Door WereldData · Gepubliceerd op
Het leger van de duivel bestaat uit demonen, ook wel boze geesten of gevallen engelen genoemd. In religieuze verhalen wordt dit leger soms aangeduid als het rijk van de duisternis.
In de christelijke en joodse traditie is Satan (Hebreeuws voor 'tegenstander') de bekendste naam van de duivel. Andere veelgebruikte namen zijn Lucifer (de gevallen engel) en Diabolos (Grieks voor 'lasteraar'), waarvan ons woord duivel is afgeleid.
Zijn uiterlijk stond model voor de duivel. Het uiterlijk van de duivel is sterk beïnvloed door de Griekse god Pan. De fluitspelende Pan was half mens, half geit en was een van de populairste Griekse goden. Hij had een groot libido, en dat is wellicht een van de redenen dat de christenen hem rond 300 gingen demoniseren.
Franciscus hekelde de neiging van personen en organisaties in de samenleving om het bestaan van de duivel te ontkennen. “De grootste truc van de duivel is om mensen te laten geloven dat hij niet bestaat”, zei de Paus.
Verering van Satan wordt satanisme genoemd.
Andere Bijbelse namen voor satan of duivel zijn: de boze, de onreine geest, de aanklager, de draak, de (oude) slang, de brullende leeuw, de mensenmoordenaar, de vader van de leugen, de verderver, de tegenstrever van God, de vorst van het rijk van de duisternis, de gevallen engel, de vorst van de demonen, de overste van ...
In de traditionele wereldgodsdiensten zoals het christendom en de islam heeft de duivel (Satan of Lucifer) geen biologische moeder, omdat hij in de leer een geschapen engel is. Wel zijn er in de folklore, fictie en oude mythen verschillende figuren die deze rol krijgen toebedeeld.
Volgens het christelijk geloof kan de duivel niet tegen de naam van Jezus, bidden en Gods waarheid. In volksverhalen en uitdrukkingen zegt men ook wel dat hij niet tegen wierook of het aanzeggen van de waarheid kan.
Het bestaan van de duivel hangt af van je geloof of wereldbeeld; er is geen wetenschappelijk bewijs voor, maar in veel religies wordt hij wel gezien als een echt wezen.
De duivel heeft volgens de christelijke traditie geen vast huis of adres op aarde. Hij is een geestelijk wezen dat rondgaat in de wereld.
Tasmaanse duivels kunnen zich goed aanpassen omdat ze bijna elk onderdeel van een dier kunnen eten. Van botten tot vacht en zelfs hoeven, hun sterke kaken en spijsverteringsstelsel maken ze tot een van de meest efficiënte aaseters in het dierenrijk. Tasmaanse duivels kunnen tot wel 40% van hun lichaamsgewicht in één maaltijd verorberen.
De slang is een ander schepsel dat in het christendom, en ook in veel andere culturen, met de duivel wordt geassocieerd. Zijn ledematenloze lichaam en dreigende gelaatstrekken completeerden het beeld van een gruwel. Deze ets toont een beruchte Bijbelse scène waarin Adam en Eva door een slang worden verleid om van de verboden vrucht te eten.
In de beeldende kunst wordt de duivel meestal afgebeeld met een roodkleurige huid, bokkenpoten en horentjes bovenop zijn hoofd.
Het Boek van Abramelin, mogelijk geschreven in de 14e of 15e eeuw, noemt vier vorsten der demonen: Lucifer, Leviathan, Satan en Belial. Er zijn ook acht ondervorsten: Astaroth, Magoth, Asmodee, Beelzebub, Oriens, Paimon, Ariton (Egin) en Amaymon.
Het getal van de duivel (of het Beest) is 666. Dit getal is afkomstig uit het Bijbelboek Openbaring (13:18). In de christelijke traditie staat het symbool voor de Antichrist of het ultieme kwaad.
De zeven heilige namen van God in het jodendom die vanwege hun heiligheid niet mogen worden gewist zijn El, Eloah, Elohim, Shaddai, Ehyeh, Tzevaot en JHWH (sommige tradities rekenen ook Adonai of Ehyeh-Asher-Ehyeh mee in plaats van een van de andere).
Openbaring 2:13: Waar woont Satan? Dit vers lijkt een beetje vreemd, want er wordt vermeld dat Satan zijn 'troon' had in de stad Pergamum in Klein-Azië.
In de religieuze geschiedenis is er niet één "echte" naam. De benaming verschilt per geloof: in het jodendom en christendom is de eigennaam JHWH (vaak uitgesproken als Jahweh of Jehovah). In de islam is Allah de specifieke naam voor God.
Het gezin gaat wonen in Nazareth. Veel meer is er over Jezus' jeugd niet bekend.
Er is één tactiek waarmee wij de duivel kunnen weerstaan: Gods wapenuitrusting aandoen – zie ook bijbelrooster dag 3 – en bidden in Jezus' naam. Dat wil zeggen: Hem te hulp roepen in onze zware strijd. De Heere Jezus is namelijk de enige die tegen de duivel opgewassen is!
Nee, het lichaam van Jezus is nooit gevonden [5.8]. Volgens het christelijk geloof is zijn lichaam niet meer op aarde omdat hij is opgestaan uit de dood [5.8, 5.9], waarna het graf leeg werd aangetroffen [5.8]. Wetenschappers en historici hebben geen hard bewijs of stoffelijke overschotten gevonden.
Niemand heeft God ooit gezien. Maar als we elkaar liefhebben, blijft God in ons en is zijn liefde in ons tot volmaaktheid gekomen. Dat wij in Hem blijven en Hij in ons, weten we doordat Hij ons heeft laten delen in zijn Geest.
Volgens een bekende volkswijsheid staat de zin "wees niet bang" (of "vrees niet") precies 365 keer in de Bijbel: één keer voor elke dag van het jaar.
Wat is deze zonde? In Matteüs 12:31-32 zegt Jezus: 'Daarom zeg Ik u: Elke zonde en elke godslastering kan de mensen worden vergeven, maar wie de Geest lastert kan niet worden vergeven.
De duivel heeft in de loop der tijd vele namen en bijnamen gekregen, waarvan Satan, Lucifer en Beëlzebub de bekendste zijn.