De premisse dat God precies drie zonden nooit zou vergeven is onjuist; in de christelijke theologie is er sprake van één specifieke onvergeeflijke zonde, terwijl de islam eveneens één onvergeeflijke hoofdzonde kent.
Volgens de Bijbel is de enige zonde die God niet vergeeft de lastering tegen de Heilige Geest (ook wel de onvergeeflijke of eeuwige zonde genoemd). In de christelijke theologie betekent dit dat iemand bewust, blijvend en met koppigheid de goedheid en de werking van God afwijst, waardoor vergeving niet mogelijk is omdat de persoon er zelf voor kiest om Gods genade niet te ontvangen.
Jezus Christus noemde de Heilige Geest 'Geest van de Waarheid' (Johannes 14:17; 15:26; Johannes 16:13) en waarschuwde ons: 'Alle soorten zonden en godslasteringen zullen de mensen vergeven worden, maar de godslastering tegen de Heilige Geest zal de mensen niet vergeven worden' (Matteüs 12:31).
43. Superbia, de Latijnse benaming voor hoogmoed of ijdelheid. Het wordt beschouwd als de ergste van de zeven zonden en eveneens de eerste: alle andere zonden komen uit superbia voort.
Hoofondeugd/Hoofdeugd:
De Bijbel spreekt over 'zonde' als mensen ingaan tegen de wil van God. Hieronder valt zowel verkeerd gedrag tegenover God zelf als verkeerd gedrag tegenover mensen. Door zonde wordt de relatie tussen God en de mensen verstoord. Die relatie kan weer hersteld worden als God de zonden vergeeft.
Bijbelse zonden:
Uit onderzoek blijkt dat er in het Oude Testament 500 Bijbelse zonden voorkomen en in het Nieuwe Testament 67. Op de website www.WordofGodInternationalMinistries.org worden 667 zonden met Bijbelse verwijzingen genoemd.
Volgens een bekende volkswijsheid staat de zin "wees niet bang" (of "vrees niet") precies 365 keer in de Bijbel: één keer voor elke dag van het jaar. Instagram
Afvalligheid en godslastering
Volgens deze opvatting is zonde die tot de dood leidt een omarming van zondigheid, en niet een specifieke zonde die God niet zal vergeven. Dit is een bewijs dat de persoon geen "broeder" is. Op deze manier leidt hun zonde tot de dood en zouden ze niet verzekerd moeten zijn van hun redding.
Een doodzonde is een zeer zware zonde of een heel grote fout. Het woord komt uit de godsdienst, maar wordt ook in het dagelijks leven gebruikt.
In Marcus 3:29 zegt Jezus: "Wie de Heilige Geest lastert, zal nooit vergeven worden; hij is schuldig aan een eeuwige zonde." Het evangelie van Matteüs voegt daaraan toe dat zelfs blasfemie tegen de Mensenzoon vergeven zal worden, maar niet blasfemie tegen de Heilige Geest (Matteüs 12:31-32).
Zij die zich schuldig hebben gemaakt aan de onvergeeflijke zonde van het verloochenen van de Heilige Geest en de onvergeeflijke zonde van het vergieten van onschuldig bloed, moeten Gods gerechtigheid onder ogen zien. Zij moeten de volle straf van de gerechtigheid ondergaan.
Godslastering tegen de Geest – de onvergeeflijke zonde – is een voortdurende verharding van je hart tegen de Heilige Geest, die je probeert te leiden tot bekering van je zonden en geloof in Christus. Bovendien is het een kwestie van het hart die zich manifesteert in je woorden.
Volgens de Bijbel (Spreuken 6:16-19) zijn er zeven dingen die de Heer haat en die voor Hem een gruwel zijn: hoogmoedige ogen, een leugenachtige tong en handen die onschuldig bloed vergieten. De volledige lijst beschrijft houdingen en daden die breken met Gods karakter van liefde en rechtvaardigheid.
Exodus 20. Maak geen godenbeelden, geen enkele afbeelding van iets dat in de hemel hierboven is of van iets beneden op de aarde of in het water onder de aarde. Kniel er niet voor neer en vereer ze niet, want Ik, de HEER, uw God, duld geen ontrouw.
Jehovah's Getuigen geloven in een almachtige God, Jehovah. Voor het Wachttorengenootschap is Jezus Christus het grootste voorbeeld. Hij is de eerste die de medemens bekeerd heeft en is de grootste Getuige, maar hij is geen goddelijkheid.
Zo dien ik met mijn verstand de wet van God, maar met mijn vlees de wet van de zonde. Ik concludeer daarom dat de "wet van zonde en dood" in vers 2 van hoofdstuk 8 de macht en autoriteit van de zonde is, die heerst in een leven waarin God niet de overhand heeft, maar waarin het vlees dominant is.
In de Bijbel staat het getal 777 symbool voor goddelijke volmaaktheid, de volheid van God en de Heilige Drie-eenheid.
De bezittelijke vorm van het woord Jehovah komt precies 111 keer voor in de Bijbel, meestal vertaald als 'van de Heer'. Hoor, Israël: De HEER, onze God, is één HEER. En gij zult de HEER, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met al uw kracht (Deuteronomium 6:4-5).
De tien beroemdste uitspraken van Jezus zijn de Gulden Regel, "Ik ben de weg, de waarheid en het leven" en "Heb je vijanden lief". Deze citaten komen uit de evangeliën in de Bijbel.
Oorsprong en betekenis van Gods naam "Jehova"
Deze naam komt bijna 7000 keer voor in de Hebreeuwse Geschriften – veel vaker dan welke andere naam of titel dan ook.
Hier volgen de acht ondeugden die in het Nieuwe Testament worden genoemd: Marcus 7:21-22 “Want van binnenuit, uit het hart van de mens, komen boze gedachten, seksuele immoraliteit, diefstal, moord, overspel, hebzucht, boosheid, bedrog, wellust, afgunst, laster, trots, dwaasheid …”
Het getal zeven speelt een bijzonder prominente rol in de Bijbel en komt er meer dan 700 keer voor. Van de zeven scheppingsdagen tot de vele keren dat het getal zeven voorkomt in Openbaring, symboliseert het getal zeven concepten als voltooiing en perfectie, vrijspraak en genezing, en de vervulling van beloften en eden.
Volgens de Bijbel is de enige zonde die God niet vergeeft de zonde (of lastering) tegen de Heilige Geest. Dit wordt ook wel de onvergeeflijke of eeuwige zonde genoemd.
De grootste zonde is het afwijzen van de redding die Christus voor ons heeft verworven. De reden dat het "onvergeeflijk" wordt genoemd, is dat iemand in die geestesgesteldheid nooit berouw zal hebben van die zonde en daarom nooit vergeving zal ontvangen.