Ja, hoewel slavernij in Nederland zelf (in Europa) niet was toegestaan, speelde Nederland in de 17e, 18e en 19e eeuw een grote rol in de internationale slavenhandel en werd het stelsel op grote schaal toegepast in de Nederlandse koloniën.
Nederlandse Republiek
In de 18e eeuw namen plantage-eigenaren ook slaven mee, maar het waren er maar weinig. Hoewel onvolledige archieven tonen aan dat tussen 1729 en 1775 ongeveer 500 mensen van Afrikaanse afkomst vanuit Suriname naar Nederland reisden, waarvan de meesten na een kort verblijf terugkeerden.
Ja, vroeger waren er ook blanke slaven. Slavernij bestond in bijna elke oude cultuur en was lange tijd niet gebonden aan iemands huidskleur. Mensen werden slaaf door oorlog, armoede of misdaad.
Nederlanders kijken de slavernij af van de Portugezen. Ze veroveren Portugese gebieden in Zuid-Amerika en het belangrijke steunpunt fort Elmina aan de West-Afrikaanse kust. Nederlanders varen met Europese goederen naar de Afrikaanse kust en ruilen dit tegen tot slaaf gemaakten.
Jochem Matthijs en zijn zoon Coenraad Smitt waren in de achttiende eeuw de grootste slavenhandelaren in Amsterdam. Ze verscheepten 11.000 tot 13.000 slaafgemaakten.
De meeste slaven waren mensen van de Swahili-kust en Ethiopiërs. Tijdens de reis was de sterfte zelfs nog hoger dan bij de beruchte trans-Atlantische slavenhandel.
Tijdens het eerste Atlantische slavenhandelssysteem waren de meeste slavenhandelaren Portugees, waardoor Portugal een bijna-monopolie had. Het Verdrag van Tordesillas stond Spaanse schepen niet toe om Afrikaanse havens binnen te varen. Spanje was daarom afhankelijk van Portugese schepen en zeelieden om slaven over de Atlantische Oceaan te vervoeren.
Ja, Nederland had een groot en lang verleden met slavernij, met name in de voormalige koloniën zoals Suriname, de Caraïbische eilanden en in Azië via de VOC en Nederlands-Indië.
In landen als Mali, Mauritanië en Guinee is deze slavernij nog veel te vinden.
Tijdens de trans-Atlantische slavernij heeft Portugal de meeste mensen verhandeld. Portugese handelaren verscheepten in totaal ruim 5,8 miljoen tot slaaf gemaakten, waarmee zij verantwoordelijk waren voor bijna de helft van de gehele trans-Atlantische slavenhandel. Wikipedia
Er waren zoveel verschillende zwarte, gekleurde en witte slavenhouders. Een zwarte slavenhouder is niet per definitie goed of slecht.
Witte slavernij (ook wel witte slavenhandel of mensenhandel in witte slaven genoemd) verwijst naar de slavernij van welke Europese etnische groep dan ook ter wereld gedurende de menselijke geschiedenis, ongeacht of deze werd gepleegd door niet-Europeanen of door andere Europeanen.
Ja, Marokkanen waren door de eeuwen heen zowel slachtoffer als dader in de slavernij.
Ondanks zijn onvermoeibare inzet voor de oprichting van een nieuwe natie gebaseerd op de principes van vrijheid en gelijkheid, bezat Jefferson tijdens zijn leven meer dan 600 tot slaaf gemaakte mensen, het hoogste aantal van alle Amerikaanse presidenten.
Slavernij was al geïnstitutionaliseerd tegen de tijd dat de eerste beschavingen ontstonden (zoals Sumer in Mesopotamië, dat dateert van rond 4000 v.Chr.). Slavernij komt voor in de Mesopotamische Codex van Hammurabi (ca. 1000 v.Chr.).
Nederland heeft in de periode van de trans-Atlantische slavenhandel ongeveer 600.000 mensen tot slaaf gemaakt en verhandeld. In de eigen koloniën (zoals Suriname en de Nederlandse Antillen) bezaten Nederlandse plantagehouders en de West-Indische Compagnie (WIC) tienduizenden tot slaaf gemaakte mensen tegelijk, totdat de slavernij op 1 juli 1863 definitief werd afgeschaft.
Nederlandse handelaren brachten de 'tot slaaf gemaakten', per schip, helemaal naar de andere kant van de oceaan. Vaak naar Curaçao en Suriname. De 'tot slaaf gemaakte' Afrikanen die de verschrikkelijke reis overleefd hadden, gingen daar van de boot af. Ze kregen vers eten en drinken en werden opgeknapt.
1873 – Nederlands West-Indië – staatstoezicht en verplichte arbeidsovereenkomst afgeschaft. 1914 – Nederlands Oost-Indië – schiereiland Samosir – laatste deel van het Nederlandse koloniale rijk waar officieel de slavernij werd afgeschaft.
Moderne slavernij in Nederland bestaat in de vorm van mensenhandel, waarbij de nadruk ligt op arbeidsuitbuiting, seksuele uitbuiting en criminele uitbuiting. Slachtoffers worden gedwongen tot werk of handelingen door bedreiging, geweld, schulden of misleiding.
Ja, er hebben zeker blanke slaven bestaan. Historisch gezien is slavernij niet gebonden aan één ras of afkomst. Wereldwijd zijn mensen van alle etniciteiten, inclusief Europeanen, tot slaaf gemaakt.
De grootste Nederlandse slavenhandelaar was de West-Indische Compagnie (WIC) als bedrijf, en na het opheffen van haar monopolie was de Middelburgse Commercie Compagnie (MCC) de grootste particuliere handelaar.
In het algemeen varieerde de prijs van een slaaf in de 19e eeuw in de Verenigde Staten tussen de $800 en $1.200, maar sommige geschoolde of gespecialiseerde slaven konden aanzienlijk hogere prijzen opbrengen.
Thomas Jefferson bezat tijdens zijn leven meer dan 600 tot slaaf gemaakte mensen, het hoogste aantal van alle Amerikaanse presidenten, en hij was de eerste president die tot slaaf gemaakte mensen naar het Witte Huis bracht (dat grotendeels met behulp van tot slaaf gemaakte zwarte arbeiders werd gebouwd).
Nederland was met zijn West-Indische Compagnie (WIC) halverwege de zeventiende eeuw zo'n 25 jaar lang zelfs even de grootste slavenhandelaar ter wereld.
De Portugezen domineerden de vroege trans-Atlantische slavenhandel aan de Afrikaanse kust in de zestiende eeuw. Daardoor kregen andere Europese landen aanvankelijk toegang tot tot slaaf gemaakte Afrikanen via kaapvaart tijdens oorlogen met de Portugezen, in plaats van via directe handel.