De nieuwe Europese terugkeerverordening is een wetgevingsvoorstel dat de terugkeer van mensen zonder rechtmatig verblijf in de EU sneller, strenger en doeltreffender moet regelen. Belangrijke onderdelen zijn de wederzijdse erkenning van terugkeerbesluiten, strengere plichten tot medewerking en ruimere detatiemaatregelen.
De Terugkeerverordening is een voorstel van de Europese Commissie om de procedures voor de terugkeer van derdelanders zonder rechtmatig verblijf in de EU sneller en doeltreffender maken. Dit voorstel moet de Terugkeerrichtlijn vervangen en vormt het sluitstuk van het Asiel- en Migratiepact.
Sinds 12 juni 2026 gelden er nieuwe asielregels in Nederland en de rest van de Europese Unie door de invoering van het Europese Asiel- en Migratiepact. Dit pact brengt strengere grenscontroles, snellere procedures en een nieuwe verdeling van verantwoordelijkheden binnen de EU.
Het Europees Parlement heeft nieuwe wetgeving goedgekeurd die de terugkeer van migranten die geen wettelijk verblijfsrecht in de Europese Unie hebben, moet versnellen. De wet maakt het voor EU-lidstaten mogelijk om via overeenkomsten met niet-EU-landen terugkeercentra buiten de EU op te zetten.
Sinds 12 juni 2026 gelden er nieuwe Europese asielregels via het Asiel- en Migratiepact. De belangrijkste speerpunten zijn strengere grenscontroles, kortere asielprocedures en een verplicht solidariteitssysteem tussen EU-landen.
Het nieuwe "Gemeenschappelijk Europees Asielsysteem" (CEAS) vereist dat asielzoekers een verplichte vooronderzoeksprocedure ondergaan aan de buitengrenzen van de EU, in een poging de procedures te versnellen voor mensen afkomstig uit landen met een laag acceptatiepercentage van asielaanvragen.
Als Nederland uit de Europese Unie stapt (een zogenaamde Nexit), heeft dat grote gevolgen. De belangrijkste gevolgen zijn zware economische schade door minder handel, extra grenscontroles en het verlies van invloed op Europees beleid.
De Terugkeerverordening staat de deportatie van irreguliere immigranten naar derde landen toe; staten kunnen nu overeenkomsten sluiten met niet-EU-landen en daar deportatiecentra opzetten; hoewel de voorzitter van de Europese Commissie, Ursula von der Leyen, de wet prees als 'eerlijk en streng', zeggen critici dat er 'weinig rekening wordt gehouden met...'
Terugnameovereenkomsten van de Europese Unie (EU) maken het mogelijk dat staten zowel hun eigen onderdanen als onderdanen van andere landen – 'vreemdelingen' – die zich in een illegale situatie op het grondgebied van een andere staat bevinden, terugnemen op hun grondgebied.
Richtlijnen. Een "richtlijn" is een wetgevende handeling die een doel vaststelt dat EU-landen moeten bereiken. Het is echter aan de afzonderlijke landen om hun eigen wetgeving te ontwikkelen over hoe zij deze doelen moeten bereiken.
Belangrijkste conclusies. De nieuwe Britse asielregels vervangen de vijfjarige verblijfsvergunning door een tijdelijke vluchtelingenstatus van 30 maanden. De vluchtelingenstatus wordt nu voor 30 maanden verleend, waarna de bescherming wordt herzien voordat een nieuwe verblijfsvergunning wordt verleend.
Sinds 12 juni 2026 gelden er nieuwe asielregels in de Europese Unie via het Europees asiel- en migratiepact. De belangrijkste punten zijn strengere grenscontroles, kortere procedures en een verplicht solidariteitssysteem tussen lidstaten.
Op 17 juli 2026 publiceerde het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid (DHS) een definitieve regel waarin een vaste termijn voor toelating en een procedure voor verlenging van het verblijf voor niet-immigrerende academische studenten, uitwisselingsbezoekers en vertegenwoordigers van buitenlandse media werd vastgesteld.
Het Nederlandse terugkeerbeleid is erop gericht dat personen zonder rechtmatig verblijf Nederland en het Schengengebied verlaten. Vreemdelingen die moeten terugkeren ontvangen een zogeheten terugkeerbesluit wanneer zij niet (langer) voldoen aan de voorwaarden voor verblijf.
De Wet op de Terugkeer (Hebreeuws: חוק השבות, Engels: The Law of Return) is een Israëlische wet die dateert van 5 juli 1950. Hierin staat vermeld dat iedereen waar ook ter wereld die van (gedeeltelijke) Joodse komaf is, het recht heeft zich in Israël te vestigen en het Israëlische staatsburgerschap te verkrijgen.
En het terugkeerbesluit is bedoeld om een doeltreffend verwijderings- en terugkeerbeleid uit te voeren. Daardoor kan de Staatssecretaris een land van nationaliteit dat in de asielprocedure ongeloofwaardig is geacht, wel in het terugkeerbesluit noemen als land van terugkeer.
De EFTA telt momenteel 4 lidstaten: IJsland, Liechtenstein, Noorwegen en Zwitserland. De EFTA-landen hebben een van de grootste netwerken van vrijhandelsovereenkomsten (FTA's) ontwikkeld.
Een mogelijke uitbreiding van de Europese Unie wordt geregeld door artikel 49 van het Verdrag van Maastricht. Als het Verenigd Koninkrijk een aanvraag zou indienen om opnieuw lid te worden van de EU, zou het een aanvraag moeten indienen en zouden de voorwaarden daarvan unaniem moeten worden goedgekeurd door de EU-lidstaten.
De strategie heeft tot doel het aantal vrijwillige terugkeerders te verhogen, maar ook de coördinatie tussen de EU-lidstaten op hun respectieve programma's voor ondersteunde vrijwillige terugkeer en re-integratie (AVRR) te verbeteren en de re-integratie in de landen van herkomst duurzamer te maken.
Een asielzoeker komt pas in aanmerking voor een Amerikaans paspoort nadat hij of zij het Amerikaanse staatsburgerschap heeft verkregen. Asielzoekers moeten er ook rekening mee houden dat ze, totdat ze het Amerikaanse staatsburgerschap hebben verkregen, niet naar hun land van herkomst kunnen terugreizen.
Als u geen verblijfsvergunning heeft in de staat en geen aanvraag voor internationale bescherming tegen u is ingediend, kunt u mogelijk toch in aanmerking komen voor re-integratiehulp wanneer u ervoor kiest om vrijwillig terug te keren naar uw land van herkomst of uw gebruikelijke verblijfplaats. U kunt als individu € 1200 aanvragen, met een maximum van € 2000 voor een gezin.
EES is een geautomatiseerd IT-systeem voor het registreren van reizigers uit niet-EU-landen, waaronder het Verenigd Koninkrijk, telkens wanneer zij een grens oversteken naar of vanuit de EU. Dit vervangt het voorheen handmatige stempelen van paspoorten voor bezoekers aan het Schengengebied die geen staatsburger zijn van een EU- of Schengenland.
Achtergrond. De enige politieke partij voor een Nexit is Forum voor Democratie (FVD). Deze partij paste in 2019 haar standpunt aan en verving "en is daarom voorstander van een NEXIT" door "en is daarom voorstander van een referendum over het lidmaatschap van de Europese Unie".
De EU-exitindex, die het risico meet dat lidstaten de EU verlaten, laat zien dat het Verenigd Koninkrijk een duidelijke uitzondering was en dat het onwaarschijnlijk is dat een andere staat de EU in de nabije toekomst zal verlaten.
'Nederland is de grootste nettobetaler van de EU' Nederland betaalt jaarlijks meer geld aan Brussel dan het ontvangt uit subsidies. Maar dat betekent niet dat we armer worden door ons EU-lidmaatschap. In tegendeel, zo blijkt uit onderzoek van het Centraal Planbureau en de Algemene Rekenkamer.