Door WereldData · Gepubliceerd op
Psalm 151 staat niet in de protestantse Bijbel omdat het ontbreekt in de traditionele Hebreeuwse brontekst (de Masoretische tekst). Protestantse kerken hanteerden vanaf de Reformatie het principe sola scriptura en volgden voor het Oude Testament uitsluitend de Joodse canon, waarin deze psalm als niet-canoniek werd gezien.
Waarom? Het stond wel in de vroegste Griekse vertalingen van het Oude Testament, maar toen Hiëronymus de Psalmen in de 4e eeuw na Christus in het Latijn vertaalde, gebruikte hij de Hebreeuwse Masoretische tekst van het Oude Testament, waarin Psalm 151 niet was opgenomen.
De 7 boeken die in de katholieke Bijbel staan en niet in de protestantse Bijbel, worden de deuterocanonieke boeken genoemd. Dat zijn Tobit, Judith, 1 Makkabeeën, 2 Makkabeeën, Wijsheid van Salomo, Wijsheid van Sirach (ook wel Ecclesiasticus genoemd) en Baruch inclusief de Brief van Jeremia.
Psalm 151 is een korte psalm over het verhaal van David en Goliath, die voorkomt in de meeste versies van de Septuagint (LXX), maar niet in de Masoretische tekst van de Hebreeuwse Bijbel. De titel van de psalm in de Septuagint geeft aan dat er geen nummer aan is toegekend.
Psalm 151 maakt geen deel uit van de canon van de Rooms-Katholieke Kerk (of het protestantisme of het jodendom), omdat de meeste geleerden van die geloofsovertuigingen van mening zijn dat deze psalm na de rest van de psalmen is geschreven en dus geen deel uitmaakt van het oorspronkelijke werk. De psalm is niet opgenomen in de oorspronkelijke Vulgaat.
Psalm 151 is een apocrief boek en is niet in alle Bijbelvertalingen opgenomen. De Revised Standard Version (RSV), de Common English Bible (CEB), de Oosters-orthodoxe Bijbel en de Ethiopische Bijbel bevatten allemaal Psalm 151.
Onder de Dode Zee-rollen die in Qumran zijn ontdekt, bevindt zich een Hebreeuwse kopie van Psalm 151 in de Grote Psalmenrol, maar deze is opgesplitst in twee afzonderlijke delen: Psalm 151A en 151B. De ontdekking van Psalm 151A en 151B onder de Qumran-rollen is om verschillende redenen belangrijk.
Drie psalmen (58, 83 en 109) zijn weggelaten uit de psalmenreeks vanwege de vloeken die erin voorkomen; op dezelfde manier zijn er ook verzen weggelaten uit bepaalde psalmen, zoals bovenaan elke psalm is aangegeven.
Psalm 151 is de laatste psalm in de Septuagint (Griekse) Psalter en wordt door alle orthodoxe kerken als canoniek aanvaard. Vóór de ontdekking van de Dode Zee-rollen was deze psalm alleen bekend als een enkele compositie in de Septuagint en in de Latijnse en Syrische vertalingen die daarvan zijn gemaakt.
Betekenis van getallen: Het getal 151
God gebood het oude Israël een sabbatjaar in acht te nemen, ook wel het jaar van bevrijding genoemd (Deuteronomium 31:10). Dit jaar was het zevende in elke cyclus van zeven jaar.
De zeven boeken zijn 1 en 2 Makkabeeën, Tobit, Judith, Sirach, Wijsheid en Baruch. Daarnaast zijn de boeken Daniël en Esther iets langer in bijbels die gebruikt worden door leden van de Rooms-Katholieke, Oosters-Katholieke en Orthodoxe Kerk. Waarom?
De meeste protestantse bijbels bevatten deze hoofdstukken niet, omdat de meeste protestantse kerken geloven dat deze hoofdstukken apocrief zijn. De toevoegingen aan Daniël zijn niet te vinden in de Hebreeuwse of Aramese tekst van Daniël. Deze verhalen staan in de Griekse Septuagint en een vertaling van de schrijver Theodotion.
Volgens een bekende volkswijsheid staat de zin "wees niet bang" (of "vrees niet") precies 365 keer in de Bijbel: één keer voor elke dag van het jaar.
Joden, protestantse christenen en zelfs de Rooms-Katholieke Kerk beschouwen Psalm 151 echter niet als geschreven door David, maar als apocrief en niet-canoniek. Psalm 151 is te vinden in veel edities van de apocriefe boeken van het Oude Testament, maar niet in alle.
151 is ook een palindroompriemgetal, een gecentreerd tienhoekgetal en een geluksgetal.
1 Ik was de kleinste van mijn broers en de jongste in het huis van mijn vader; ik hoedde de schapen van mijn vader. 2 Mijn handen vormden een muziekinstrument en mijn vingers stemden een psalterium. 3 En wie zal het mijn Heer vertellen? De Heer zelf, Hijzelf hoort het.
ψαλμος [Psalmen] (2-8, 10-14, 18-24, 28-30, 37-40, 42-43, 45-50, 61-67, 72, 74-76, 78-84, 86-87, 91, 93, 97-100, 107-109, 138-140, 142)
Oorsprong en betekenis van Gods naam "Jehova"
Deze naam komt bijna 7000 keer voor in de Hebreeuwse Geschriften – veel vaker dan welke andere naam of titel dan ook.
Deze apocriefe boeken vormden het einde van het Oude Testament en omvatten de volgende boeken: • 1 Esdras • 2 Esdras • Tobit • Judith • De rest van Esther • De Wijsheid van Salomo • Ecclesiasticus • Baruch met de brief Jeremia • De liederen van de drie heilige kinderen • De geschiedenis van Susanna • Bel en de draak • De ...
Antwoord: Handelingen 8:37 is in veel Bijbelvertalingen niet opgenomen omdat het niet voorkomt in de oudste en beste vertalingen van Handelingen. Er is geen poging gedaan om het te verbergen, aangezien het (met een uitleg) in de voetnoten van de meeste Bijbels te vinden is.
En zoals blijkt, is Psalm 151 inderdaad opgenomen in de canon van de Ethiopische traditie. Psalm 151 beschrijft, vermoedelijk door David, zijn ontmoeting met Samuel, die hem boven al zijn broers verkoos en tot koning zalfde (vv.
En Ps staat voor Psalmen. De psalmenbundel van de Dode Zee-rollen bevat twee werken uit wat protestanten, sinds Maarten Luther, de apocriefe boeken van het Oude Testament noemen (nee, deze zijn niet door de katholieken geschreven). Dit zijn de psalm van Sirach en Psalm 151. Zowel Psalm 151 als de psalm van Sirach zijn ons bekend uit de Septuagint.