Door WereldData · Gepubliceerd op
Een aflaat verdienen is in de Rooms-Katholieke Kerk het kwijtschelden van de straf die een mens na de dood nog moet ondergaan voor al vergeven zonden. Gelovigen konden dit 'verdienen' door specifieke goede werken te doen, speciale gebeden te bidden, of vroeger zelfs door geld aan de kerk te betalen.
Lijst van de belangrijkste volle aflaten Een volle aflaat is te verdienen voor de volgende gebeden of oefeningen: Gebedje En ego (Gebed tot de gekruisigde Jezus) na de communie, maar alleen op de vrijdagen van vasten- en passietijd. Een geestelijke oefening van ten minste drie dagen.
Een volle aflaat, onder de gewone voorwaarden, twee maal per maand aan hen die ten minste twee maal per maand dit onderricht geven of volgen. Aan de gelovigen, die zich gedurende een kwartier met eerbied wijden aan de Lezing van de heilige Schrift, wordt verleend een aflaat van 300 dagen.
Als je tijdens de middeleeuwen een zonde had begaan, kon je deze afkopen door een geldbedrag aan de kerk te betalen. In andere gevallen stond er een dienst tegenover. Je kon bijvoorbeeld op pelgrimstocht gaan. Het bewijs van betalen werd een aflaat genoemd.
Om een volle aflaat te verdienen dient de gelovige aan de gebruikelijke voorwaarden te voldoen: volledig onthecht zijn van de zonde, ontvangen van de absolutie na het uitspreken van de biecht, ontvangen van de Heilige Communie en bidden voor de intenties van de paus.
De voorwaarden voor zo'n volle aflaat zijn:
Deze twee dagen zijn vandaag dagen waarin veel mensen en nabestaanden de graven van hun geliefden bezoeken; de graven worden gepoetst, kaarsjes worden samen aangestoken, bloemen worden neergezet op het graf.
Heeft de Kerk de aflaten afgeschaft? Nee; hoewel de Kerk een einde heeft gemaakt aan sommige oneerlijke, misbruikende of bijgelovige praktijken met betrekking tot aflaten, blijven aflaten deel uitmaken van de leer en praktijk van de Kerk en passen ze in het gehele begrip van de verlossing dat de Kerk hanteert.
Het fenomeen 'aflaat' was een manier om tijdelijke straffen voor zonden af te kopen. Het ging hierbij om zonden die in de biecht waren beleden. Met aflaten kon de tijd in het vagevuur – waar men na de dood kwam – verkort worden. De aflaat gold dus als een soort kwijtschelding van straf voor begane zonden.
Een aflaat is een manier voor gelovigen om de straf te verminderen die ze moeten ondergaan voor hun vergeven zonden. De oorsprong ervan ligt in het Latijnse indulgentia, wat een blijk van vriendelijkheid betekent, en indulgere, wat vergeven betekent.
Aflaten gelden alleen voor tijdelijke straffen, niet voor eeuwige. De Bijbel geeft aan dat deze straffen kunnen blijven bestaan nadat een zonde is vergeven en dat God deze straffen verlicht als beloning voor hen die Hem behagen hebben.
In 1517 bood paus Leo X aflaten aan voor degenen die aalmoezen gaven voor de herbouw van de Sint-Pietersbasiliek in Rome. De agressieve marketingpraktijken van Johann Tetzel bij de promotie van dit project brachten Maarten Luther ertoe zijn Vijfennegentig Stellingen te schrijven, waarin hij veroordeelde wat hij zag als de koop en verkoop van het heil.
Om een plenaire aflaat te verkrijgen, moet u de handeling met een berouwvol hart verrichten, biechten, de Heilige Communie ontvangen en bidden voor de intenties van de paus, dit alles binnen een periode van ongeveer twintig dagen. De laatste voorwaarde is dat u vrij moet zijn van elke gehechtheid aan zonde, inclusief veniële zonden.
De kerk wordt niet gefinancierd door de overheid, maar is afhankelijk van de jaarlijkse bijdragen van kerkleden. Onderhoud van het gebouw, de koffie, maar ook het personeel en missionaire en maatschappelijke projecten kosten geld. Daarom is er Actie Kerkbalans.
Een gedeeltelijke aflaat is de kwijtschelding van een deel van de tijdelijke straf die iemand verdient vanwege zijn zonden. Een volledige aflaat is de kwijtschelding van de volledige tijdelijke straf die iemand verdient vanwege zijn zonden.
Een aflaat was in de Oudheid en de vroege Middeleeuwen een manier om boete te doen voor je zonden. Dit deed men door extra te bidden, te vasten of aalmoezen te geven. De bekendste vorm was echter het afbetalen van de slechte daden, waarbij meestal gold: hoe slechter de daad, hoe hoger de prijs.
Het verminderen of afschaffen van straffen voor zonden.
Deze leer werd in de late middeleeuwen, in 1343, gecodificeerd door paus Clemens VI. Ten tijde van Luther werden aflaten verkocht om geld in te zamelen voor belangrijke beschermheren zoals de paus, die geld nodig had voor de bouw van de Sint-Pietersbasiliek.
Een plenaire aflaat kan slechts eenmaal per dag worden verkregen (ID, norm 6). Men mag een sacramentele biecht afleggen en de Heilige Communie ontvangen “binnen enkele dagen vóór of na het voorgeschreven werk” (ID, norm 8).
Met de 'Indulgence Boxes' kan Henry's reputatie direct worden hersteld door Groschen te betalen, waardoor spelers hun relaties met de mensen in verschillende gebieden kunnen verbeteren.
In de Rooms-Katholieke Kerk kunt u een aflaat verdienen door oprechte bekering, specifieke goede werken en gebeden te combineren, zoals het ontvangen van de biecht en communie en bidden voor de paus. Het is tegenwoordig streng verboden om aflaten te kopen met geld.
1) Kerkelijke kwijtschelding 2) Ontheffing van straf 3) Ontheffing van kerkelijke straf 4) Rooms-katholieke strafkwijtschelding 5) Afdak 6) Genadebriefje in de Rooms Katholieke kerk 7) Absolutie 8) Kerkkwijtschelding van straf 9) Toegevendheid 10) Strafkwijtschelding (r.k.) 11) Strafontheffing 12) Kwijtscheld...
Een aflaat werd door de Rooms-Katholieke kerk gebruikt om iemand of een ander zonden te vergeven. Ook kon je een aflaat 'verdienen' door mee te gaan op een kruistocht naar het Heilige Land of door de kerk op een andere manier te steunen.
Johann Tetzel (geboren ca. 1465, Pirna, Saksen [Duitsland] – overleden 11 augustus 1519, Leipzig) was een Duitse dominicaanse monnik wiens preken over aflaten, door veel van zijn tijdgenoten beschouwd als een misbruik van het sacrament van de biecht, de reactie van Maarten Luther uitlokten.
De gelovigen werd voorgehouden dat zij indulgenties konden verdienen waarmee zij de tijd in het vagevuur konden verkorten. Deze aflaten waren vol of betroffen een aantal dagen. Deze waarde gemeten in dagen is een restant van de antieke praktijk waarin bisschoppen de boeteperiode konden verkorten.
Een aflaat is in de Rooms-Katholieke Kerk een gehele of gedeeltelijke kwijtschelding van de tijdelijke straf voor zonden die door God al wel zijn vergeven. Het heft de straf op die een gelovige anders na de dood in het vagevuur zou moeten ondergaan. Meer informatie over de Katholieke Encyclopedie over Aflaten biedt diepere achtergrond.