Door WereldData · Gepubliceerd op
Volgens het bijbelse opschrift is Psalm 42 geschreven door de Korachieten (de zonen van Korach), een zangers- en dichtersgeslacht uit de stam van Levi in de Joodse tempel. Soms wordt de tekst in de traditie ook wel in verband gebracht met koning David.
Wie is de schrijver van Psalm 42? In 1837, tijdens zijn huwelijksreis, schreef Mendelssohn volgens eigen zeggen, zijn beste religieuze compositie, Psalm 42, voor zangsolisten, koor en orkest: Wie der Hirsch schreit ('t Hijgend hert, der jacht ontkomen), volgens de woorden van Martin Luther (1483 – 1546).
Het opschrift bij deze psalm vermeldt dat deze geschreven is door de zonen van Korach. Deze groep mannen schreef elf van de psalmen (vgl. Psalmen 42, 44-49, 84-85, 87-88), waarbij Psalm 42 de eerste van de elf is die in het Psalter voorkomt.
Psalm 42 heeft als achtergrond dat de zonen van Korach verstoten zijn van de plaats waar ze God mochten dienen in Zijn heiligdom. Er is groot heimwee naar die tijd (vers 5). Ze zijn er vandaan verdreven door de vijanden (verzen 10-11).
Psalm 42 is een pelgrimspsalm. Het is er echter een die geschreven is door iemand die niet mee kon op pelgrimstocht. Misschien was hij ziek, of werd hij door vijanden gevangengehouden. Het is een gebed voor ons allen die het gemeenschappelijke gebed zo erg hebben gemist.
Het refrein in de twee psalmen (Psalmen 42:5, 11; 43:5) is het duidelijkste teken van hun eenheid. De gewoonte om de psalmen te scheiden is wellicht begonnen met de Griekse vertaling en weerspiegelt een onderscheid tussen klaaggebeden en smeekgebeden.
Psalm 42 (berijming 1773) Vers 1: 't Hijgend hert, der jacht ontkomen, Schreeuwt niet sterker naar 't genot Van de frisse waterstromen, Dan mijn ziel verlangt naar God. Ja, mijn ziel dorst naar den Heer'; God des levens, ach, wanneer Zal ik naadren voor Uw ogen, In Uw huis Uw Naam verhogen?
42:1-2). Deze vergelijking tussen de dorst van een hert naar water en de dorst van de ziel naar God vat de essentie van onze geestelijke honger prachtig samen. Het hert is hier waarschijnlijk eerder op zoek naar water tijdens een periode van droogte dan dat het wanhopig probeert te ontsnappen wanneer het wordt opgejaagd.
De bekende berijmde tekst van Psalm 42 (traditionele berijming uit 1773) begint met het beroemde vers: "'t Hijgend hert, der jacht ontkomen, schreeuwt niet sterker naar 't genot / van de frisse waterstromen, dan mijn ziel verlangt naar God."
Toch lijkt Psalm 42, de eerste psalm van boek 2, geschreven te zijn vanuit ballingschap, toen de tempel – die plaats van Gods aanwezigheid – een ruïne was en de ‘vijand’ spotte met de vraag: ‘Waar is uw God?’ (Ps. 42:9-10, vgl.
Hoop op God, want ik zal Hem weer prijzen, mijn redding en mijn God. Dat geeft je een aardig idee waar de psalm over gaat. Het gaat over geestelijke neerslachtigheid.
(Psalm 42:4) Hier zegt de psalmist, verlangend naar de dagen dat zijn vijanden mijlenver weg lijken. En hij was bij de menigte. Hij was bij al het volk, dat hen naar het huis van God leidde om offers te brengen, om te vieren, om God te prijzen en te aanbidden.
Psalm 42. In de eerste plaats laat David zien dat toen hij door de wreedheid van Saul gedwongen werd te vluchten en in ballingschap leefde, het hem vooral bedroefde dat hij de toegang tot het heiligdom werd ontzegd; want hij verkoos de dienst aan God boven elk aards voordeel.
De tekst van Psalm 42 in De Nieuwe Psalmberijming (gemaakt door Arie Maasland) begint met het bekende beeld van de hinde die smacht naar water. Het volledige eerste vers luidt:
Watervloed roept tot watervloed, terwijl Uw waterkolken bruisen; al Uw baren en Uw golven zijn over mij heen gegaan. Maar de HEERE zal overdag Zijn goedertierenheid gebieden; 's nachts zal Zijn lied bij mij zijn, een gebed tot de God van mijn leven.
In de Bijbel staat het hert symbool voor een diep verlangen naar God, innerlijke kracht en reinheid. Het dier wordt in de teksten gebruikt om hoop, snelheid en behendigheid te beschrijven.
In de psalm beschrijft David de mate waarin hij niet alleen verbannen was, maar zich ook verbannen voelde. Hij schreef over zijn gebrek aan eetlust vanwege zijn verdriet, over hoe zijn vijanden hem bespotten en vroegen waar zijn God was, en over hoe hij zich soms zelfs afvroeg waar God was.
Psalm 42 is een van mijn favoriete psalmen als ik me moedeloos of angstig voel. Deze psalm is geschreven door iemand die zich afgesneden voelt; hij is geïsoleerd en wendt zich uiteindelijk tot God voor troost. De psalmist gebruikt de metafoor van een hert dat dorstig is en op zoek is naar water.
Deze psalm drukt een intens verlangen uit om God intiem te kennen. De psalmist vergelijkt zijn dorst naar God met de dorst van een hert naar stromend water. De Hebreeuwse term die vertaald is als "hijgen" of "hijgend" duidt op een intense ervaring. Dit is geen gewone dorst, maar een wanhopige behoefte aan iets essentieels.
Populaire Bijbelverzen uit Psalm 42. Delen
Ja, Hij is mijn reddende genade! Ik verlang ernaar van U te drinken, o God, om diep te drinken uit de stromen van vreugde die uit Uw aanwezigheid voortvloeien. Mijn verlangen naar meer van U overweldigt mij! Mijn ziel dorst, smacht en hunkert naar de levende God.
Ochtendgebed: Psalm 42. Hemelse Vader, in de diepte van mijn ziel verlang ik naar Uw aanwezigheid zoals een hert verlangt naar waterstromen. Mijn hart dorst naar U, de levende God.
Psalm 42:11 roept ons op om wanhoop af te wijzen en op God te vertrouwen.
We zullen deze strijd nooit te boven komen. En dat is waar de psalmist zegt: "Nee. Hoop op God, want ik zal Hem weer prijzen, mijn redding en mijn God."
Psalmen 42 en 43, klaagpsalmen, worden traditioneel toegeschreven aan de zonen van Korach, een groep tempelmuzikanten. Klaagpsalmen vormen een categorie psalmen in de Bijbel die verdriet, rouw of spijt uitdrukken.
In Psalm 42:1 van de Bijbel symboliseert het hert een ziel die dorst naar God. In Spreuken 5:19 symboliseert het hert de tederheid van huwelijkse liefde en trouw. Habakuk 3:19 beschrijft het hert als een symbool van kracht en behendigheid te midden van beproevingen. In Jesaja 35:6 symboliseert het hert de vrijheid van genezing en herstel.
Bij emblematisch parallellisme, of vergelijkend parallellisme, spelen vergelijkingen een rol in de vorm van vergelijkingen en metaforen, zoals in Psalm 42:1: " Zoals een hert smacht naar stromend water, zo smacht mijn ziel naar U, o God."