Korte, gewone stress is niet schadelijk, maar langdurige en extreme stress kan wel degelijk invloed hebben op de baby. Je kunt hierover meer lezen bij De Verloskundige.
Kortdurende of alledaagse stress kan doorgaans geen kwaad en is niet schadelijk voor je baby. Langdurige of chronische stress tijdens de zwangerschap kan echter leiden tot vroeggeboorte, een lager geboortegewicht en een verhoogde kans op gedrags- of concentratieproblemen op latere leeftijd.
Langdurige en ernstige stress kan invloed hebben op jou en ook op je baby in de baarmoeder. Je lichaam wordt door de stress moe en heeft te veel spanning. Dat is niet goed voor de groei en ontwikkeling van je baby. Te veel stress kan ook leiden tot problemen tijdens de bevalling.
BRUSSEL l Stress tijdens de zwangerschap is ongezond, maar een ruzie kan nefast zijn voor het ongeboren kind. Dat blijkt uit een nieuwe studie van het Imperial College in Londen. Moeders die veel stress ervaren tijdens de zwangerschap, kunnen zo mentale schade en gedragsproblemen bij het ongeboren kind veroorzaken.
Gevaar van stress tijdens de zwangerschap
Stress tijdens de zwangerschap is niet ongevaarlijk. De stress van de moeder wordt doorgegeven aan de baby, wat kan leiden tot complicaties zoals vroeggeboorte en verstoring van de emotionele, sociale en cognitieve ontwikkeling van het kind.
Depressie en angst bij zwangere vrouwen zijn in verband gebracht met emotionele ontregeling en neurologische veranderingen bij het menselijk nageslacht.
Stress bij zwangeren hangt samen met het ontwikkelen van autisme kenmerken bij hun kind. Moeders die afkomstig zijn van landen buiten Europa en tijdens hun zwangerschap stress ervaren door bijvoorbeeld discriminatie en eigen mentale problemen, hebben meer kans dat hun kinderen autismekenmerken ontwikkelen.
Wanneer je stress, angst of verdriet ervaart, maakt je lichaam stresshormonen aan, zoals cortisol. Kleine hoeveelheden van deze hormonen passeren op natuurlijke wijze de placenta. Dit is niet schadelijk voor je baby, maar het geeft hem of haar wel subtiele signalen over je emotionele gesteldheid.
Men zegt vaak dat men bij oudere kinderen kan zien dat ze moeite hebben met de conflicten van hun ouders, maar dat baby's “toch niets merken”. Maar baby's zijn net een emotionele spons. Zij voelen spanningen heel sterk aan, maar hebben geen duidelijke manier om dat te uiten.
Wereldwijd is de grootste doodsoorzaak bij zwangere vrouwen ernstig bloedverlies (bloedingen), hypertensieve aandoeningen zoals pre-eclampsie (zwangerschapsvergiftiging) en infecties.
Het is normaal om tijdens je zwangerschap wat stress te ervaren. Maar als je het gevoel hebt dat je het niet meer aankunt, vraag dan om hulp. Er zijn geen regels over hoe gestrest je mag zijn voordat je er met je verloskundige of huisarts over praat. Je kunt altijd met een zorgverlener praten als je je op enig moment tijdens je zwangerschap zorgen maakt.
Emoties gaan, ook in de buik, gepaard met het maken van hormonen. Dat gedeelte van emoties is dan ook fysiek te meten. Schrikreacties zijn ook het gevolg van emoties en zijn zichtbaar. Je kunt dan ook zien en voelen dat baby's in de buik al emoties hebben.
Nee, er is geen wetenschappelijk bewijs dat alledaagse stress een miskraam kan veroorzaken. De belangrijkste oorzaak van een miskraam is een aanlegstoornis, zoals een fout in de chromosomen van de aanstaande baby. Je kunt zelf geen miskraam opwekken of veroorzaken.
Nee, huilen is niet slecht voor je baby. Het is een volkomen normale reactie op zwangerschapshormonen. Een enkele huilbui kan zelfs opluchten en helpt je lichaam om spanning los te laten. Het schaadt je ongeboren kindje niet.
Een zwangerschapsdepressie (prenatale depressie) kenmerkt zich door aanhoudende somberheid, angst en lusteloosheid tijdens de zwangerschap. Signalen zijn onder meer: niet kunnen genieten van de zwangerschap, extreme vermoeidheid, slaapproblemen, schuldgevoelens, prikkelbaarheid, een gebrek aan emotionele band met de baby en soms suïcidale gedachten.
Mannelijke foetussen investeren veel in groei, maar zijn minder goed in staat zich aan te passen aan omgevingsuitdagingen in de baarmoeder. Vrouwelijke foetussen daarentegen reageren beter op omgevingsstresssignalen en kunnen zich beter aanpassen aan prenatale verstoringen (bijvoorbeeld een tekort aan voedingsstoffen) [13, 15, 16, 20, 21].
Zeg nooit dingen die het zelfvertrouwen van je kind breken, zoals "je doet ook nooit wat goed", "je bent stout" of "waarom ben je niet zoals je broer/zus?". Dergelijke uitspraken geven een kind het gevoel dat het niet goed genoeg is.
De zwaarste periode voor de verzorging van een baby is doorgaans de eerste drie maanden, ook wel het vierde trimester genoemd, vanwege extreem slaaptekort, het ontbreken van een dag-nachtritme en de piek in ontroostbaar huilen.
Je herkent een toxische moeder aan gedrag dat je emotionele veiligheid schaadt, zoals constante manipulatie, het negeren van jouw grenzen en het geven van onterechte kritiek. Ze draait de rollen vaak om zodat jij je schuldig voelt.
Onderzoekers in Schotland vergeleken de reacties van foetussen wanneer zwangere vrouwen tegen hun baby's praatten of over hun buik wreven. "De algemene resultaten suggereren dat aanraking van de buik door de moeder een krachtige prikkel was, die een reeks gedragsreacties bij de foetus teweegbracht ", schrijven de onderzoekers.
Drink voor de zekerheid geen alcohol. Denk goed na over de risico's. Alcoholgebruik tijdens de zwangerschap verhoogt het risico op een miskraam en doodgeboorte. Het kan ook leiden tot het foetaal alcoholsyndroom.
Wat we wél weten, is dat foetussen veranderingen in de emotionele toestand van hun moeder kunnen waarnemen via verschillende fysiologische signalen, waaronder stresshormonen en stemtrillingen. Hoewel huilen zelf de baby niet direct schaadt, kan de onderliggende stress of angst de zwangerschap wel beïnvloeden door hormonale veranderingen.
Veel stress tijdens de zwangerschap kan zorgen voor een hoge bloeddruk, een lager geboortegewicht of een vroegere geboorte. Af en toe zorgen maken kan geen kwaad, maar langdurige spanning vraagt om extra aandacht en goede hulp.
Omdat de proliferatie van corticale neuronen exponentieel is tussen de 10 en 20 weken van de zwangerschap [68, 69] en niet postnataal plaatsvindt, laat pathologisch neuronenoverschot zien dat de neuropathologie van ASD een prenatale oorsprong heeft, waarschijnlijk in het eerste of tweede trimester. Overmatige hersengroei in de baarmoeder komt voor bij ASD [70].
Er zijn geen vaste richtlijnen voor hoeveel stress te veel is tijdens de zwangerschap. Mensen moeten met een zorgverlener praten als ze zich langer dan twee weken het grootste deel van de tijd angstig, somber of depressief voelen.