxe of anglicaanse kerk. Meestal bekleden ze leidinggevende posities in lokale gemeenten. Vrijwel alle priesters zijn dus ook pastores, maar niet alle pastores zijn priesters. 'Vader' is een veelgebruikte aanspreekvorm voor priesters in de katholieke, orthodoxe en anglicaanse kerk.