Psalm 103 is een loflied, vaak toegeschreven aan David, dat Gods barmhartigheid, vergeving en trouw centraal stelt. Het wordt gezien als een 'dankjewel' aan God, waarin persoonlijke ervaringen worden verweven met Gods daden voor Zijn volk. De psalm benadrukt Gods liefdevolle karakter en vergeving van zonden, terwijl het ook de broosheid van de mens benoemt.
In Psalm 103 zien ze dat Christus ook geleden heeft voor of ten behoeve van het volk. Hij opent het verstand van het overblijfsel waardoor zij beseffen dat de Christus moest lijden en zo Zijn heerlijkheid ingaan (Lk 24:45-46).
Hij zegt dat de Heer onze lof verdient omdat Hij al onze zonden vergeeft . Kijk naar verzen 6-12: De HEER oefent rechtvaardigheid en gerechtigheid uit voor alle verdrukten. Hij maakte zijn wegen bekend aan Mozes, zijn daden aan het volk Israël. De HEER is barmhartig en genadig, geduldig en vol liefde.
Dit hoofdstuk voorgelezen (m): David vermaant en verwekt zichzelven om God te loven voor de menigvuldige genaden, zo aan hem als aan de ganse gemeente bewezen, welke Hij in Zijn Woord, gelijk als in Zijn werken, deed blijken, vermanende deswege alle creaturen, dat zij God met hem zouden loven en prijzen.
8 Gelijk het gras is ons kortstondig leven, Gelijk een bloem, die op het veld verheven, Wel sierlijk pronkt, maar krachtloos is en teer; Wanneer de wind zich over 't land laat horen, Dan knakt haar steel, haar schoonheid gaat verloren; Men kent en vindt haar standplaats zelfs niet meer.
Loof de HEER, gij Zijn engelen : David begon de psalm door zijn eigen ziel op te roepen de HEER te loofden, maar hij wist dat de lof en eer aan God verder moest reiken dan wat hij kon geven. Het moest zich uitstrekken tot aan de engelen, en David spoorde hen dan ook aan de HEER te loofden.
Psalm 117 is de kortste en tegelijk krachtigste psalm uit heel het psalmterium! Hij zingt over het visioen van alle volken die samen de Heer loven. Hans Bauma noemt deze psalm: 'Een tomeloos lied van verlangen'.
Herinner jezelf aan wat de Heer heeft gedaan.
En hoewel we misschien in discussie gaan met ons dagboek of met ons geheugen, is Gods werk in de verlossingsgeschiedenis onaantastbaar. David helpt ons door zichzelf (en ons) te herinneren aan Gods onomkeerbare werk voor zijn volk in de geschiedenis: De Heer oefent rechtvaardigheid en gerechtigheid uit voor allen die onderdrukt worden.
Er zijn minstens zeven psalmen die in deze categorie vallen, hoewel delen van andere psalmen ook vervloekingen bevatten. Psalmen 35, 55, 59, 69, 79, 109 en 137 worden door de meesten als vervloekingspsalmen beschouwd, waarbij 35, 69 en 109 de meest intense zijn.
Psalm 103 is in feite grotendeels een innerlijk gesprek, waarin we David tot zichzelf horen spreken. David, uitgeput en afgeleid door de gebeurtenissen in zijn leven, heeft een groot probleem. Door alle afleiding heeft hij moeite zich te herinneren wie God is geweest, is en zal zijn.
David schrijft Psalm 103 in de laatste jaren van zijn leven . Hij blikt terug en herinnert zich dat hij zijn overspel en de moord die hij met Bathseba had gepleegd, had opgebiecht. Toch erkent David hier dat God hem, ondanks het oordeel, veel minder heeft gestraft dan hij en Israël voor hun wandaden verdienden.
In dit geval is het woord een synoniem voor 'het zelf'. Merk op dat in 103:1 de parallel met ziel 'alles wat in mij is' is, wat iemands diepste wezen of iemands wezenlijke zelf betekent. Evenzo zijn het zegenen van de Heer en het zegenen van de heilige naam van de Heer één en hetzelfde. Gods naam is een indicatie van Gods wezen. [Auteursnotitie 1]
Je hebt misschien het gevoel dat er iets in je gebroken is door je zonde, en dat God je daarom niet meer kan aankijken. Maar God ziet je als prachtig, omdat Jezus je van je zonde heeft gereinigd . "Zo hoog als de hemel boven de aarde." Zo diep is Gods liefde voor ons.
Ik geloof dat Psalm 103 geschreven is in de latere jaren van Davids leven , toen hij zich meer bewust was van zijn eigen zonden en Gods kostbare vergeving . In deze levensfase was hij zich meer bewust van zowel zijn persoonlijke zwakheden als de rijkdom van Gods genade. Hij had veel om dankbaar voor te zijn.
Looft, looft, den HEER, gij Zijne legerscharen, Wier lust het is, op Zijnen wenk te staren. Dat hemel, aard', en zee, en berg, en dal, Hoe ver men ook Zijn schepter ziet regeren, Nu Zijnen naam en grote deugden eren; En gij, mijn ziel, loof gij Hem bovenal.
Maar er zijn ook ongehuwde mensen in de Bijbel. De meest voor de hand liggende is natuurlijk Jezus. Maar veel van Jezus' vrienden en discipelen waren ook ongehuwd: Maria Magdalena, Maria en Martha, en Lazarus . De apostel Paulus sprak zich zeer uit over de voordelen van het ongehuwd zijn.
De HEER is barmhartig en genadig, geduldig en vol genade . Hij zal niet altijd berispen, noch zal Hij zijn toorn voor eeuwig bewaren. Hij heeft ons niet naar onze zonden behandeld, noch ons naar onze ongerechtigheid vergolden.
Psalm 103 biedt een zachte maar krachtige uitnodiging om even stil te staan en de weldaden van de Heer te gedenken. Deze psalm is een oproep tot lofprijzing en een lieflijke herinnering om even stil te staan en te beseffen wat waar is: Hij vergeeft onze zonden . Hij geneest onze wonden .
In Psalm 103 geeft David het voorbeeld van twee dingen die we onze ziel zouden moeten voorhouden: de Heer prijzen en alle redenen in herinnering brengen waarom Hij onze lof verdient . Hij begint met de woorden: "Loof de Heer, mijn ziel, al wat in mij is, loof zijn heilige naam. Loof de Heer, mijn ziel, en vergeet niet al zijn weldaden" (Psalm 103:1-2).
In dit vers roept David de engelen op om hun God te zegenen, wat in deze context betekent: te prijzen. Hij beschrijft de engelen als machtig en gehoorzaam aan Gods Woord. Ze luisteren naar de kleinste openbaring van Zijn wil.
Elke dag van het jaar zegt de Bijbel: 'Wees niet bang' Ruim 365 keer staat er bijna letterlijk in de Bijbel: 'Wees niet bang. ' Laat ons dit mantra herhalen voor onszelf en onze dierbaren.
Psalm 117 is de 117e psalm van het boek Psalmen en begint in de King James Version met de Engelse woorden: "Loof de HEER, alle volken, loof Hem, alle mensen." In het Latijn heet deze psalm Laudate Dominum. Met slechts twee verzen is Psalm 117 de kortste psalm en tevens het kortste hoofdstuk in de hele Bijbel.
Het woord 'amen' betekent eenvoudigweg 'zo zij het'. Het erkent iets dat zeker en waar is. Het laatste woord in je Bijbel is dus 'Amen'. De Bijbel vertelt over Gods verbazingwekkende liefde en de genade die Hij ons schenkt door onze Heer Jezus Christus. Hij belooft ons te redden van onze zonden en ons eeuwige overwinning in de hemel te geven.