Genesis 3 vers 22 betekent dat God vaststelt dat de mens door de zondeval aan God gelijk is geworden in het kennen van goed en kwaad, en dat God ingrijpt om te voorkomen dat de mens ook van de levensboom eet en zo voor eeuwig in een gebroken toestand blijft leven. ·r/Christianity
Vers 22 kan niet de implicatie hebben dat Adam en Eva in die tijd, na de zondeval, in de ware zin van het woord hadden kunnen leven. De woorden duiden er veeleer op dat door voortdurend contact met en het eten van de boom des levens, het aardse bestaan van Adam en Eva zou zijn voortgezet, zelfs in hun gevallen staat.
Tegen wie spreekt God in dit vers wanneer Hij zegt dat de man is geworden als "een van ons"? Sommige Bijbelgeleerden zien dit als een verwijzing naar de Drie-eenheid: God de Vader die spreekt tot de Heilige Geest en tot Christus.
Tussen de mensen en hem komt een macht te staan die sterker is dan hij. Gods eigen Zoon wordt onze verlosser. Dat noemen we de 'moederbelofte'. Het is de eerste verkondiging van het evangelie van Jezus Christus.
Genesis 3:22 leert ons heel eenvoudig dat het eten van de boom des levens ons in staat stelt eeuwig te leven, en omgekeerd leert het ons dat als we niet van de boom des levens kunnen eten, we niet eeuwig leven.
De boom des levens is de beloning voor Jezus-volgelingen die wereldse vervolging overwinnen. De meeste commentatoren suggereren dat deze beloning de aanwezigheid van God (en onsterfelijkheid) is die Adam en Eva hadden vóór de zondeval in Genesis 3.
“weten.” Het Hebreeuwse woord dat vertaald is als “weten” is het gebruikelijke Hebreeuwse woord voor “weten”, yada (#03045 ידע).
"Want zo spreekt de HEER: 'Zie, Ik zal haar vrede schenken als een rivier, en de heerlijkheid der volken als een overvloedige beek; en u zult gezoogd worden, gedragen worden op haar heup en gekoesterd worden op haar schoot. Zoals een moeder haar moeder troost, zo zal Ik u troosten.'"
Je kent de bekende woorden uit Genesis 3 wel: En Ik zal vijandschap zetten tussen u en tussen deze vrouw, en tussen uw zaad en tussen haar Zaad; Datzelve zal u de kop vermorzelen, en gij zult Het de verzenen vermorzelen. Dit vers wordt ook wel de 'moederbelofte' genoemd.
God draagt ons als een moeder haar kind
In Jesaja 66:12 zegt de Heer: 'Je zult op de heup gedragen worden en worden gewiegd op haar schoot. ' Net zoals een moeder haar kind draagt en wiegt, draagt God ons met zijn liefde en zorg.
Gods schepping van de mens komt naar voren als de bekroning van zijn scheppingsactiviteit. Hij begint door de engelen in zijn hemelse hof toe te spreken: "Laten wij de mens maken naar ons beeld," waarmee hij de gelijkenis van de mens met deze bovennatuurlijke wezens, evenals met God, impliceert.
“Daarom zond de HEER God hem uit de hof van Eden om de grond te bewerken waaruit hij genomen was” (Gen. 3:23). Genesis 3 maakt duidelijk dat Adams zonde vreselijke gevolgen voor de menselijke conditie met zich meebracht.
De kennis van goed en kwaad duidt veeleer op het gezag om te regeren en te oordelen. Dat is wat God doet gedurende de hele scheppingscyclus. Hij ziet wat Hij gemaakt heeft en verklaart het 'goed' (bijv. Genesis 1:10), 'zeer goed' (Genesis 1:31) of 'niet goed' (Genesis 2:18).
In Genesis 3 worden man en vrouw door de slang aangezet om van de vruchten van de boom te eten die God verboden heeft. Ze slaan het verbod van God in de wind en zijn ongehoorzaam. Al worden ze omwille van hun daden door God gestraft, toch ontfermt God zich over hen.
Hoofdstuk 3 beschrijft de tragische introductie van de zonde in de wereld door de opstand van Adam en Eva. Zij luisterden naar en gehoorzaamden het woord van de slang in plaats van het woord van God. Dit hoofdstuk onthult de absurditeit en de ontwrichtende gevolgen van de zonde, maar meer nog, we zien hoe Gods verlossingsplan in werking treedt.
In dit vers ziet de vrouw drie voordelen in de verboden boom: de vrucht is lekker, de boom is mooi en ze zou er wijs van worden als ze ervan at. Zonder verder met de slang te overleggen, plukt ze daarom wat vrucht en eet ervan.
Een godvrezende moeder weet dat haar woorden de kracht hebben om haar gezin en de mensen om haar heen af te breken of op te bouwen (1 Thessalonicenzen 5:11). Daarom doet ze haar best om de Heer te eren in haar gesprekken, roddelen te vermijden (Jakobus 1:26) en het beste van anderen te veronderstellen (Spreuken 17:9; Psalm 101:5).
“ Er zijn maar weinig dingen zo krachtig als de oprechte gebeden van een rechtvaardige moeder.” “Het werk van een moeder is zwaar, en wordt maar al te vaak ondergewaardeerd. Weet alsjeblieft dat het de moeite waard is, toen, nu en voor altijd.”
De liefde van een moeder weerspiegelt Gods hart.
Jesaja 66:13 - " Zoals een moeder haar kind troost, zo zal Ik jullie troosten, en jullie zullen getroost worden over Jeruzalem." God vergelijkt Zijn troost met de tedere zorg van een moeder. Net zoals een kind veiligheid en rust vindt in de armen van zijn moeder, vinden wij datzelfde in Gods aanwezigheid.
In Genesis 3:22 (BB) staat dit: En de Heer God zei: “De mens is nu net als Wij geworden. Want nu weet hij wat goed en wat kwaad is. Daarom mag hij nu niet meer van de boom van eeuwig leven eten.
De geprofeteerde verlossing. Lees met mij Genesis 3:15: "Ik zal vijandschap zetten tussen u en de vrouw, en tussen uw nageslacht en haar nageslacht; hij zal uw hoofd vermorzelen, en u zult zijn hiel vermorzelen."
Adam en Eva hebben 5 kinderen,: Kaïn, Awan, Abel, Seth en Azura. Hij leefde in Eden. Adam is belangrijk in de bijbel omdat hij de mens heeft 'voortgebracht'. God maakte Adam uit aarde en blies hem levensadem in de neus.
Lydia. Veel mensen denken bij de Bijbel niet meteen aan onafhankelijke vrouwen, maar Lydia was een krachtig voorbeeld. De Bijbel vertelt ons niet veel over Lydia's privéleven, maar er wordt nergens vermeld dat ze een echtgenoot had. Zelfs als ze getrouwd was geweest, kunnen we dezelfde lessen uit haar daden trekken.
“ Want Ik zal strijden tegen wie tegen u strijdt, en Ik zal uw kinderen redden.” “Ik zal Mijn Geest uitstorten over uw nakomelingen, en Mijn zegen over uw afstammelingen.” “Al uw kinderen zullen door de HEER onderwezen worden, en groot zal de vrede van uw kinderen zijn.”
Gods plan voor moeders en dochters
Moeders worden opgeroepen om met geduld en genade te onderwijzen: "Vaders [ouders], prikkel uw kinderen niet, opdat zij niet ontmoedigd raken" (Kolossenzen 3:21). Dochters worden opgeroepen om hun ouders te eren: "Eer uw vader en uw moeder" (Exodus 20:12).