Het oudste boek in de Bijbel is volgens de traditie en veel theologen het boek Job, hoewel sommige wetenschappers ook wijzen naar vroege profetenboeken of de vijf boeken van Mozes (de Thora/Genesis) als de vroegst opgeschreven teksten.
Het eerste boek van de Bijbel is Genesis. Het woord 'Genesis' is Grieks voor oorsprong of wording. Het boek beschrijft het begin van de wereld en de mensheid (met verhalen zoals de schepping, Adam en Eva, en de ark van Noach) en legt de basis voor het volk Israël.
Men vermoedt dat het eerste geschreven boek ofwel de brief aan de Galaten (geschreven rond 48 n.Chr.) ofwel 1 Thessalonicenzen (geschreven rond 50 n.Chr.) is.
De eerste vijf boeken van de Bijbel worden gezamenlijk de Pentateuch genoemd of de Tora. In het Nederlands worden dit ook wel 'de vijf boeken van Mozes' genoemd.
Genesis (Grieks: Γένεσις, "ontstaan") is het eerste boek van de Hebreeuwse Bijbel. De Hebreeuwse aanduiding בראשית, Beresjiet betekent "in het begin" en volgt de traditie om de boeken aan te duiden met het eerste woord ervan; in het Nederlands begint het boek met de zin: "In het begin schiep God de hemel en de aarde".
1. Genesis. Genesis, wat 'het begin of de oorsprong van iets' betekent, is het eerste boek van de Bijbel en beschrijft de schepping, de zondeval en de eerste jaren van de natie Israël.
In verschillende boeddhistische tempels zijn namelijk meer dan duizend jaar oude gedrukte teksten teruggevonden. Het oudste gedrukte boek dat volledig bewaard is gebleven, de Diamantsoetra, wordt gedateerd op het jaar 868. Dit werk werd gedrukt via de blokdrukmethode.
Volgens een bekende volkswijsheid staat de zin "wees niet bang" (of "vrees niet") precies 365 keer in de Bijbel: één keer voor elke dag van het jaar.
De volgorde van de Bijbelboeken is verdeeld in het Oude Testament (39 boeken) en het Nieuwe Testament (27 boeken), gerangschikt per deel op categorie zoals de wet, historische boeken, profeten en brieven.
De eerste vijf boeken van de Bijbel (de Pentateuch of de Wet)
De eerste vijf boeken van de Bijbel zijn Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium, en ze behandelen de schepping, de wetten en de vroege geschiedenis van Israël.
Het kortste bijbelboek is 3 Johannes (in het Grieks qua aantal woorden) of Obadja (in het Oude Testament qua aantal verzen).
Met uitzondering van de eerste elf hoofdstukken van Genesis, die vrijwel zeker oorspronkelijk geschreven zijn door Adam, Noach, de zonen van Noach en Terah, en vervolgens bewerkt door Mozes (vergelijk met de 'Inleiding' van Genesis), is het boek Job waarschijnlijk het oudste boek in de Bijbel.
Wij onderscheiden deze (de boeken van de protestantse canon, red) heilige boeken van de apocriefe, namelijk het derde en vierde boek van Ezra, het boek Tobias, Judit, het boek Wijsheid, Jezus Sirach, Baruch, de Toevoegingen aan het boek Ester, het Gebed van de drie mannen in het vuur, de Geschiedenis van Susanna, van ...
Volgens het scheppingsverhaal uit de Abrahamitische religies (zoals het jodendom, christendom en de islam) werd Adam als eerste geschapen. God schiep Adam uit stof of aarde en pas later werd Eva uit een van Adams ribben gemaakt om zijn gelijke en partner te zijn.
Het Rigveda-manuscript (Vedische gezangen) in Devanagari, een heilig schrift van het hindoeïsme, daterend uit 1500-1000 v.Chr. Het is de oudste religieuze tekst in een Indo-Europese taal. Een Sefardische Thora-rol, met het eerste deel van de Hebreeuwse Bijbel, opgerold tot aan de eerste alinea van de Sjema.
De Bijbel is aanzienlijk ouder dan de Koran. Het oudste deel van de Bijbel, het Oude Testament (de Hebreeuwse Bijbel), werd al honderden jaren voor het begin van de jaartelling geschreven. De Koran ontstond pas in de 7e eeuw na Christus.
De Naam in de Bijbel: De persoonlijke naam van God in de Hebreeuwse Bijbel wordt weergegeven door vier Hebreeuwse medeklinkers יהוה, bekend als het Tetragrammaton. Deze naam komt bijna 7000 keer voor in de Hebreeuwse Geschriften – veel vaker dan welke andere naam of titel dan ook.
Binnen het Jodendom en het christendom is eeuwenlang Mozes beschouwd als de auteur van de eerste vijf Bijbelboeken.
Door middel van deze fundamentele boeken zien we de oorsprong van de schepping, de geloofsweg van Abraham, de bevrijding van Israël, de wetgeving op de berg Sinaï en Gods onwrikbare trouw aan zijn volk.
Boeken die de Bijbel niet hebben gehaald zijn de apocriefe boeken en vroege christelijke geschriften, zoals het Evangelie van Thomas, het Boek van Henoch en het Evangelie van Petrus. Deze teksten werden om verschillende redenen niet opgenomen toen de officiële lijst van bijbelboeken (de canon) in de vroege kerk werd vastgesteld.
De profetenboeken worden over het algemeen ook op volgorde van lengte geplaatst. Maar dat was niet altijd zo. In de oudheid plaatste de beheerder van de rollen in een synagoge de 'boeken' van de Bijbel in vakjes in een kist. Hij bewaarde ze in de volgorde die hem was geleerd of in de volgorde die hij zelf had gekozen.
De Bijbel is een verzameling van tientallen boeken en bestaat uit twee hoofdgedeelten: het Oude Testament (vóór Jezus) en het Nieuwe Testament (over Jezus en de vroege kerk). In totaal omvat de protestantse Bijbel 66 boeken, geschreven door verschillende auteurs over een periode van zo'n 1500 jaar.
In de Bijbel staat het getal 777 symbool voor goddelijke volmaaktheid, de volheid van God en de Heilige Drie-eenheid.
Het is ook vermeldenswaard dat het woord ' wijsheid ' 222 keer in de Schrift voorkomt. Ten slotte is Handelingen 2:22 het enige gedeelte in de hele Bijbel waarin 'tekenen, wonderen en wonderbaarlijke gebeurtenissen' in hetzelfde vers worden genoemd.
De zeven heilige namen van God in het jodendom die vanwege hun heiligheid niet mogen worden gewist zijn El, Eloah, Elohim, Shaddai, Ehyeh, Tzevaot en JHWH (sommige tradities rekenen ook Adonai of Ehyeh-Asher-Ehyeh mee in plaats van een van de andere).