Ja, het boek Tobit is opgenomen in de katholieke Bijbel. Het hoort daar bij de deuterocanonieke boeken, wat betekent dat het tot de officiële canon behoort maar in een latere fase zo is erkend.
Het katholieke en orthodoxe christendom hebben Tobit opgenomen in de canon van de Bijbel. Omdat protestanten de Masoretische canon gingen volgen, namen zij Tobit niet op in hun canon, maar erkennen het wel in de categorie van deuterocanonieke boeken, de apocriefe boeken.
In de katholieke canon behoort Tobit tot de deuterocanonieke boeken, dat wil zeggen dat ze pas in latere instantie tot de goddelijk geïnspireerde geschriften zijn gerekend. De protestantse kerken beschouwen Tobit als apocrief, dus niet behorend tot de Bijbel.
Het boek Tobit, genoemd naar de hoofdpersoon, combineert Joodse vroomheid en moraal met folklore in een fascinerend verhaal dat zowel in Joodse als christelijke kringen grote populariteit geniet.
Het werd in principe als onbetwiste canon beschouwd vanaf 397 n.Chr. (toen het Concilie van Carthago de definitieve canon vastlegde) tot de Protestantse Reformatie, toen men besloot het te verwerpen omdat het niet overeenkwam met de canon van de Joden van hun tijd ... de protestanten probeerden het geloof te judaïseren, iets wat de heilige Paulus ook deed...
Tegenstanders van Tobit beweren dat het boek een aantal historische fouten bevat: Tobit zou de oom zijn van de legendarische figuur Ahikar (vgl. 1:21-22, 2:10; 11:18; 14:10). In sommige manuscripten wordt beweerd dat Tobit 158 jaar oud is geworden (vgl. 14:11).
Protestantse Bijbelvertalingen bevatten 39 boeken van het Oude Testament, terwijl rooms-katholieke vertalingen 7 boeken meer bevatten, plus enkele aanvullingen op de boeken Daniël en Esther. De oosters-orthodoxe kerk accepteert al deze boeken plus 3 extra boeken!
Het boek Tobit vertelt het verhaal van Tobit, een Joodse man die als gevangene naar Ninevé werd weggevoerd, en zijn zoon Tobias. Tobit wordt beschouwd als een voorbeeld van de rechtvaardige Israëliet en werd met name vereerd omdat hij zorgde voor een waardige begrafenis van de overledenen.
Het boek Tobit – waarvan de belangrijkste delen waarschijnlijk rond 200 v.Chr. zijn geschreven¹ – vertelt het verhaal van Sara in Ecbatana en de boze demon Asmodeus, die al zeven potentiële echtgenoten van de jonge Sara had gedood voordat het huwelijk kon worden voltrokken.
Alles wijst erop dat de heilige schrijver verslag doet van iets dat werkelijk is gebeurd: hij geeft de stamboom van de belangrijkste betrokkenen en is zeer nauwkeurig in details over geografie en historische chronologie; we kunnen echter niet uitsluiten dat sommige passages fictief zijn, met de bedoeling van de schrijver...
Hoewel Tobit niet bedoeld was om deel uit te maken van de Hebreeuwse Bijbel, werd het geschreven door een Israëliet die zeer vertrouwd was met de Schrift, en het is opgenomen in katholieke en orthodoxe Bijbels.
Het belangrijkste verschil tussen een katholieke en een protestantse bijbel zit in het aantal boeken van het Oude Testament: de katholieke bijbel telt 73 boeken, terwijl de protestantse bijbel er 66 telt. Het Nieuwe Testament is bij beide groepen precies hetzelfde. De Winkel van Lourdes
De apocriefe boeken werden door de Joden nooit als onderdeel van de canon van het Oude Testament geaccepteerd. 2. Jezus citeerde ze nooit als Schrift • Jezus citeerde uit alle belangrijke delen van het Oude Testament, maar citeerde nooit uit de apocriefe boeken als gezaghebbend.
De zeven boeken die in katholieke bijbels voorkomen zijn Tobit, Judith, 1 en 2 Makkabeeën, Wijsheid, Sirach en Baruch. Katholieke bijbels bevatten ook gedeeltes uit de boeken Esther en Daniël die niet in protestantse bijbels te vinden zijn. Deze boeken worden de deuterocanonieke boeken genoemd.
De katholieke kerk gebruikt in het Nederlandse taalgebied vooral de Willibrordvertaling als de eigen standaarduitgave. Daarnaast wordt de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV21) steeds vaker gebruikt, en in Engelstalige regio's zijn de New American Bible of de RSV-CE heel bekend.
Als reactie hierop verklaarde het Concilie van Trente in 1546 de 73 boeken van de katholieke Bijbel tot "heilig en canoniek" en in alle opzichten geïnspireerd door de Heilige Geest.
Hoewel het verhaal van Tobit zich afspeelt in de 8e eeuw v.Chr., werd de tekst zelf waarschijnlijk geschreven in de 3e of 2e eeuw v.Chr., tijdens de Hellenistische periode. Littman (2008:xxviii) merkt op dat de consensus ligt tussen 225 en 175 v.Chr.
Met The Ethiopian Bible in English – Complete Large Print Edition maakt Tekle de volledige canon van Tewahedo – bestaande uit 88 boeken, waaronder Henoch, Jubileën, Meqabyan, Tobit en talloze vergeten apocriefe boeken – toegankelijk in het Engels. Hij biedt daarmee een getrouwe, heldere en respectvolle uitgave van de orthodoxe traditie.
We lezen: Zo werd de aartsengel Rafaël door God gezonden om hen beiden te genezen: om de witte schubben van Tobits ogen te verwijderen, zodat hij Gods licht weer met eigen ogen zou kunnen zien; en om Sara, de dochter van Raguel, tot vrouw te geven aan Tobia, de zoon van Tobit, en haar te bevrijden van de boze demon Asmodeus.
Wat is de boodschap van het boek Tobit? De boodschap van het boek Tobit is dat God het lijden van de mens ziet en de rechtvaardigen recht doet. Zowel Tobit als Sara worden getroffen door omstandigheden waar ze geen controle over hebben, maar hun vertrouwen op God helpt hen door hun beproevingen heen.
Tobias en de Engel is de traditionele titel van afbeeldingen in de kunst van een passage uit het boek Tobit waarin Tobias, de zoon van Tobit, met de aartsengel Rafaël reist zonder te beseffen dat hij een engel is (5.5-6) en vervolgens van Rafaël instructies krijgt over wat hij moet doen met een reusachtige vis die hij vangt (6.2-9).
De zeven boeken zijn 1 en 2 Makkabeeën, Tobit, Judith, Sirach, Wijsheid en Baruch. Daarnaast zijn de boeken Daniël en Esther iets langer in bijbels die gebruikt worden door leden van de Rooms-Katholieke, Oosters-Katholieke en Orthodoxe Kerk.
Boeken die de Bijbel niet hebben gehaald zijn de apocriefe boeken en vroege christelijke geschriften, zoals het Evangelie van Thomas, het Boek van Henoch en het Evangelie van Petrus. Deze teksten werden om verschillende redenen niet opgenomen toen de officiële lijst van bijbelboeken (de canon) in de vroege kerk werd vastgesteld.
De bijbel is het heilige boek van de christenen. Zij zeggen dat de bijbel door God aan de mensen is gegeven. Het staat vol met verhalen, spreuken, gedichten en regels, waar mensen zich aan moeten houden.
In de katholieke canon behoort Tobit tot de deuterocanonieke boeken, dat wil zeggen dat ze pas in latere instantie tot de goddelijk geïnspireerde geschriften zijn gerekend. De protestantse kerken beschouwen Tobit als apocrief, dus niet behorend tot de Bijbel.