De religies die hun doden het snelst begraven of de rustplaats ingaan zijn de islam en het jodendom. In beide geloven is het gebruikelijk om de overledene bij voorkeur binnen 24 uur te begraven.
Volgens de Joodse traditie moet een overledene zo snel mogelijk begraven worden, indien mogelijk binnen 24 uur. Een Jood wordt nooit gecremeerd, maar altijd begraven, vaak in een eenvoudige houten kist zonder metalen delen. Een Joodse begrafenis vindt echter nooit plaats op sabbat (de rustdag), of op Joodse feestdagen.
Katholieke begrafenissen vinden vaak ongeveer drie dagen na het overlijden van een dierbare plaats en zelden op zondag. In tegenstelling hiermee vinden begrafenissen in de islam, het jodendom en het hindoeïsme doorgaans veel sneller plaats, vaak al binnen 24 uur, met dien verstande dat joodse begrafenissen niet op de sabbat of de meeste feestdagen worden gehouden.
Aanhangers van de drie religies die door Abraham zijn gesticht – het jodendom, het christendom en de islam – houden zich allemaal aan de gewoonte om hun doden te begraven, in tegenstelling tot hindoes die het lichaam kort na het overlijden cremeren.
Een Indonesische stam kent een uniek ritueel waarbij de lichamen van overleden voorouders bewaard worden en men tot aan de begrafenis, die jaren kan duren, met hun lichamen samenleeft. In de meeste culturen worden de lichamen van overledenen verbrand of begraven, maar de Toraja leven en wandelen tussen de doden.
De overledene wordt eerst gewassen en in een eenvoudig wit lijkkleed gewikkeld. Daarna wordt het begrafenisgebed, Salat al-Jinazah, verricht. Crematie van het lichaam is strikt verboden in de islam; het lichaam wordt zonder kist begraven en loodrecht op de Qibla geplaatst.
Het hele lichaam, met uitzondering van het skelet, verbrandt tijdens de crematie. Zacht weefsel wordt onvermijdelijk verbrand door de extreem hoge temperatuur van de oven. Alleen zouten, mineralen en resten van het skelet blijven over tussen de as.
Een islamitische begrafenis is een religieuze gebeurtenis waarbij de overledene volgens specifieke rituelen te rusten wordt gelegd. Het is dan ook nooit een crematie, want volgens de Koran, moet een moslim terug naar de aarde keren.
Tenzij de overledene of diens familie hier specifiek om heeft gevraagd, dient u echter felle kleuren zoals geel, oranje, roze en rood te vermijden.
Organen terugplaatsen in het lichaam: Houd er rekening mee dat sommige religies, zoals de Grieks-orthodoxe Kerk, de Jehovah's Getuigen en het Jodendom, vereisen dat alle organen in het lichaam worden teruggeplaatst.
Volgens de traditionele Joodse wet moet iemand binnen 24 uur na het overlijden begraven worden. Deze wet is in overeenstemming met de Thora, ons heilige Joodse boek, waarin staat: "Je moet hem op dezelfde dag begraven."
Laatste fase (minuten voor het overlijden).
In de laatste minuten van het leven wordt de ademhaling oppervlakkiger en kan deze helemaal stoppen. De hartslag vertraagt en stopt uiteindelijk. Het lichaam kan reflexmatige bewegingen maken, zoals kleine spiertrekkingen, maar dit zijn geen tekenen van pijn of nood.
Volgens de islamitische traditie moet een overledene zo snel mogelijk worden begraven, bij voorkeur nog binnen 24 uur en idealiter vóór de eerstvolgende zonsondergang. Het lichaam wordt niet gecremeerd en volgens het geloof keert de moslim zo snel mogelijk terug naar de aarde.
Het raam openzetten na een overlijden komt door een oud volksgeloof dat de ziel zo naar buiten kan vliegen, maar het helpt in de praktijk ook om de kamer fris te houden. Het is geen verplichte regel, maar een persoonlijke keuze of gewoonetraditie.
Binnen de islam is het gebruikelijk om de overledene zo snel mogelijk te begraven, bij voorkeur binnen 24 uur. Dit is een teken van respect en barmhartigheid. Volgens de islamitische leer verblijft de ziel van de overledene tot de begrafenis nog in een overgangsfase; een snelle begrafenis voorkomt dat de ziel onnodig lijdt.
Sommige culturen denken dat geesten op aarde kunnen blijven om te waken over hun geliefden of om onafgemaakte zaken af te handelen. Hoe lang een geest op aarde blijft, kan een paar dagen tot meerdere jaren zijn. Dit is per cultuur verschillend.
Eén ding is echter absoluut onacceptabel: drugs of alcohol meenemen naar een begrafenis, of dronken verschijnen. Dit is het toppunt van disrespect en onbeleefdheid. Stel je voor dat het jouw begrafenis was. Je zou het ook niet prettig vinden als iemand een biertje openmaakt of stiekem een fles drank bij zich heeft.
Wat dragen vrouwen naar een begrafenis? Een rok of jurk – deze moet tot de knie reiken en niet opvallend of onthullend zijn, meestal met een panty eronder. Een nette broek – jeans en andere casual broeken zijn niet geschikt voor een begrafenis. Een nette lange broek of broek tot de enkels in een donkere kleur kan een goede optie zijn.
In een mortuarium dat 's nachts open is, is het bedekken van het gezicht voordat de kist wordt gesloten een standaardprocedure om de waardigheid en het respect voor de overledene te bewaren. Het draagt ook bij aan een vredige uitstraling en kan deel uitmaken van de voorbereiding door het uitvaartpersoneel of de mortuariummedewerkers.
Ja, moslimvrouwen hebben van nature gewoon schaamhaar, net als alle andere vrouwen. Webvrouw
Moslims zijn verplicht om vroeg op te staan om bij zonsopgang (ongeveer anderhalf uur voor zonsopgang) het Fajr-gebed te verrichten. Sommige moslims staan op om Fajr te bidden en slapen vervolgens door tot het tijd is om te werken (gesplitste slaap), terwijl anderen onafgebroken slapen (aaneengesloten slaap) tot het tijd is om te werken en Fajr bidden bij het wakker worden.
Moslims geloven dat de aarde rond de overledene vrij moet zijn, zodat die op kan staan op de Dag des Oordeels. Een kist is dus uit den boze.
Omdat de hersenen voor ongeveer 60 procent uit lipiden bestaan, verbranden ze vrijwel altijd volledig en worden ze tijdens het crematieproces geheel vernietigd. Eenmaal begraven, gedragen de hersenen zich net als de rest van het lichaam en ontbinden ze na verloop van tijd.
Na de crematie van een volwassene blijft er gemiddeld zo'n 2,5 tot 3,5 kilogram aan as over. Dit volume komt doorgaans overeen met 3 tot 3,5 liter. De exacte hoeveelheid is afhankelijk van het lichaamsgewicht, de lengte van de overledene en in hoeverre de botstructuur is mee verbrand.
Tanden verbranden meestal tijdens het crematieproces. Tandfragmenten die niet verbranden, worden vermalen tijdens de verwerking van de as.