Genesis 6:2 beschrijft hoe de 'zonen van God' de 'dochters van de mens' zagen, aantrekkelijk vonden en willekeurig vrouwen uitkozen om mee te trouwen. Er zijn twee hoofdinterpretaties: de "zonen van God" zijn ofwel gevallen engelen, ofwel de godvrezende nakomelingen van Seth die mengden met de goddeloze afstammelingen van Kaïn.
Er bestaan twee belangrijke interpretaties van de zonen van God en de dochters van de mens in Genesis 6:2. De eerste is dat de zonen van God engelen waren die gemeenschap hadden met de dochters van de mens, oftewel menselijke vrouwen. De tweede is dat de zonen van God afstammen van Seth. Zij trouwden met de dochters van de mens, afstammen van Kaïn.
De gevallen engelen brengen reuzen voort en die vernielen op hun beurt de aarde. Ze eten elkaar op en maken de mensen bekend met wapens, magie en overspel. Kortom, ze brengen alleen maar onheil. In die teksten is de vloed bedoeld om de reuzen te vernietigen.
Wat zijn godenzonen? 'Godenzonen' is in het Oude Testament een aanduiding voor hemelse wezens.
In de tekst ontdekken we dat de "zonen van God" (Hebreeuws Benai-Elohim) bezweken aan hun hartstochten voor de "dochters van de mensen" en kinderen met hen kregen. Deze nakomelingen stonden bekend als de Nephilim (letterlijk "de gevallenen"), en zij waren de "machtigen van weleer" en "mannen van aanzien".
De Bijbel beschrijft de Nefilim als reusachtige en sterke mensen, die de nakomelingen waren van de "zonen van God" en de "dochteren van de mensen". Ze worden genoemd als geweldige helden uit de oudheid, en hun aanwezigheid op aarde leidde tot grote goddeloosheid vlak voor de zondvloed.
In deze traditie worden de kinderen van de Nephilim de Elioud genoemd. Zij worden beschouwd als een apart ras, maar delen wel hetzelfde lot als de Nephilim.
In de traditionele joodse leer zijn de zeven primaire namen van God die vanwege hun heiligheid niet gewist mogen worden: JHWH (het Tetragrammaton), El, en Elohim. Volgens de traditie en de Thora gaat het om de volgende zeven heilige namen: Wikipedia
Hoofondeugd/Hoofdeugd:
De Giganten waren ontzaglijke reuzen, met vreselijke aangezichten, lange verwarde haren, die van hoofd en kin afhingen, en van geschubde drakenstaarten in plaats van voeten voorzien.
De christelijke Bijbel noemt in Matteüs 24 verschillende tekenen die voorafgaan aan de wederkomst van Jezus, waaronder valse profeten, oorlogen en hongersnoden. Hoewel de Bijbel geen vaste lijst van exact zeven unieke eindtijdtekenen geeft, worden in de christelijke traditie en profetische uitleg vaak deze zeven kenmerkende tekenen onderscheiden.
In de Bijbel worden enkele engelen bij naam genoemd:
De christelijke theologie leert dat de zonden van de gevallen engelen plaatsvonden vóór het begin van de menselijke geschiedenis. Bijgevolg werden gevallen engelen geïdentificeerd met degenen die onder leiding van Lucifer in opstand kwamen tegen God, en ook wel gelijkgesteld aan demonen.
God is de rechtvaardige rechter. Hij oordeelde de wereld in de tijd van Noach met water en Hij zal de wereld aan het einde der tijden oordelen met vuur. De Bijbel leert duidelijk dat het de mens is beschikt eenmaal te sterven en daarna het oordeel te ondergaan. Het oordeel is onvermijdelijk, maar God zij dank kunnen wij, net als Noach, gered worden van het komende oordeel.
De meest gangbare theorie is wellicht dat deze zonen van God de godvruchtige lijn van Seth vormden, dat wil zeggen mannen die afstamden van de patriarch Seth en een godvruchtige lijn vormden die leidde tot mensen als Henoch en Noach, enzovoort.
De dochters van de mensen waren dochters van de Kaïnieten, het goddeloze geslacht. Het verhaal gaat over gemengde huwelijken en het vermijden van een ongelijke verbintenis met ongelovigen. Hoe weten we dat? In het voorgaande hoofdstuk – Genesis 5 – staat dat Adam een zoon verwekte "naar zijn eigen gelijkenis en beeld" en hem Seth noemde.
Nephilim betekent letterlijk "de gevallenen" (uit het Hebreeuws) en wordt in de Bijbel vaak vertaald als reuzen of giganten. Ze worden omschreven als machtige en gewelddadige mannen uit de oudheid.
De Nephilim waren hybride wezens, half mens, half geest, en bovendien wrede, gewelddadige reuzen. De Anakieten, die het land Kanaän bewoonden, waren afstammelingen van de Nephilim. De zondvloed is een belangrijk archetype van oordeel in het verhaal van de Bijbel.
De 12 titanen uit de Griekse mythologie zijn de reusachtige kinderen van Uranus (de hemel) en Gaia (de aarde). Dit oeroude godengeslacht bestond uit zes broers en zes zussen die heersten over de wereld voordat de jongere Olympische goden de macht overnamen.
Volgens de Bijbel is de enige zonde die God niet vergeeft de lastering tegen de Heilige Geest (ook wel de onvergeeflijke of eeuwige zonde genoemd). In de christelijke theologie betekent dit dat iemand bewust, blijvend en met koppigheid de goedheid en de werking van God afwijst, waardoor vergeving niet mogelijk is omdat de persoon er zelf voor kiest om Gods genade niet te ontvangen.
Daarom zeg ik jullie: elke zonde en elke laster kan vergeven worden, maar godslastering tegen de Geest zal niet vergeven worden. Wie kwaad spreekt over de Zoon van de Mens, zal vergeven worden, maar wie kwaad spreekt over de Heilige Geest, zal niet vergeven worden, noch in deze tijd, noch in de toekomende tijd (Matteüs 12:31-32).
De grootste zonde is het afwijzen van de redding die Christus voor ons heeft verworven. De reden dat het "onvergeeflijk" wordt genoemd, is dat iemand in die geestesgesteldheid nooit berouw zal hebben van die zonde en daarom nooit vergeving zal ontvangen.
In de Bijbel is de persoonlijke en echte naam van God JHWH (het tetragrammaton), meestal uitgesproken als Jahweh of vertaald als Jehova en 'de HEER'. Daarnaast wordt de naam in de islam aangeduid als Allah en in de joodse traditie vaak omwille van de heiligheid vervangen door Adonai (Heer).
Naast de persoonlijke naam van God JHWH (uitgesproken met de klanken Jahweh of Jehovah), gebruiken christenen ook titels voor God zoals de Hebreeuwse titels Elohim, El-Shaddai en Adonai, evenals Oude der Dagen, Vader/Abba, wat in het Hebreeuws "Allerhoogste" betekent.
Feit: Twee mannen die nooit zijn gestorven
Henoch en Elia zijn de enige personen in de Bijbel die niet een natuurlijke dood stierven.