Johannes 20:23 betekent dat Jezus aan zijn leerlingen de volmacht geeft om namens God zonden te vergeven of iemands zonden vast te houden. Dit gebeurt na zijn opstanding wanneer hij de Heilige Geest over hen blaast.
“Vrede zij met jullie.” En blaast de Geest over hen. De Geest om hun somberte te doorbreken, om dat leven weer aan te kunnen, kracht om de wereld in te gaan. Niet de ramen en deuren dicht, maar: “Ik geef jullie de kracht, de Geest, om naar buiten te treden.
"Ik ben de weg, de waarheid en het leven" is een bekende uitspraak van Jezus in de Bijbel (Johannes 14:6). Het betekent dat Jezus de enige verbinding met God is, Gods echte woord laat zien, en eeuwig leven geeft.
De discipelen waren gewone mensen: vol twijfels, spijt en ruwe kantjes. Maar wanneer de Heilige Geest komt, gaan die gesloten deuren wijd open. De Geest ontmoet ons zoals we zijn en geeft ons de moed, de woorden en de liefde die we nodig hebben om de Kerk en de wereld om ons heen op te bouwen.
Hij wil niet dat zijn volgers zich vastklampen aan zijn lichaam, aan zijn fysieke aanwezigheid. Ze moeten wennen aan zijn geestelijke aanwezigheid, die achterblijft als hij zich bij God in de hemel voegt. Raak me niet aan!
Volgens de Bijbel hadden Jozef en Maria geen seks voor en tijdens de geboorte van Jezus, maar verschillen de meningen over de periode daarna.
Nee, volgens de officiële evangeliën in de Bijbel was Maria Magdalena niet de vrouw van Jezus. Ze wordt daarin wél beschreven als een van zijn belangrijkste en trouwste volgelingen. De gedachte dat zij zijn vrouw zou zijn, komt voort uit latere speculaties en bepaalde gnostische geschriften.
Alleen apostelen hebben dit gezag. En ze hebben de leiding van de Heilige Geest bij het gebruik ervan. Johannes 20:23 betekent dat de manier waarop je oordeelt of zonden vergeeft, de manier is waarop je zelf geoordeeld en vergeven zult worden.
Handelingen 20:24 moedigt ons aan om trouw te zijn aan onze door God gegeven roeping. God, wij bidden dat dit zo zal zijn. Wij bidden dat dit voor ons hele leven geldt. Heer, wij bidden dat U ons helpt om te sterven aan onszelf, aan onze plannen, onze dromen, onze verlangens, onze gedachten, onze gewoonten.
Het probleem dat Johannes 20:22 opwerpt: in Handelingen komt de Heilige Geest op de dag van Pinksteren, 50 dagen na de opstanding, terwijl de Heilige Geest hier in Johannes 20 lijkt te komen op de dag van de opstanding.
Wanneer Jezus zegt: “Ik ben de Weg,” bedoelt Hij dat Hij de brug is die de zondaar brengt van zijn huidige situatie naar God. Wie Christus ontvangt, zal tot de Vader komen.
In Johannes 14:6 verkondigde Jezus echter: "Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij." Met andere woorden, er zijn geen alternatieven op de weg naar het eeuwige leven – er is maar één weg, en Jezus is die weg.
Johannes 14:6 HTB. 'Ik ben de weg, de waarheid en het leven,' antwoordde Jezus, 'Ik ben de enige weg tot de Vader.
' [16] Jezus zei: 'Maria!' Ze keerde zich nu naar Hem toe en zei: 'Rabboeni!' (Dat is het Hebreeuws voor: meester). [17] 'Houd Me niet vast', zei Jezus.
Reflectie op Johannes 20:1-9
Jezus had zijn belofte gehouden. De dood, onze oudste vijand, was overwonnen. Toen Jezus Lazarus opwekte, moest Lazarus van zijn grafkleding worden bevrijd. Jezus' grafkleding ligt opgerold aan de zijkant, een weerspiegeling van zijn overwinning op de dood.
“Heilige Vader, niet voor hen alleen bid Ik maar ook voor hen die door hun woord in Mij geloven, 21opdat zij allen één mogen zijn zoals Gij, Vader in Mij en Ik in U dat zij ook in Ons mogen zijn opdat de wereld gelove dat Gij Mij gezonden hebt.
"Maar ik acht mijn leven van geen waarde; mijn enige doel is de race te voltooien en de taak te volbrengen die de Heer Jezus mij heeft opgedragen: het goede nieuws van Gods genade te verkondigen." — Handelingen 20:24.
Zoals we hier in Handelingen 20, vers 22 zien, staat er dat Paulus door de Geest werd gedreven. En nu ben ik op weg naar Jeruzalem, gedreven door de Geest, zonder te weten wat ik daar zal aantreffen, behalve dat de Heilige Geest mij in elke stad waarschuwt dat mij ketenen en verdrukkingen te wachten staan.
In Handelingen 20:24 verklaart Paulus dat de waarde van zijn leven verbonden is aan het vervullen van de missie die de Heer Jezus hem heeft gegeven. Deze missie is het verkondigen van het goede nieuws van Gods genade. Paulus' woorden dagen ons uit na te denken over wat ons leven werkelijk waarde en betekenis geeft.
De volgelingen van Jezus Christus hebben de autoriteit gekregen om de belijdenis van zonden te aanvaarden en deze in zijn naam te vergeven. "Als u iemands zonden vergeeft, worden ze hem vergeven; als u iemands zonden niet vergeeft, worden ze hem niet vergeven" (Johannes 20:23).
24 Maar Jezus Zelf vertrouwde Zich aan hen niet toe, omdat Hij allen kende, 25 en omdat Hij niet nodig had dat iemand van de mens getuigde, want Hij wist Zelf wat in de mens was. Hier komen we bij een nieuw deel van het evangelie, waarin het gaat om de mens en de toestand waarin hij verkeert.
Hij verzekerde hen van wie hij was en sprak vrede in hun verontruste, verwarde harten (Lucas 24:33-43; Johannes 20:19-21). En toen deed Jezus iets opmerkelijks: " Hij blies op hen en zei: 'Ontvang de Heilige Geest'" (Johannes 20:22). Toen Jezus op zijn discipelen blies – een wonder van de opstanding op zich!
Ze laat Jezus geboren worden in een Esseense nederzetting bij Qumran aan de Dode Zee. Daar zou ook een Bethlehem hebben gelegen. Jozef en Maria waren lid van deze Esseense gemeenschap. Jezus trouwde later met Maria Magdalena. Ze kregen een dochter en na de kruisiging twee zoons.
In De Da Vinci Code wordt Maria Magdalena afgebeeld als iemand van koninklijke afkomst (via het Joodse Huis van Benjamin) en als de vrouw van Jezus, die uit het Huis van David stamt. Na Jezus' kruisiging vluchtte ze naar Gallië, waar ze onderdak vond bij de Joden van Marseille. Ze baarde een dochter, die Sarah heette.
Het belangrijkste verschil is dat Maria de moeder is van Jezus, terwijl Maria Magdalena een volgeling en leerling van Jezus was. Het zijn twee heel verschillende vrouwen uit de Bijbel die toevallig dezelfde voornaam hebben.