De uitdrukking "een veelheid (of menigte) aan zonden bedekken" komt uit de Bijbel (zoals in 1 Petrus 4:8). Het betekent dat ware liefde fouten vergeeft, ruimhartig is en geen ruchtbaarheid geeft aan de zwakheden van een ander.
Is het in zo'n geval toegestaan om te liegen om de zonde te verbergen? Antwoord: Alle lof zij Allah. Er zijn vele bewijzen in de Koran en Soennah te vinden die het liegen verbieden en de ernst van de bestraffing ervan in het wereldse leven en in het Hiernamaals laten zien.
Eigengerechtigheid ontstaat voor een deel door trots, maar voornamelijk door onbekendheid met Gods wet. Omdat mensen weinig of niets weten over het vreselijke karakter van de Goddelijke wet, verbeelden zij zich in hun dwaasheid dat zij rechtvaardig zijn.
Volgens de Bijbel is de enige zonde die God niet vergeeft de zonde (of lastering) tegen de Heilige Geest. Dit wordt ook wel de onvergeeflijke of eeuwige zonde genoemd.
Het woord zonde heeft twee belangrijke betekenissen: een godsdienstige overtreding tegen Gods wil, en een spreekwoordelijke uiting van jammer of spijt.
Definitie van zonde: In de Bijbel verwijst zonde naar elke handeling, gedachte of houding die ingaat tegen Gods wil en geboden. Het is ongehoorzaamheid aan God.
Volgens de Bijbel is zonde alles wat ingaat tegen de wil en het karakter van God. Het omvat verkeerde gedachten, woorden en daden, maar ook het nalaten van het goede. De kern van zonde is het 'missen van het doel': de mens leeft te veel voor zichzelf in plaats van in relatie met God en de naaste.
43. Superbia, de Latijnse benaming voor hoogmoed of ijdelheid. Het wordt beschouwd als de ergste van de zeven zonden en eveneens de eerste: alle andere zonden komen uit superbia voort.
Zij die zich schuldig hebben gemaakt aan de onvergeeflijke zonde van het verloochenen van de Heilige Geest en de onvergeeflijke zonde van het vergieten van onschuldig bloed, moeten Gods gerechtigheid onder ogen zien. Zij moeten de volle straf van de gerechtigheid ondergaan.
In Matteüs 12:31-32 zegt Jezus: 'Daarom zeg Ik u: Elke zonde en elke godslastering kan de mensen worden vergeven, maar wie de Geest lastert kan niet worden vergeven. En iedereen die iets ten nadele van de Mensenzoon zegt, zal worden vergeven.
Het komt erop neer dat het verbergen van zonde niets goeds oplevert. Als je zonden hebt verzwegen, breng ze dan aan het licht! Belijd ze aan God en aan degenen die erdoor getroffen zijn. We hebben de kracht van de Heilige Geest in ons om ons te helpen in vrijheid van zonde te leven, ons te leiden en ons leven en vrede te geven (Romeinen 8:1-17).
De zeven hoofdzonden in het christendom zijn klassieke ondeugden, in de 6e eeuw opgesteld door paus Gregorius de Grote. Ze vormen de spirituele wortels van al het menselijk kwaad.
ZORGEN/ANGST. Zorgwekkende en angstige gedachten zijn gemakkelijk te hebben. En hoewel ze soms ongemerkt binnensluipen, spreekt de Bijbel erover als een verborgen zonde. 1 Petrus 5:6-8 zegt: "Verneder u daarom onder de machtige hand van God, opdat Hij u te zijner tijd verhoogt."
Opzettelijk informatie weglaten waarvan je weet of vermoedt dat het voor de ander belangrijk is, is oneerlijk zijn. Liegen is iets zeggen wat niet waar is. Iets niet vertellen is niet iets zeggen, zoals een geheim, en geheimen zien we niet als liegen.
Volgens Shaykh Muhammad bin Ahmad al-Saffarini is het ontkennen van een persoonlijke zonde die eerder is begaan, hetzij door zichzelf of door anderen, echter een van de situaties waarin liegen is toegestaan (جواز), om te voorkomen dat men behoort tot degenen die hun zonden, die Allah reeds heeft verhuld, aan het licht brengen.
De Sayyid al-Istighfar (het meesterwerk der smeekbeden om vergeving) is de meest krachtige dua. Zeg: "Allahoemma anta Rabbie laa ielaha iella anta. Khalaqtanie wa anaoe 'abdoeka wa anaoe 'alaa 'ahdieka wa wa'dieka mastata'toe. A'oedhoe bika min sharri maa san'atoe. Aboe'oe laka bini'matika 'alayya wa aboe'oe bidhanbie faghfier lie, fa-innahoo laa yaghfieroe adh-dhoenoeaba iella anta."
Eén eeuwige of onvergeeflijke zonde (godslastering tegen de Heilige Geest), ook wel bekend als de zonde die tot de dood leidt, wordt in verschillende passages van de synoptische evangeliën genoemd, waaronder Marcus 3:28-29, Matteüs 12:31-32 en Lucas 12:10, evenals in andere passages van het Nieuwe Testament, zoals Hebreeën 6:4-6, Hebreeën 10:26-31 en 1 Johannes 5:16.
Daarom zeg ik u: elke zonde en elke godslastering zal de mensen vergeven worden, maar de godslastering tegen de Geest zal niet vergeven worden. En wie een woord spreekt tegen de Zoon van de Mens, zal vergeven worden, maar wie spreekt tegen de Heilige Geest, zal niet vergeven worden, noch in deze tijd, noch in de toekomende tijd.
Hoewel seksuele zonden gevaarlijk zijn en tal van mogelijke gevolgen met zich meebrengen, zijn ze niet buiten Gods vergeving. De evangeliën vermelden zelfs dat Jezus vaak seksuele zonden vergaf. Veel van de vrouwen die naar Jezus kwamen, zaten gevangen in seksuele schaamte. Hij vergaf hen niet alleen, Hij bevrijdde hen.
Afvalligheid en godslastering
Volgens deze opvatting is zonde die tot de dood leidt een omarming van zondigheid, en niet een specifieke zonde die God niet zal vergeven. Dit is een bewijs dat de persoon geen "broeder" is. Op deze manier leidt hun zonde tot de dood en zouden ze niet verzekerd moeten zijn van hun redding.
Volgens een bekende volkswijsheid staat de zin "wees niet bang" (of "vrees niet") precies 365 keer in de Bijbel: één keer voor elke dag van het jaar.
In Nederland worden de Oud Gereformeerde Gemeenten en de Gereformeerde Gemeenten in Nederland (vaak de 'zwarte kousenkerken' genoemd) algemeen beschouwd als de strengste geloofsrichtingen. Deze bevindelijk gereformeerde stromingen hanteren strikte leefregels, zoals zondagsrust, sobere kleding (waaronder het dragen van een hoedje door vrouwen) en het afwijzen van moderne media.
Hier is een selectie van zonden, volgens Jezus: Kwaadspreken over anderen, hen beledigen en vernederen. Mannen die vrouwen begeren (let wel: niet vrouwen die zich onzedig kleden). Geweld met geweld beantwoorden. Je religie praktiseren om goedkeuring van anderen te krijgen.
De zeven zonden, in de christelijke traditie beter bekend als de zeven hoofdzonden, zijn hoogmoed, hebzucht en lust. Paus Gregorius de Grote stelde deze lijst in de zesde eeuw op als de diepere wortels van al het menselijk kwaad.
Elke andere zonde die een mens begaat, is buiten het lichaam, maar de immorele mens zondigt tegen zijn eigen lichaam.” (1 Korintiërs 6:16, 18) Deze laatste uitspraken laten ons zien waarom seksuele zonde een grotere betekenis of consequentie heeft dan veel andere overtredingen.