Door WereldData · Gepubliceerd op
Gog en Magog zijn geheimzinnige figuren uit de Bijbel en de Koran die staan voor machten van het kwaad en een naderende eindtijd. Ze worden genoemd als een heerser, een land of volken die een grote strijd zullen voeren tegen God en Zijn volk. Lees meer over dit onderwerp op Wikipedia over Gog en Magog.
Maar deze koning leefde en regeerde in de periode van 700 tot 600 voor Christus en we zien bij Ezechiël duidelijk gebeurtenissen die in de toekomst zullen plaatsvinden. Het land Magog verwijst naar het gebied tussen Cappadocië en Medië, het huidige Turkije, wat ook een kustland is.
Ze zijn menselijk, maar slechts half zo groot als een normale man, met klauwen in plaats van nagels, een harige staart en enorme harige oren die ze als matras en deken gebruiken om op te slapen. Ze graven elke dag in hun muur tot ze er bijna doorheen breken.
Land van Magog.
Het gebied van Gog is het land van Magog (Eze 38:2). Dat land ligt, van Israël uit gezien, aan “de zijden van het noorden” (Eze. 38:15; 39:2). De NBG51-vertaling heeft "verre noorden"; de NBV'04-vertaling heeft "uiterste noorden".
Gog en Magog zijn symbolische figuren en volken uit de Bijbel en de Koran die staan voor de ultieme machten van het kwaad en de vijanden van God aan het einde van de wereld. In de Hebreeuwse Bijbel (Ezechiël 38) is Gog een heerser uit het land Magog die Israël aanvalt. In het Nieuwe Testament (Openbaring 20) en de Koran worden ze genoemd als volken die door Satan worden verzameld voor de laatste eindstrijd.
Volgens historische en moderne interpretaties komt Magog overeen met het land van de Scythen, dat nu deel uitmaakt van het huidige Rusland, Oekraïne en Kazachstan. Men denkt dat Rusland de voornaamste macht was die in de laatste dagen een coalitie van naties tegen Israël leidde in de oorlog van Gog en Magog.
Gog en Magog zijn een persoon en een land genoemd in de Hebreeuwse Bijbel in Ezechiël 38. Gog is de heerser van het land Magog die de uiteindelijke strijd zal voeren tegen het volk van God. In de Openbaring van Johannes 20:8 worden Gog en Magog genoemd als twee landen onder de heerschappij van Satan.
De Bijbel is er duidelijk over dat Israël in de eindtijd (weer) op de wereldkaart zal staan en dat Jeruzalem een struikelblok voor de wereld zal worden (Zacharia 12:2-3). Daarna zal het gelovig overblijfsel in Israël hun Messias met grote macht en heerlijkheid zien wederkomen (Mattheüs 24:30).
Volgens dit nieuwe perspectief lijken de namen Gog en Magog nauwer verbonden te zijn met specifieke volkeren en tradities van het oude India, die zich geleidelijk westwaarts lijken te hebben verspreid en zo de Middellandse Zee hebben bereikt.
Magog is een stad in het zuidoosten van Quebec, Canada, ongeveer 120 kilometer ten oosten van Montreal, op de plek waar het Memphremagogmeer, de Rivière aux Cerises en de Magogrivier samenkomen.
En Gog en Magog zullen hun pijlen naar de hemel werpen. Als ze bij hen terugkomen, besmeurd met wat op bloed lijkt, zullen ze zeggen: 'We hebben de mensen op aarde en ook in de hemel verslagen. ' Dan zal Allah de Almachtige wormen in hun nek tegen hen sturen die hen allemaal zullen doden.
Yājūj en Mājūj zijn in de islamitische eschatologie twee vijandige, verdorven krachten die de aarde zullen verwoesten vóór het einde der tijden. Ze zijn de tegenhangers van Gog en Magog in de Hebreeuwse Bijbel en het christelijke Nieuwe Testament.
Overgeleverd door Abu Huraira: De Profeet zei: "Allah heeft een opening gemaakt in de muur van Gog en Magog (de mensen), zoals deze, en Hij maakte die met Zijn hand (met behulp van Zijn vingers)." Deel 4, Boek 55, Nummer 566. Overgeleverd door Abu Said Al-Khudri: "De Profeet zei: 'Allah zal (op de Dag der Opstanding) zeggen: 'O Adam.
In Ezechiël 38 (New American Standard Bible) staat: 'Het woord van de HEERE kwam tot mij, zeggende: Mensenkind, richt uw blik op Gog van het land van Magog, de vorst van Rosh [Rusland], Mesech en Tubal, en profeteer tegen hem en zeg: Zo zegt de Heere HEERE: Zie, Ik ben tegen u' (vs. 1-3).
In de Hebreeuwse Bijbel (het christelijke Oude Testament) wordt Gog in het boek Ezechiël beschreven als een geprofeteerde indringer van Israël uit het land Magog. Hij wordt in 1 Kronieken 5:4 geïdentificeerd als een nakomeling van de profeet Joël.
Mesech (Hebreeuws: מֶ֖שֶׁךְ, Mešeḵ) was volgens de volkenlijst in de Hebreeuwse Bijbel een zoon van Jafet en een kleinzoon van Noach. Zijn nakomelingen zouden richting Rusland getrokken zijn. De Assyriërs zouden hen in één adem hebben genoemd met de afstammelingen van Tubal, namelijk 'Tabal en Musku'.
Gog en Magog (in het Arabisch bekend als Ya'djoedj en Ma'djoedj) zijn twee grote, destructieve volkeren die volgens de islamitische eschatologie een grote rol spelen in de eindtijd. Zij worden genoemd in de Koran (Soerat al-Kahf en Soerat al-Anbija) en in diverse overleveringen (hadith) van de profeet Mohammed.
Gog en Magog zijn symbolische figuren en volken uit de Bijbel en de Koran die staan voor de ultieme machten van het kwaad en de vijanden van God aan het einde van de wereld. In de Hebreeuwse Bijbel (Ezechiël 38) is Gog een heerser uit het land Magog die Israël aanvalt. In het Nieuwe Testament (Openbaring 20) en de Koran worden ze genoemd als volken die door Satan worden verzameld voor de laatste eindstrijd.
Anderen geloven dat het land Magog zich grotendeels in het huidige Turkije bevindt, en mogelijk ook in een deel van het gebied ten noorden van Irak. In de geslachtsregisters van de volkeren in Genesis was Magog de naam van een van de zonen van Jafet, die een van de zonen van Noach was.
De christelijke Bijbel noemt in Matteüs 24 verschillende tekenen die voorafgaan aan de wederkomst van Jezus, waaronder valse profeten, oorlogen en hongersnoden. Hoewel de Bijbel geen vaste lijst van exact zeven unieke eindtijdtekenen geeft, worden in de christelijke traditie en profetische uitleg vaak deze zeven kenmerkende tekenen onderscheiden.
Openbaring 14 vertelt hoe Johannes een engel hoorde verkondigen dat Babylon vernietigd zou worden (zie vers 8). Openbaring 16:19 begint het verslag van die vernietiging, en Openbaring 17-18 vervolgt het verslag in meer detail. Net als in andere delen van Openbaring wordt de vernietiging van Babylon beschreven met behulp van symbolische taal.
Dat God het land Kanaän belooft aan Abraham en zijn nageslacht, staat vooral in het boek Genesis, met als belangrijkste kernverzen Genesis 12:7, Genesis 15:18 en Genesis 17:8. Ook in latere boeken zoals Exodus en Jozua wordt hier vaak aan herinnerd.
In de Bijbel staat het getal 777 symbool voor goddelijke volmaaktheid, de volheid van God en de Heilige Drie-eenheid.
Volgens een bekende volkswijsheid staat de zin "wees niet bang" (of "vrees niet") precies 365 keer in de Bijbel: één keer voor elke dag van het jaar.
In de religieuze geschiedenis is er niet één "echte" naam. De benaming verschilt per geloof: in het jodendom en christendom is de eigennaam JHWH (vaak uitgesproken als Jahweh of Jehovah). In de islam is Allah de specifieke naam voor God.