De Bijbel behandelt verslaving niet met moderne medische termen, maar wel als een vorm van geestelijke slavernij. Het centrale principe is dat een christen zich door niets anders dan God mag laten beheersen.
Bijbelse principes
In de Bijbel wordt niet gesproken over verslaving, zoals bovenstaande. Maar wel degelijk over het slaaf zijn van de zonde bijvoorbeeld. Drank wordt wel veelvuldig besproken in de Bijbel en daarbij zijn de gevolgen vaak wel hetzelfde als bij een verslaving.
Vader God, dank U dat niets waar wij mee worstelen onmogelijk is voor U om te overwinnen. U staat boven alle dingen, en alle dingen bestaan tezamen door U. Deze periode is voor ons allen zwaar, maar in het bijzonder voor onze broers en zussen die strijden tegen verslaving.
Psalm 34 is een loflied van koning David over Gods redding, bescherming en de oproep om op Hem te vertrouwen in moeilijke tijden. David schreef de psalm toen hij in levensgevaar was en deed alsof hij gek was om te ontkomen.
Bijbel. Ook in de Bijbel wordt regelmatig aangehaald dat onthouding van alcoholhoudende dranken en andere intoxicanten een grote deugd is (Daniel 1:5; Lucas 1:15) en dat overmatig alcoholgebruik leidt tot agressie, armoede, zorgen, onzekerheid en ongevoeligheid (Spreuken 20:1-2; 23:21-35).
“Kom naar Mij, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal jullie rust geven.” (Matteüs 11:28) Zelfs wanneer een verslaafde de strijd wil opgeven, is Jezus er om hem of haar erdoorheen te helpen.
De Bijbel zegt niets over blowen, maar wel over dronkenschap. Het effect van cannabis is daar volgens Piper mee te vergelijken. 'Laat je niet verleiden door de glans van wijn, wanneer hij fonkelt in de beker', citeerde hij uit het boek Spreuken.
Psalm 130 gaat over schuld, vergeving en hopen op God. Het is een bekend pelgrimslied en een boetepsalm waarin iemand bidt vanuit grote diepten en duisternis.
Psalm 51 is het bekendste boetelied uit de Bijbel waarin koning David diep berouw toont, schuld belijdt en God smeekt om vergeving en een nieuw, rein hart.
Deze psalm spreekt van de dorst van de ziel naar God, het gestild worden van die dorst door het zijn in Gods aanwezigheid in het heiligdom en de lofprijzing van de ziel volgend als antwoord hierop. De psalm stamt uit de periode in Davids leven toen hij moest verblijven in de woestijn (1 Samuël 23:14; 24:2).
De ontwikkeling van een verslaving verloopt meestal in vier fasen: experimenteel gebruik, regelmatig gebruik, problematisch gebruik en volledige afhankelijkheid. Het is een geleidelijk proces waarbij het gebruik steeds meer aanhoudt en de controle afneemt.
Hoe overwinnen we verslaving dan met Gods hulp? God helpt ons onze verslavingen te overwinnen door te voorzien in onze behoefte aan verbinding en ons verlangen om onszelf te uiten. Hij vult de geestelijke leegte die we hebben opgevuld met alcohol, drugs of andere middelen met meer van Zichzelf.
Het snelst van een verslaving afkomen doe je door direct professionele hulp in te schakelen, je gebruik volledig te stoppen en triggers te vermijden. Dit traject vraagt om een vaste structuur en een sterk steunnetwerk.
Enkele van de meest voorkomende dubbele diagnoses zijn depressie, angst, bipolaire stoornis, antisociale persoonlijkheidsstoornis en schizofrenie. Mensen raken vaak verslaafd door zelfmedicatie te proberen. Een veel voorkomende reden waarom mensen gaan drinken, is bijvoorbeeld het verlichten van sociale onrust.
Paulus zegt dat christenen weliswaar vrij zijn om van alle goede gaven van God te genieten (1 Korintiërs 6:12), maar dat gelovigen door niets anders dan Christus beheerst mogen worden. De slavernij van verslaving is op zichzelf zondig en leidt tot nog meer zonde.
Ongeacht welke schuld God je ook toedicht voor je verslaving, Hij ziet ook het goede dat je kunt doen en definieert je niet door je zonden. Blijf groeien in heiligheid en strijd tegen je verslaving, en God zal je gunstig gezind zijn wanneer je Hem echt nodig hebt.
Psalm 77 is een intense klaagpsalm van Asaf waarin de dichter worstelt met diepe twijfel en het gevoel door God verlaten te zijn. Hij vindt geen troost, schreeuwt het uit en piekert. De ommekeer komt wanneer hij Gods grote daden uit het verleden (de uittocht uit Egypte) gedenkt en beseft dat Gods wegen soms ondoorgrondelijk zijn, maar altijd leiden.
De psalm is het gebed van een man die onophoudelijk lijdt. Hij klaagt over de vreselijke, harde verdrukking die hem aan de rand van de dood brengt. Toch heeft hij dag en nacht de HEERE aangeroepen. In de toepassing van deze psalm op Christus zien we het lijden dat Hij vanwege de vloek van de wet ondergaat.
Psalm 103 is een bekend loflied en danklied uit de Bijbel, geschreven door koning David. Het gaat over Gods grote vergeving, Zijn liefdevolle trouw en de kwetsbaarheid van de mens. De psalm roept de mens op om God met heel zijn ziel te prijzen voor al Zijn genade.
Psalm 104 is een groots loflied op God als Schepper en Onderhouder van het universum. De psalm benadrukt dat de natuur geen onafhankelijk systeem is, maar volledig afhankelijk van Gods zorg en aanwezigheid. De mens is hierin niet de hoofdrolspeler, maar slechts één van de vele schepselen die leeft door Gods hand.
In Psalm 105 vinden we in verhaal van Abraham de belofte van Gods genade, in Jozef de bron van Gods genade, namelijk het lijden van Christus en in Mozes de uitwerking van Gods genade, de verlossing van het volk.
Psalm 89 is een loflied op Gods trouw dat verandert in een indringende klaagzang over het lijden. De psalm bestaat uit twee contrasterende delen: de lof over Gods verbond met koning David en de noodklok over de harde werkelijkheid waarin die belofte verbroken lijkt.
Jezus Christus is de gezalfde van God
Tel één en één bij elkaar op en je snapt dat Jezus zelf ook flink gezalfd werd met de heilige wietolie. Nogmaals, als Sula Benet gelijk heeft, dan weten we met zekerheid dat Jezus zelf cannabis gebruikte.
Gods visie op roken
Mensen die verslaafd zijn aan sigaretten wijzen er snel op dat de Bijbel niets over roken zegt.
Hoogmoed staat bekend als hubris (van het Oudgriekse ὕβρις) of ijdelheid; het wordt beschouwd als de oorspronkelijke en ergste van de zeven hoofdzonden – de meest demonische – op bijna elke lijst. Hoogmoed wordt ook gezien als de bron van de andere hoofdzonden. Hoogmoed wordt beschouwd als het tegenovergestelde van nederigheid.