Door WereldData · Gepubliceerd op
Efeziërs 4:19 zegt dat mensen die God niet kennen, afgestompt en ongevoelig zijn geworden, zich overgeven aan losbandigheid en gretig allerlei onreinheid bedrijven. Je kunt de tekst nalezen in de online Bijbel in Gewone Taal.
Christenen worden opgeroepen om de dingen die ongelovigen in de val lokken, af te leggen. Dit omvat zonden zoals kwaadwilligheid, laster, onruststokerij en bitterheid. In plaats daarvan moeten we een christelijke houding van liefde en vergeving tonen.
Het gaat in de eenheid van het geloof om “de kennis van de Zoon van God”. Het gaat de gaven erom dat alle leden samen naar Hem toegroeien en genoeg hebben aan Hem Die de eeuwige Zoon is.
Efeziërs 4:19 in context
19 Ze hebben alle gevoel verloren en zich overgegeven aan zinnelijkheid, zodat ze zich overgeven aan allerlei onreinheid, en ze zijn vol hebzucht. 21 Toen u over Christus hoorde en in hem onderwezen werd overeenkomstig de waarheid die in Jezus is.
" Wees volkomen nederig en zachtmoedig, wees geduldig en verdraag elkaar in liefde." Dit is een tegendraadse boodschap in een samenleving die soms slecht gedrag, ruzie en verdeeldheid beloont. Efeziërs 4:2 merkt op dat een volwassen mens in Christus op deze essentiële manier zal leven en zijn of haar handelen door liefde zal laten leiden.
Dit omvat nederigheid, zachtmoedigheid, geduld en liefde (Efeziërs 4:2). Eenheid en vrede waren essentieel (Efeziërs 4:3), waarbij Paulus het belang benadrukte van één Geest, hoop, Heer, geloof, doop, God en Vader van allen (Efeziërs 4:5-6). Genade wordt aan ieder gegeven zoals Christus dat wil (Efeziërs 4:7).
Efeziërs 4:1-3 is een oproep tot een deugdzaam christelijk leven.
Bescheiden, zachtaardig en geduldig zijn, geduld hebben met anderen. Anderen verdragen en liefhebben, het beste in anderen zien. Je uiterste best doen om de mensen om je heen tegemoet te komen en hen met enthousiasme lief te hebben.
Het vers vervolgt natuurlijk: " Laat de zon niet ondergaan over uw toorn, en geef de duivel geen kans " (Efeziërs 4:26-27).
Paulus beschrijft hier echter zijn eigen emotionele ervaring van lijden en vreugde over de geboorte van de Galaten, toen zij in Christus geloofden terwijl hij bij hen was. Nu lijdt hij opnieuw voor hen, zodat zij de valse leer van de Judaïsten kunnen ontvluchten en volledig kunnen vertrouwen op het goede nieuws over hun status in Christus.
Paulus zet de zondige praktijken van ongelovigen snel en krachtig af tegen wat de Efeziërs geleerd hebben. Paulus' instructies aan de Efeziërs maken duidelijk dat christenen niet bestemd zijn voor een leven van zonde en schande.
Efeziërs 4:1-6 geeft ons inzicht in Gods roeping voor ONS ALLEN. We zijn ALLEN door God geroepen. We zijn ALLEN geroepen tot eenheid en navolging van Christus. We zijn ALLEN geroepen tot één glorieuze hoop voor de toekomst, want er is maar één Heer, één geloof, één doop, één God en Vader.
Hij schreef de brief om de spiritualiteit en het getuigenis te ontwikkelen van de mensen die al lid van de kerk waren. Hij wilde dat deze bekeerlingen in geestelijke kennis van God en de kerk zouden groeien (zie Efeze 1:15–18; 3:14–19).
In de bevindelijk gereformeerde traditie onderscheidt men traditioneel historisch geloof, tijdgeloof en wondergeloof, naast het waar zaligmakend geloof. In een algemenere context kan men ook denken aan de vier grote wereldgodsdiensten (christendom, islam, hindoeïsme en boeddhisme). Hieronder worden de vier traditionele geloofsvormen uit de catechismus toegelicht.
De apostel Paulus beschrijft in Efeziërs 4:17-19 het ijdele en lege leven van ongelovigen. Hun leven is doelloos en zinloos en leidt uiteindelijk tot niets. Paulus legt uit waarom mensen zo leven.
Vervolgens vertelt hij hen (en ons) de voornaamste reden waarom ze zich gedroegen zoals de heidenen doen: vanwege de "nutteloosheid van hun denken". Het Griekse woord voor "nutteloosheid" is hier matiaos, een woord dat is ontleend aan het Hebreeuws en letterlijk "ijdel" betekent.
Vanuit theologisch oogpunt hebben velen in de kerkgeschiedenis Efeziërs 4:9-10 zo geïnterpreteerd dat Jezus in de hel is afgedaald en daar tot de geesten heeft gepredikt in de tijd tussen zijn dood en opstanding (zie ook 1 Petrus 3:18-19).
Paulus spreekt tot deze christenen in de gemeenten van Galatië en zegt: "Ik ben in barensweeën." Ik ben in barensweeën, dat is de beeldspraak die hij gebruikt. Ik ben aan het bevallen en geef alles wat ik heb en ben, ik werk ontzettend hard.
Toepassing. We moeten resoluut de geest van legalisme en het idee dat we Gods gunst verdienen door onze prestaties, uitbannen, want genade en wet kunnen niet samengaan als leidende principes in ons leven – we zijn kinderen van belofte en vrijheid, geen slaven die gebonden zijn aan wat we bereiken.
15 Welke was dan uw gelukachting? Want ik geef u getuigenis, dat gij, zo het mogelijk ware, uw ogen zoudt uitgegraven, en mij gegeven hebben. 16 Ben ik dan uw vijand geworden, u de waarheid zeggende? 17 Zij ijveren niet recht over u; maar zij willen ons uitsluiten, opdat gij over hen zoudt ijveren.
Efeziërs 4:26-27 zegt: " Wees boos, maar zondig niet; laat de zon niet ondergaan over uw woede en geef de duivel geen kans." We zijn mensen. We verliezen allemaal wel eens ons geduld. We zeggen allemaal wel eens dingen tegen onze partner die we beter niet hadden kunnen zeggen. Onze woorden kunnen kwetsen.
God omringt ons zelfs 's nachts - Psalm 139:11-12
"Als ik zeg: 'De duisternis zal mij ten minste bedekken; de nacht wordt licht om mij heen'; zelfs de duisternis is niet donker voor U; de nacht schijnt als de dag en de duisternis als het licht." Dit vers is een diepe troost.
Spreuken 19:11: " Een verstandig mens is traag in zijn toorn, en het is zijn eer om een overtreding te vergeven." Zoals met alle Schriftteksten is er context. We moeten niet kleinzielig of wraakzuchtig zijn wanneer anderen iets verkeerds doen. Echter, er zijn veel situaties die om communicatie, dialoog, confrontatie, terechtwijzing, correctie, enzovoort vragen.
Populaire Bijbelverzen uit Efeziërs 4. Delen
Wees vriendelijk voor elkaar, vol medelijden, en vergeef elkaar, zoals God jullie in Christus vergeven heeft. Laat geen vuile taal uit jullie mond komen, maar alleen woorden die opbouwend zijn en passen bij de gelegenheid, zodat ze een zegen zijn voor hen die luisteren.
We moeten zelfbeheersing hebben en aan anderen denken. Paulus zegt dat we moeten spreken "wat goed is en tot opbouw leidt". Dit betekent dat onze woorden goed, doelgericht, waardevol en opbouwend voor anderen moeten zijn. Onze woorden moeten "passen bij de gelegenheid" en aansluiten bij de behoeften van anderen.
Paulus verbindt het afleggen van de oude mens en het aantrekken van de nieuwe mens met een tussenstap, ‘vernieuwd worden’ (Efeziërs 4:23),[2] wat betekent dat de oude, verdorven menselijke natuur vervangen moet worden door een nieuwe, opnieuw geschapen natuur die geworteld is in de gelijkenis van Christus (v. 20).