De meest voorkomende vormen van discriminatie in Nederland zijn gebaseerd op ras/etniciteit, leeftijd, geslacht, seksuele gerichtheid en godsdienst. Dit houdt in dat mensen anders behandeld, achtergesteld of uitgesloten worden op basis van deze kenmerken, vaak bij sollicitaties, op de werkvloer of in het openbare leven.
Volgens de Equality Act 2010 zijn er 9 beschermde kenmerken, namelijk: leeftijd, handicap, genderverandering, huwelijk en geregistreerd partnerschap, zwangerschap en moederschap, ras, religie of overtuiging, geslacht en seksuele geaardheid .
We bespreken hieronder de verschillende vormen van discriminatie een voor een.
Houd hierbij rekening met in elk geval de volgende 12 discriminatiegronden:
ras; geslacht; hetero- of homoseksuele gerichtheid; transseksualiteit; politieke overtuiging; godsdienst; levensovertuiging; handicap of chronische ziekte; burgerlijke staat; leeftijd; nationaliteit; arbeidsduur (fulltime of parttime); soort contract (vast of tijdelijk). Ras (afkomst of huidskleur) & nationaliteit.
Directe discriminatie – minder gunstige behandeling rechtstreeks vanwege een beschermd kenmerk. Indirecte discriminatie – wanneer iedereen gelijk wordt behandeld, maar mensen met een beschermd kenmerk worden benadeeld. Intimidatie – ongewenst of beledigend gedrag dat verband houdt met een beschermd kenmerk.
De wetgeving verbiedt directe en indirecte discriminatie op de werkplek op negen gronden: geslacht, burgerlijke staat, gezinssituatie, seksuele geaardheid, religie, leeftijd, handicap, ras en lidmaatschap van de reizigersgemeenschap .
Iedere discriminatie, met name op grond van geslacht, ras, kleur, etnische of sociale afkomst, genetische kenmerken, taal, godsdienst of overtuiging, politieke of andere denkbeelden, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte, een handicap, leeftijd of seksuele gerichtheid, is verboden.
Voorbeelden hiervan zijn bijvoorbeeld vacatures met discriminerende leeftijdsgrenzen , het ontslag van een vrouw vanwege zwangerschap (geslacht) of de weigering van lidmaatschap bij een sportschool op grond van etnische afkomst.
Mensen met een andere godsdienst, seksuele oriëntatie of huidkleur kunnen als een bedreiging worden gezien, of als concurrentie bij het vinden van werk of een woning. Angst voor het onbekende en een gevoel van onveiligheid zijn dan ook belangrijke oorzaken van discriminatie.
Leeftijd is een van de 9 'beschermde kenmerken' die onder de antidiscriminatiewetgeving vallen (Equality Act 2010). Leeftijdsdiscriminatie omvat directe en indirecte discriminatie, intimidatie en victimisatie. Leeftijdsdiscriminatie wordt soms ook wel ageisme genoemd. Discriminatie kan in elk werkgebied voorkomen.
Discriminatie is de oneerlijke of bevooroordeelde behandeling van mensen en groepen op basis van kenmerken zoals ras, geslacht, leeftijd of seksuele geaardheid .
Discriminatie is mensen anders behandelen, achterstellen of uitsluiten op basis van bepaalde kenmerken of persoonskenmerken. Denk bijvoorbeeld aan handicap of chronische ziekte, geslacht of godsdienst. Dit worden ook wel 'gronden' genoemd. Daarnaast kan discriminatie zich afspelen op verschillende terreinen.
Van de bevolking van 15 jaar en ouder voelden de meeste mensen (ruim 4 procent) zich gediscrimineerd op grond van hun ras of huidskleur. Dit is vergelijkbaar met 2021. Bijna 4 procent voelde zich gediscrimineerd op grond van hun nationaliteit, iets meer dan in 2021.
De wet verbiedt werkgevers om arbeidsbeslissingen te nemen op basis van iemands ras, huidskleur, religie, geslacht (inclusief transgenderstatus, seksuele geaardheid en zwangerschap), nationaliteit, leeftijd (40 jaar of ouder), handicap of genetische informatie .
Wat is discriminatie? Discriminatie is mensen anders behandelen, achterstellen of uitsluiten op basis van persoonskenmerken. Zoals hun godsdienst, levensovertuiging, huidskleur, gender, seksuele geaardheid, leeftijd of chronische ziekte. Bijvoorbeeld als je door je achternaam geen stage kunt krijgen.
Straffen en maatregelen voor volwassenen
Discriminatie op verschillende gronden
In de Nederlandse wet zijn in totaal 13 discriminatiegronden vastgelegd: ▪ Ras (afkomst of huidskleur); ▪ geslacht; ▪ hetero- of homoseksuele gerichtheid; ▪ transseksualiteit; ▪ politieke overtuiging; ▪ godsdienst; ▪ levensovertuiging; ▪ handicap of chronische ziekte; ▪ burgerlijke staat; ▪ leeftijd; ▪ nationaliteit; ▪ ...
Het gaat dan om het in het openbaar beledigen, het aanzetten tot haat, discriminatie of geweld en het bij de uitoefening van ambt, beroep of bedrijf discrimineren van personen wegens ras, godsdienst, levensovertuiging, geslacht, seksuele gerichtheid of handicap.
c. indirect onderscheid: indien een ogenschijnlijk neutrale bepaling, maatstaf of handelwijze personen met een bepaalde godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht, nationaliteit, hetero- of homoseksuele gerichtheid of burgerlijke staat in vergelijking met andere personen bijzonder treft.
Een van de belangrijkste oorzaken van discriminatie, is dat mensen denken dat het 'normaal' is. Mensen zijn sneller geneigd om te discrimineren als ze denken dat anderen dit ook doen. Gelukkig werkt het ook omgekeerd: als discriminatie streng wordt veroordeeld door de omgeving, dan doen mensen het veel minder.