Door WereldData · Gepubliceerd op
Mirjam, de zus van Mozes, kreeg kritiek op Mozes, werd gestraft met huidvraat en stierf later in de woestijn.
Mirjam stierf in Kades (Kadesj Barnea), een oase in het zuiden van Palestina, waar ze begraven werd. Ook Aäron werd daar begraven. Dat haar dood en begrafenis in de Bijbel vermeld worden (Numeri 20, 1), betekent dat zij een buitengewone persoon was.
Mirjam is de zus van Aäron en Mozes. Zij ziet hoe een Egyptische prinses haar broertje Mozes vindt.
Mirjam, de zus van Mozes en Aäron, was de eerste vrouw die in de Bijbel een profetes wordt genoemd. Als profetes mocht ze Gods boodschappen overbrengen. Hierdoor had ze een prominente positie in het volk.
Mirjam en Aäron morren tegen Mozes; Mirjam gestraft met melaatsheid. Mirjam, en ook Aäron, spraken over Mozes vanwege de Cusjitische vrouw die hij genomen had, want hij had een Cusjitische vrouw genomen.
Maar de prijs voor het uitspreken van je mening is hoog. Hoewel God zowel Mirjam als Aäron berispt, straft de godheid alleen haar. Metaforisch gezien brandt het goddelijke neusgat van woede, waardoor ze wordt getroffen door schubben als sneeuw.
Miriam stierf op 126-jarige leeftijd (of 127 jaar) in Kadesh en werd daar begraven.
De naam Mirjam is een variant van de naam Miriam, die zijn oorsprong vindt in het oude Hebreeuws. De etymologie van Miriam wordt doorgaans geïnterpreteerd als "zee van bitterheid", "opstand" of "gewenst kind", hoewel de precieze betekenis nog steeds onderwerp van wetenschappelijke discussie is.
Mirjam (Hebreeuws: מִרְיָם mirjām; Grieks: Mariam; Latijn: Maria) was de eerste vrouwelijke profeet (profetes) in de Hebreeuwse Bijbel (Exodus 15:20) en (volgens een late traditie) de dochter van Amram en Jochebed en de zuster van Mozes en Aäron (Numeri 26:59; 1 Kronieken 5:29 of 6:3).
De naam Mirjam betekent mogelijk "bitterheid", "sterke zee" of "geliefde". De precieze betekenis is niet zeker. De naam komt uit het Hebreeuws en is de bron voor de naam Maria.
De dood van Mirjam wordt beschreven in Numeri 20:1, en in het volgende vers wordt beschreven hoe de Israëlieten klagen over het gebrek aan water in Kadesh. De tekst luidt: " Miriam stierf daar en werd daar begraven. En er was geen water voor de gemeente."
Mirjam was de oudere zus van Aäron en Mozes. Volgens sommige bronnen was ze zeven jaar ouder dan Mozes, maar andere bronnen lijken aan te geven dat ze nog ouder was. Sommige bronnen suggereren dat Mirjam Pua was, een van de vroedvrouwen die Hebreeuwse baby's redden van het edict van de farao (Exodus 1:15-19).
De vrouw van Mozes heet Sippora (ook wel Zippora genoemd), wat 'vogeltje' betekent. Ze was de dochter van Jetro, de priester van Midjan.
Het veertigste jaar begint met de dood van Mirjam, net op het moment dat het volk zich voorbereidt om het Land van Israël binnen te trekken. De Tora begint de beschrijving van het veertigste jaar met het opsommen van de dood van de leiders van het volk: Mirjam sterft; Mozes en Aäron zullen naar verluidt in de woestijn sterven, en Aäron sterft kort daarna.
Door Aaron niet met lepra te straffen, bewaarde God hem in zijn essentiële rol als hogepriester. Als Aaron zijn taken op zo'n cruciaal moment – een moment waarop ze nog maar net werden ingesteld – had neergelegd, zou dat zeer verontrustend zijn geweest voor de hele gemeenschap. Mirjam speelde niet zo'n cruciale rol.
Numeri 20: 1 Toen trokken de zonen van Israël, de hele gemeente, in de eerste maand naar de woestijn bij Zin; en het volk bleef in Kadesh. Daar stierf Mirjam en werd daar begraven.
De Schrift noemt haar een profetes, de eerste van een handvol vrouwen die deze titel ontvingen. Het lied van Mirjam toont een zelfverzekerde vrouw, een vrouw met een vrije geest, die, vervuld van Gods kracht, de vrouwen leidde in uitbundige dans en zang na de behaalde overwinning.
Mirjam uit de Bijbel is de oudere zus van Mozes en Aäron, een vroege profetes, en een leider van het volk Israël tijdens de uittocht uit Egypte. Je kunt meer lezen over haar achtergrond via de Kennisbank over Mirjam.
6:4) is een bekende Bijbelse figuur en profetes. Ze is een van de twee personen met de naam "Miriam" (Miryam – מרים) in de Hebreeuwse Bijbel, een beroemde en een minder bekende,[2] en veel Joodse vrouwen waren en zijn naar haar vernoemd.
Miriam is afgeleid van Maria. Maria is een Hebreeuwse meisjesnaam en is een variant op Mirjam.
Miriam (Hebreeuws: מִרְיָם, Modern: Mīryam, Tiberiaans: Mīryām) is een vrouwelijke voornaam die in het Bijbelse Hebreeuws voorkomt in het boek Exodus als de naam van de zus van Mozes, de profetes Miriam.
Mirjam is een Nederlandse naam voor meisjes. De naam Mirjam wordt het vaakst gegeven aan Nederlandse meisjes.
Mirjam werd melaats, maar Aäron voelde zijn schuld op een andere manier. Omdat hij priester voor God was, moest hij Mirjam melaats verklaren voor dezelfde zonde die hij zelf had begaan en haar zeven dagen verbannen. Bovendien moesten zowel Mirjam als Aäron vergiffenis krijgen van hun schuld door Mozes, die tot God riep, tegen wie zij hadden gesproken (Numeri 12:13-15).
Numeri vertelt dat kort na het voorval bij Meriba, Aäron met zijn zoon Eleazar en Mozes de berg Hor beklommen. Daar ontdeed Mozes Aäron van zijn priestergewaad en gaf het aan Eleazar. Aäron stierf op de top van de berg en het volk rouwde dertig dagen om hem.
10 De wolk steeg op van boven de tent, en onmiddellijk werd Mirjam melaats, zo wit als sneeuw. Aäron keerde zich naar Mirjam om en zag dat ze melaats was. De ziekte van Hansen, of ‘echte’ lepra, bestond mogelijk wel of niet in het Midden-Oosten in de tijd van het Oude Testament.