De twee vroedvrouwen in de Bijbel zijn Sifra en Pua. Zij worden met name genoemd in het Bijbelboek Exodus (hoofdstuk 1:15). Zij weigerden het bevel van de Egyptische farao om alle pasgeboren Hebreeuwse jongetjes te doden, en lieten hen uit ontzag voor God in leven.
Sifra (Hebreeuws: שִׁפְרָה, Šīp̄ərā, mogelijk van het Egyptische Šp-ra, "mooi", "schoonheid") en Pua (Hebreeuws: פּוּעָה, Pūʿā, waarschijnlijk een Kanaänitische naam die "deerntje", "klein meisje" betekent) zijn twee Hebreeuwse vroedvrouwen die genoemd worden in Exodus 1:15-22 van de Hebreeuwse Bijbel.
Sifra en Pua zijn twee heldhaftige Hebreeuwse vroedvrouwen uit de Bijbel (Exodus 1). Toen de Egyptische farao hen beval om alle pasgeboren Hebreeuwse jongetjes te doden om de bevolking in te perken, weigerden ze uit ontzag voor God. Ze pleegden succesvol burgerlijke ongehoorzaamheid.
Mozes had twee vrouwen, Jakob en Abraham ook, David meerdere, Salomo nota bene zevenhonderd.
Vijf bijzondere vrouwen in de Bijbel
Spreuken 31 beschrijft de deugdelijke vrouw en laat zien dat haar man haar eert. “Haar man vertrouwt op haar, en het zal hem aan buit niet ontbreken. Zij doet hem goed en geen kwaad, al de dagen van haar leven.”
Het Nieuwe Testament begint met het geslachtsregister van Jezus Christus. Hierin komen vijf vrouwen voor, van wie er vier bij naam genoemd worden: Tamar, Rachab, Ruth en Maria. Verder wordt er verwezen naar de vrouw van Uria" - dat " is Bathseba.
De Bijbel bevat veel inspirerende vrouwen die op cruciale momenten moed, leiderschap en geloof toonden. Hier zijn drie krachtige voorbeelden, variërend van profetessen tot koninginnen en discipelen: Katholieke Vesting
Volgens de Bijbel is het huwelijk in de kern bedoeld voor één man en één vrouw, maar in het Oude Testament stond God het tijdelijk toe dat mannen meerdere vrouwen of bijvrouwen hadden. In het Nieuwe Testament wordt de oorspronkelijke norm van één vrouw per man hersteld.
Het hoofdverschil is dat polygamie de algemene term is voor het getrouwd zijn met meerdere personen tegelijk, terwijl bigamie specifiek gaat om een huwelijk met precies twee personen. Bigamie is daarmee een vorm van polygamie, maar dan beperkt tot twee echtgenoten, en is in westerse landen strafbaar.
Sifra is een vrouwennaam die maar één keer in de Bijbel voorkomt. De naam is Hebreeuws van afkomst en betekent 'schoonheid' of 'lieftalligheid'. Sifra is een vrouwennaam die maar één keer in de Bijbel voorkomt.
Het woord Sifra betekent letterlijk " het boek ". Sifrei betekent letterlijk "boeken" en verwijst naar de (niet-gerelateerde) begeleidende boeken bij Numeri en Deuteronomium. Sifrei Zuta is een vroeg commentaar op het boek Numeri dat grotendeels verloren is gegaan tijdens de Middeleeuwen. Delen ervan zijn bewaard gebleven in Midrash Hagadol en Yalkut Shimoni.
In de meeste gevallen wordt "Pua" geassocieerd met de Hawaïaanse taal, waarin het "bloem" betekent. Deze betekenis weerspiegelt de belangrijke rol die bloemen en natuur spelen in de Hawaiiaanse cultuur, vaak verbonden met schoonheid, liefde en spiritualiteit.
Twee vroedvrouwen, Sifra en Pua, spelen een belangrijke rol in het verhaal van de uittocht (Exodus 1:15-21). Zij beweren dat de Hebreeuwse vrouwen "krachtig" zijn en bevallen voordat de vroedvrouwen arriveren, waardoor ze niet gehoor geven aan het bevel van de farao om pasgeboren jongetjes te doden.
De Bijbel vermeldt dat Salome de vroedvrouw was die aanwezig was bij de geboorte van Jezus. Hoewel zij in het kerstspel op scholen volledig vergeten is, schijnt ze in de jaren na zijn dood vereerd te zijn als volgeling van Jezus en als een heilige op zich.
Volgens een bekende volkswijsheid staat de zin "wees niet bang" (of "vrees niet") precies 365 keer in de Bijbel: één keer voor elke dag van het jaar. Instagram
Volgens de Bijbel moeten vrouwen zich bescheiden, sober en ingetogen kleden, met de focus op goede daden in plaats van uiterlijke pronk zoals dure kleding, goud of opvallende kapsels.
Bron: Dorotheum, via Wikimedia Commons. De honderden vrouwen die volgens het boek Koningen met koning Salomo getrouwd waren of in zijn harem verbleven, waren onder andere de dochter van de farao en vrouwen van Moabietische, Edomitische, Sidonische en Hettitische afkomst.
Ze waardeert hen en laat mannen haar helpen als het nodig is. Ze begrijpt dat God rollen aan mannen heeft gegeven die vrouwen niet kunnen vervullen en andersom. De vrouw naar Gods hart heeft vreugde in het uitvoeren van haar rol en support mannen om hun taak zo goed mogelijk op zich te nemen.
Een sterke vrouw zoekt allereerst God met heel haar hart en ziel. Ze zoekt Zijn kracht, die heilig en rechtvaardig is (niet te verwarren met zelfingenomenheid). Ze zoekt wijsheid en inzicht. Ze dompelt zich onder in Jezus en weet wie ze is door Zijn ogen.
De term vrouw van god kan verwijzen naar de godin Asjera uit de vroege theologiegeschiedenis, naar een vrome vrouw die leeft volgens het geloof, of in overdrachtelijke zin naar concepten zoals wijsheid (Sophia).
De plicht van elke man is om van zijn vrouw te houden. Dit is niet de enige plicht, maar het omvat alle anderen. Hij zou van haar moeten houden als van zichzelf. Dit is zowel hoe (de Gouden Regel) als waarom hij van haar moet houden (omdat ze beiden echt één zijn, haar liefhebben zal resulteren in zegeningen voor hem).
Wie was Debora in de Bijbel? Debora is de enige vrouwelijke rechter in het bijbelboek Rechters. Ze wordt ook profetes genoemd. Onder leiding van Debora en Barak verslaat het leger van Israël het leger van de Kanaänieten.
De Bijbel leert ons dat de vrouw uit de man is genomen en voor de man is geschapen, waardoor zij de glorie van de man is. In wezen ontvangt zij om meer te kunnen geven. Zij is de levensbrenger en levensdraagster. Haar lichaam is ontworpen om te voeden en te verzorgen, om te troosten en te troosten.
In de geslachtsregister van Matteüs worden vijf vrouwen genoemd: Tamar, Rahab, Bathseba, Ruth en Maria. Ze werden alle drie opgetekend vanwege de schokkende aard van hun verhalen, die lieten zien hoe ze de daden van de mannen om hen heen hadden overleefd.