Het verschil tussen Bijbel en bijbel zit in het gebruik van een hoofdletter: de Bijbel met een hoofdletter is het heilige boek van christenen, terwijl een bijbel met een kleine letter een tastbaar exemplaar van dat boek of een heel belangrijk handboek is.
We schrijven Bijbel met een hoofdletter als we de heilige tekst van de christenen bedoelen, en bijbel met een kleine letter als het om een gedrukt exemplaar van dat boek gaat. In de niet-religieuze betekenis 'gezaghebbend boek' schrijven we bijbel ook klein.
Er is één Bijbel, maar deze is opgebouwd uit een verschillende hoeveelheid boeken per geloofsgemeenschap. Daarnaast bestaan er wereldwijd duizenden verschillende vertalingen en edities.
Er is niet één 'originele Bijbel'; de Bijbel is een verzameling van losse boeken die in de loop van eeuwen door vele verschillende mensen is geschreven in het Hebreeuws, Aramees en Grieks. De originele losse handgeschreven rollen en brieven zijn allang verdwenen.
De Bijbel is het heilige boek van het christendom, een verzameling van vele losse boeken, en het woord van God. Het woord komt van het Griekse biblia, wat 'boeken' betekent.
Het woord 'Bijbel' komt van het Griekse *biblia*, wat 'boeken' betekent. Het is dus letterlijk een bibliotheek van boeken.
Het Engelse woord Bijbel is afgeleid van het Koine-Grieks: τὰ βιβλία, geromaniseerd: ta biblia, wat ' de boeken ' betekent (enkelvoud βιβλίον, biblion). Het woord βιβλίον zelf betekent letterlijk 'rollen' en werd gebruikt als het gewone woord voor boek.
Volgens een bekende volkswijsheid staat de zin "wees niet bang" (of "vrees niet") precies 365 keer in de Bijbel: één keer voor elke dag van het jaar.
Er is geen sluitend wetenschappelijk bewijs dat de hele Bijbel letterlijk waar is, maar er is wel archeologisch en historisch bewijs dat veel personen, plaatsen en gebeurtenissen uit de Bijbel echt hebben bestaan. Of de Bijbel 'waar' is, hangt af van hoe je het boek leest: als een exact geschiedenisboek of als een geloofsboek.
De oudste volledige christelijke bijbel is de Codex Sinaiticus uit de vierde eeuw, terwijl de Codex Sassoon uit de tiende eeuw geldt als het oudste nagenoeg complete handschrift van de Hebreeuwse Bijbel.
De zeven heilige namen van God in het jodendom die vanwege hun heiligheid niet mogen worden gewist zijn El, Eloah, Elohim, Shaddai, Ehyeh, Tzevaot en JHWH (sommige tradities rekenen ook Adonai of Ehyeh-Asher-Ehyeh mee in plaats van een van de andere).
Boeken die de Bijbel niet hebben gehaald zijn de apocriefe boeken en vroege christelijke geschriften, zoals het Evangelie van Thomas, het Boek van Henoch en het Evangelie van Petrus. Deze teksten werden om verschillende redenen niet opgenomen toen de officiële lijst van bijbelboeken (de canon) in de vroege kerk werd vastgesteld.
Oorsprong en betekenis van Gods naam "Jehova"
Deze naam komt bijna 7000 keer voor in de Hebreeuwse Geschriften – veel vaker dan welke andere naam of titel dan ook.
De Bijbel is oorspronkelijk geschreven in drie verschillende talen:
Wie heeft de Bijbel geschreven? De Bijbel is geschreven door 40 verschillende schrijvers, in een periode van ongeveer 1500 jaar. De schrijvers waren allemaal hele verschillende mensen: vissers, doktoren, boeren, priesters, dichters en profeten. Van sommigen zijn de namen bekend zoals Jeremia, David, Johannes en Paulus.
Voor de meest gangbare Nederlandse Bijbelvertalingen kun je terecht bij verschillende erkende uitgaven, afhankelijk van je doel. De populairste opties zijn:
Op 3 januari 1954 antwoordde Einstein aan Gutkind: "Het woord God is voor mij niets meer dan de uitdrukking en het product van menselijke zwakheden, de Bijbel een verzameling eervolle, maar nog steeds primitieve legendes die niettemin behoorlijk kinderachtig zijn. ...
Er is geen sluitend wetenschappelijk of filosofisch bewijs dat God niet bestaat. Omdat de meeste opvattingen over God verwijzen naar een entiteit of kracht buiten onze fysieke werkelijkheid, kan God niet direct in een laboratorium worden getest of weerlegd.
Nee, het lichaam van Jezus is nooit gevonden [5.8]. Volgens het christelijk geloof is zijn lichaam niet meer op aarde omdat hij is opgestaan uit de dood [5.8, 5.9], waarna het graf leeg werd aangetroffen [5.8]. Wetenschappers en historici hebben geen hard bewijs of stoffelijke overschotten gevonden.
In de Bijbel staat het getal 777 symbool voor goddelijke volmaaktheid, de volheid van God en de Heilige Drie-eenheid.
De bezittelijke vorm van het woord Jehovah komt precies 111 keer voor in de Bijbel, meestal vertaald als 'van de Heer'. Hoor, Israël: De HEER, onze God, is één HEER. En gij zult de HEER, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met al uw kracht (Deuteronomium 6:4-5).
Verschijningen van Nummer Vierhonderdvierenveertig
Het Hebreeuwse woord alach staat op nummer 444 in de lijst. Het komt slechts op drie plaatsen in de Bijbel voor. De verwijzing in Psalm 53 maakt deel uit van een bekende berisping aan het adres van atheïsten en iedereen die weigert het bestaan van God te erkennen.
De oudste tekst van de gehele christelijke Bijbel, inclusief het Nieuwe Testament, is de Codex Sinaiticus uit de 4e eeuw na Christus, waarvan het Oude Testament een kopie is van een Griekse vertaling die bekendstaat als de Septuagint.
Het woord Bijbel is afgeleid van het Griekse woord biblia, dat 'boeken' betekent. De Bijbel bestaat natuurlijk ook uit allerlei verschillende boeken. Tegelijk kreeg de term biblia in het Latijn al snel de betekenis van 'het heilige boek'.
Wanneer de Bijbel spreekt over linkshandigen, wordt linkshandigheid gezien als een voordeel, niet als een zwakte. Hoewel het niet zo eervol is als aan iemands rechterhand zitten, is aan de linkerhand zitten nog steeds een erepositie. In veel religies, waaronder het christendom, is de rechterhand van God de geprefereerde hand.