Jiddisch en Hebreeuws zijn beide Joodse talen, maar ze behoren tot een andere taalfamilie, hebben een andere oorsprong en klinken heel anders.
Het Jiddisch wordt wel eens omschreven als een dialect van het Duits, waarschijnlijk omdat de Jiddische en Duitse versies van een woord in veel gevallen op elkaar lijken, zo niet bijna identiek zijn, en omdat de twee talen een gemeenschappelijke voorouder hebben in het Middelhoogduits.
Jeruzalems Jiddisch lijkt zeer sterk op Duits, en heeft zijn oorsprong in het Hongaars Jiddisch. De verwantschap tussen Hongaars Jiddisch en Duits komt door het feit dat Duits naast Jiddisch de meest gebruikte taal onder Hongaarse Joden was.
Hebreeuws behoort tot de Semitische tak van de Afro-Aziatische talen. Hierdoor is het Hebreeuws verwant aan andere Semitische talen als het Arabisch, Aramees en Akkadisch en in mindere mate ook aan andere Afro-Aziatische talen als het Berbers en het Somalisch.
Het Jiddisch is de taal van de charedische Joden (ook wel bekend als ultra-orthodoxe joden). Zij leven voornamelijk in Europa, de Verenigde Staten en Israël. De taal heeft zo'n 3 miljoen sprekers. Het Jiddisch is verwant van het Duits.
Ja, seks is in het Jodendom niet alleen toegestaan, maar het wordt gezien als een heilige plicht en een gave van God binnen het huwelijk. Het is geen zonde of iets vies, en het dient zowel voor de voortplanting als voor wederzijdse liefde en plezier.
Het belangrijkste verschil is dat Hebreeuws een oude Semitische taal is (de taal van de Tenach/het Oude Testament) en de officiële taal van Israël. Jiddisch daarentegen is een taal die door Asjkenazische Joden in Europa werd ontwikkeld, en taalkundig gezien een Germaanse taal is (gebaseerd op het Duits).
Je mag de naam JHWH (Jahweh) niet uitspreken uit diep respect voor de heiligheid van God en uit angst om het derde gebod te overtreden. In de joodse en christelijke traditie wordt de naam daarom vermeden en vervangen door een andere term.
De meesten gaan ervan uit dat Jezus alleen Aramees sprak, een Semitische taal die verwant is aan het Hebreeuws. Deze taal werd veel gesproken in de regio waar Jezus werd geboren en opgroeide. Toch zijn er ook geleerden die menen dat Jezus naast Aramees ook Grieks sprak.
De meest voorkomende talen zijn modern Hebreeuws (ook wel Ivriet genoemd) en Arabisch. Modern Hebreeuws is een taal die ontstond in de negentiende eeuw en zich baseerde op klassiek Hebreeuws. Het is beïnvloed door andere talen (Aramees, talen van Joden in de diaspora zoals Slavische talen en Duits, en andere).
שלום (Shalom): Dit is de meest bekende Hebreeuwse groet en betekent letterlijk “vrede”. Het wordt gebruikt om hallo en tot ziens te zeggen en drukt ook een wens voor vrede en welzijn uit. היי (Hey): Een informele en moderne groet die vergelijkbaar is met “hallo” in het Nederlands.
De Joodse bijnaam voor Amsterdam is Mokum. Dit woord komt uit het Jiddisch en is afgeleid van het Hebreeuwse maqom (מָקוֹם), wat 'plaats' of 'stad' betekent.
Hoewel Hebreeuws een Semitische taal is (een subgroep van Afro-Aziatische talen), net als Arabisch en Amhaars, is Jiddisch een Duits dialect dat veel Hebreeuwse woorden gebruikt, maar met een zeer kenmerkende Asjkenazische uitspraak.
Een groot deel van de Jiddische woordenschat wordt van het Duits afgeleid, maar, om duidelijke redenen, zijn er ook sterke Hebreeuwse invloeden aanwezig. De Jiddische woordenschat werd altijd sterk beïnvloed door de taal van de specifieke landen, in het bijzonder door de Slavische talen.
Ah, we hadden een Jiddisch spreker op r/germany die woedend vertrok nadat hem erop gewezen werd dat Jiddisch voor moedertaalsprekers eigenlijk gewoon klinkt als een Oost-Europees dialect van het Duits, met een aantal Hebreeuwse woorden erin, en dat Duitse moedertaalsprekers het meestal wel kunnen verstaan als ze er een tijdje aan blootgesteld zijn ...
Nee, Hebreeuws is niet hetzelfde als Arabisch. Het zijn twee verschillende talen met een eigen schrift, uitspraak en grammatica, hoewel ze wel familie van elkaar zijn.
Polygamie in het Jodendom werd verboden door een geleidelijk proces. In de late oudheid, zo blijkt uit rabbijnse teksten, was het hebben van meerdere vrouwen door mannen iets dat gebeurde, maar niet bijzonder vaak. Er is geen echte manier om het zeker te weten.
Het Joodse volk heeft door de eeuwen heen geen eigen thuisland gehad. In 1917 krijgen zij een plek in Palestina, op dat moment een mandaatgebied van Groot-Brittannië. De spanningen tussen de Joodse immigranten en de lokale Arabische bevolking nemen gedurende de jaren hierna steeds verder toe.
De traditionele joodse exegese, zoals de Midrasj, stelt dat Adam Hebreeuws sprak omdat de namen die hij aan Eva gaf – Isha en Chava – alleen in het Hebreeuws betekenis hebben.
In het Griekse Nieuwe Testament zijn enkele woorden van Jezus in het Aramees bewaard Talitha Koem (Mc 5:41)Effatha (Marc. 7:34) Marcus geeft de vertaling er bij De Syrische taal is nauw verwant aan het Aramees dat Jezus sprak. Het Aramese christendom heeft als christelijke groepering de oudste papieren.
Antwoord: Maria is de Moeder van God, het vleesgeworden Woord, Jezus Christus. Bijgevolg ontving Jezus zijn DNA van de Heilige Moeder, Maria, en bij uitbreiding van haar directe voorouders. Het is biologisch correct dat Maria geen Y-chromosoom kon hebben geleverd voor de conceptie van Jezus.
In de religieuze geschiedenis is er niet één "echte" naam. De benaming verschilt per geloof: in het jodendom en christendom is de eigennaam JHWH (vaak uitgesproken als Jahweh of Jehovah). In de islam is Allah de specifieke naam voor God.
Voor het jodendom is Jezus een historische figuur, maar hij wordt niet erkend als de Messias of de Zoon van God. De meeste joodse teksten beschouwen hem als een leraar of rabbi, en sommige latere geschriften, zoals de Talmoed, noemen hem kritisch of zelfs controversieel.
De naam van God die het vaakst in de Hebreeuwse Bijbel wordt gebruikt, is het Tetragrammaton (Hebreeuws: יהוה, geromaniseerd: YHWH). Joden spreken deze naam traditioneel niet uit en verwijzen in plaats daarvan naar God als HaShem, letterlijk "de Naam".